هنر و ادبيات - خرمشهر شناسنامه يك حماسه

وقتى نسيم پر از عصمت شلمچه بر تو وزيدن مى گيرد، وقتى ايستاده اى سبز و سربلند، روبه روى «اروند» بايد شهرى آسمانى باشى، خرمشهر! چقدر مظلوميت در نگاه تو نهفته است، چقدر عشق و مهربانى در نخلستان هاى تو جارى است.
نخل هايى كه روزى راز و نياز عارفانه بچه هاى آسمان را مى شنيدند و امروز به احترام آن روزها غريب نوازى مى كنند.
هر كه آتش و عطش را تجربه نكرده باشد خاك متبرك شهيدان تو را نمى شناسد. خرمشهر شناسنامه بچه هاى بى ادعايى است كه يك روز از سيم هاى خاردار گذشتند. خرمشهر شناسنامه يك حماسه است. شهر سردار خوبى ها، «شهيد محمد جهان آرا» سلام بر سوم خرداد، سلام بر بچه هاى بى قرار شهادت. همان صبح رويانى كه عاشقانه رفتند و در باران آتش چهره شستند. يادش به خير آن روزها، شميم شهادت هميشه در حال وزيدن بود. آنجا دل بسيار بود، دل غريب، دل شكسته، دل گمنام و مردان خوب روزگار گمنامى، پاى نخل هاى سوخته چقدر فاصله كم بود و همين فاصله ها را نيايش هاى عارفانه پر مى كرد.
...و من عمرى است مى گويم كه اى كاش
مرا مثل شهيدان باورى بود
كسى كه با پرستوها سفر كرد
بدان اى دوست از ما بهترى بود
تمام عشق را تشييع كردند
و تابوت دل من آخرى بود
***
هنوز خرمشهر پر از عطر نفس هاى شهيدان است، هنوز كوچه هاى خاطره انگيزش پر از شكوفه هاى سلام و صلوات است. اينجا به آسمان نزديك تر است. در كوچه هاى اين شهر هنوز مى توان بچه هايى را يافت كه هزار خاطره از روزهاى آتش و خون در سينه دارند. حكايت اين شهر را، حكايت عشق و جانبازى را از آنان بايد شنيد. بچه هاى جنگ غريبه نيستند، آنان تاريخى از حماسه اند، نگذاريم خاطره هايشان فراموش شوند.

عبدالحسين رحمتى
روزنامه ايران