مقاومت، رمز پيروزي نيروي هوايي بود

در آن روزها سازماندهي نيروي هوايي و سازماندهي بخش هاي گوناگون ارتش مسئله مهمي بود. اين کار آن چنان با ظرافت، مهارت و پاي بندي به مباني انقلاب در داخل نيروي هوايي انجام گرفت که حتي ناظران نزديک و آشنا را هم متحير کرد. جنگ تحميلي آغاز گشت و نوبت عمليات شد. چشم ها متوجه بود که نيروي هوايي چه خواهد کرد؟ نيروي هوايي نقش آفريني کرد و وسط ميدان ظاهر شد. با اين که نيروي هوايي، نيروي پشتيباني هست، اما در برهه مهمي از زمان در آغاز جنگ، محور دفاع مقدس شد.

بنده آن وقت نماينده مجلس شوراري اسلامي بودم، به مجلس رفتم و از تعداد سورتي هاي پرواز نيروي هوايي در جنگ گزارش دادم. نمايندگان مبهوت ماندند! يک بار ديگر نيروي هوايي ديگران را متعجب کرد. آن زمان که دستگاه هاي به گمان بعضي ها از کار افتاده را احيا کرد. شايد روز اول يا دوم جنگ بود که چند نفر از بزرگان نظامي آن روز کاغذي به من دادند که در آن طبق آمار نشان داده شده بود که ما حداکثر تا بيست روز ديگر پرنده اي در آسمان کشور نخواهيم داشت، نه ترابري و نه جنگنده. من هنوز آن کاغذ را نگه داشتم، به ما مي گفتند اصلا امکان ندارد اما جوانان ما از خلبان ما، فني ما، پدافندي ما، همه و همه دست به دست هم دادند و 8 سال جنگ را بدون اين که ما چيز قابل توجه اي به موجودي ارتش اضافه کرده باشيم، اداره کردند. آن هم در مقابل پشيتباني هاي جهاني از رژيم صدام. به
آن رژيم هواپيما و امکانات راداري و پدافندي مي دادند و مدرن ترين وسايل و تجهيزات را در اختيارش مي گذاشتند. اما نيروي هوايي ايستادگي کرد.
( ان الذين قالوا ربنا الله ثم استقاموا )