بررسي عوارض ديررس گاز خردل برمخاط بيني و سينوسهاي پارانازال

چكيده:

در اين مطالعه بررسي اطلاعات پيرامون 200 جانباز شيميايي كه در سال‌هاي 1368ـ ‌1362 مورد حمله شيميايي بوده‌اند و در سال‌71ـ 70 مورد معاينه قرار گرفته‌اند، ارائه مي‌شود.

در اين تحقيق در مورد  اثرات  خردل برمخاط بيني و سينوس‌هاي اطراف آن در طي معاينات دوره‌اي مشكلات و ناتواني‌هاي جانبازان تا حد امكان شناخته شود، تا راه گشايي در درمان آنان باشد و اين كه هر چه از سال‌هاي شيميايي شدن گذشته علائم و شكايات چه تغييراتي داشت؟

اساس مطالعه بر معاينات دوره‌اي و راديوگرافي و بيوپسي از مخاط بيني و سينوس استوار بوده است.

روش مطالعه:

بر اساس مقايسه دو گروه است:

 گروه اول: گروه مورد بررسي 200 نفر از  جانبازان شيميايي

گروه دوم: گروه شاهد كه 30 نفر از جانبازان هستند كه از نواحي مختلف بدن مجروح شده‌اند و جهت تعيين درصد به كميسيون مراجعه نموده‌اند ولي به عنوان مصدوم شيميايي شناخته شده نيستند.

مطالعه و يافته‌ها:

ثبت مشخصات هر بيمار در فرم‌هاي از پيش تعيين شده جهت تسهيل تجزيه نهايي ، اين معاينات توسط پزشك متخصص انجام شده وعلائم و شكايات زير به ترتيب شيوع بيشتر مورد توجه قرار گرفته:

يافته‌هاي راديوگرافي در اين طرح عبارتند از:

ضخيم شدن مخاط مختصر تا شديد يك طرفه يا دو طرفه

كدورت سينوس از خفيف تا شديد يك طرفه يا دو طرفه

كيست رتاتيون

سطح مايع ـ‌ هوا

در گروه اول (گروه مورد مطالعه) حدود 70% اين علائم را در راديوگرافي دارا بوده‌اند (يكي يا چند علامت)

در گروه شاهد 40% داراي چنين علائمي در راديوگرافي بودند.

نتيجه گيري تحقيق:

گاز خردل باعث اختلال دراعمال غشاء سلول‌ها و انهدام آن مي‌گردد و هم چنين باعث فلج كارهاي فيزيولوژيك است. سپس بر روي مجاري تنفسي فوقاني كه وسيله حفاظتي و اولين سد در مقابل ورود گاز به بدن است بدون تاثير نيست و اين گاز با وقفه درعمل دفاعي و حفاظتي سينوس‌ها و مخاط باعث حساسيت و ضايعه در آنان مي‌گردد، چه از لحاظ به وجود آمدن عفونت و چه از لحاظ پيدايش آلرژي.

در مقايسه اين دو گروه مشهود است كه در مصدومين شيميايي اكثراً اختلالات و ضايعاتي در ناحيه بيني و سينوس‌هاي اطراف آن وجود دارد، با توجه به ادامه بررسي در اين گروه سعي مي‌شود كه با استفاده از امكانات جديد تشحيصي از جمله آندوسكوپي ماهيت اين ضايعات بهتر مشخص شود تا با شناخت دقيق تر راه‌هاي بهتر جهت مقابله با حمله‌هاي شيميايي و هم چنين كمكي در اقدامات مربوط به پيشگيري و درمان مسموميت باعوامل شيميايي و ارائه خدمات با كيفيت بهتر و بيشتر به جانبازان باشد.

پايان