سيد رضا حسين پور

به سبب همزمان بودن تولدش با ولادت با سعادت امام رضا (ع) نام او را "رضا" گذاشتند. در پنج سالگي به مکتب رفت و قرآن را نزد خانمي به نام فاطمه آموخت. کودکي فعال و کنجکاو بود. به علت شغل پدر که جنگلدار بود. به همين علت دوران ابتدايي را در مدرسه باباييان زاهدان به سال 1352 و دوره راهنمايي را در مدرسه رازي به سال 1357 که همزمان بود با آغاز انقلاب، شروع کرد.
به علت رفت و آمد خانوادگي بين خانواده ايشان با خانواده آقاي کفعمي امام جمعه زاهدان اعلاميه هاي حضرت امام را از ايشان مي گرفت و در مدرسه بين دوستان پخش مي کرد. دوره متوسطه را در دبيرستان امام خميني و مجتمع رزمندگان زاهدان در سال 1361 آغاز کرد. او به جز درس در اين دوران، به امور بسيج، جنگ و جبهه نيز مشغول بود. همواره از فعالان صحنه هاي انقلاب و خط امام بود و دستورات امام و ولايت فقيه سر لوحه کار و محور فعاليت او بود.
سيد رضا، بسيجي فعالي بود. وي اوايل انقلاب در پايگاه انصار الحسين زاهدان فعاليت داشت، در 15 سالگي براي اولين بار از همان پايگاه عازم جبهه شد. از آغاز جنگ پيوسته در جبهه ها و در اکثر عمليات حضور فعال داشت. عاشق جنگ بود و جنگ را تکليف خود مي دانست.
معتقد بود اين نهضت ادامه نهضت امام حسين (ع) است. مطالعات سيد رضا، بيشتر کتابهاي علمي و مذهبي و از جمله کتابهاي شهيد مطهري بود. رعايت حجاب، دوري از غيبت، صبر و بردباري و پرداختن به امور خيريه از توصيه هاي او بود. سيد رضا ازدواج نکرد و هر وقت به او پيشنهاد ازدواج مي شد، مي گفت: تا جنگ تمام نشده اصلا در اين مورد با من صحبت نکنيد. چنانچه جنگ تمام شود و به خواست خدا برگردم، ازدواج خواهم کرد. سيد رضا حسين پور در تاريخ 15/11/1365 در عمليات کربلاي 5، در منطقه شلمچه بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسيد.  پيکر پاکش به بيرجند منتقل و در قطعه شماره 2 گلزار شهدا به خاک سپرده شد. وي قبل از شهادت دو بار مجروح شيميايي شده بود که يک بار آن در عمليات آزادسازي مهران بود.
منبع:جهاد سازندگي خراسان در دفاع مقدس،نوشته ي عيسي سلماني لطف آبادي،نشر سلمان،1385-مشهد