زهرا حسيني، راوي مجموعه خاطرات «دا»:«دا» اداي دين من به مادران شهداست
به گزارش حيات، سرهنگي در ادامه افزود: ناگهان سرباز شدن مردم چيزي است که دنيا آن را به حساب نياورده بود و حضور مردم در ساده ترين شکلش براي دشمن شکننده است.
وي اظهار داشت:رسانه هاي دنيا هميشه از اصطلاح امواج مردم در تحقير همبستگي و حقيقت دفاع ما استفاده کردند، به همين خاطر است که مي گوييم صدام از مادران ايراني شکست خورد، زنان اگر مي خواستند مي توانستند مانع از رفتن همسر ، پدر، فرزند و يا برادرانشان به جبهه شوند اما آنها اينگونه رفتار نکردند.
وي در ادامه با بيان اين مطلب که دفاع ،درفطرت بشر است گفت: اگر در جريان مقاومت و آزادسازي خرمشهر افرادي چون خانم حسيني حضور نداشتند ما خرمشهر را از دست مي داديم و عراقي ها ي توانستند شهرهاي آبادان و اهواز را نيز به تصرف خود در آورند.
در ادامه مراسم زهرا حسيني راوي خاطرات با بيان اين مطلب که ما وارد جنگ نشديم بلکه جنگ وارد زندگي و خانه ما شد گفت: ما 8 سال در جنگ زحمات زيادي را متحمل شديم و به پيروزي رسيديم اما در برهه اي از زمان مقاومت ما زير سوال رفت و اين دليلي بود که من را برآن داشت خاطراتم را ثبت کنم. من بيست سال سکوت کردم و وقتي ديدم که سکوت من به ضرر تمام آن روزها تمام مي شود خاطراتم را گفتم که نشان دهم ما جنگ طلب نبوديم.
حسيني در ادامه با بيان اينکه اين کتاب به حضور زنان در دوران دفاع و نقش آنان اشاره دارد گفت: مشکلات زيادي براي حضور زنان در طي مقاومت خرمشهر وجود داشت اما ما همه اين مشکلات را پذيرفته بوديم و کارهايي مي کرديم که شايد از عهده مردان بر نمي آمد از جمله امدادگري، در روزهاي اول سقوط خرمهشر ما فقط امدادگر زن داشتيم و ما وقتي مي ديديم که وجودمان مفيد است شرايط سخت را مي پذيرفتيم حضور زنان در آن شرايط باعث دلگرمي رزمنده ها مي شد، آنها وقتي مي ديدند که يک دختر جوان اسلحه دست مي گيرد و با دشمن مي جنگد و يا با دست خود عزيزانشان را به خاک مي سپردند باعث مي شد که آنها نيز جلو بروند.
وي در مورد علت نامگذاري اين مجموعه با نام «دا» گفت: دا در لهجه کردي و لري به معناي مادر است مادر من نقش مهمي در زندگي و تربيت ما داشت، اين مجموعه اداي دين من به مادرم و مادران ديگر شهدا است.
در ادامه سيده اعظم حسيني، گردآورنده اين مجموعه خاطرات به توضيح در مورد اين اثر پرداخت و گفت: دفتر ادبيات مقاومت حوزه هنري در زمينه خاطرات جنگ کم کار نکرده است، منتها حسن خاطرات اين کتاب و نوع روايت راوي، کار را از ديگر آثار متمايز ساخته است.
وي ادامه داد: پيشنهاد گردآوري اين کتاب در فروردين سال 1380 به من داده شد و من به واسطه علاقه اي که به موضوع خرمشهر داشتم آن را پذيرفتم، تا اواخر همان سال دور اول مصاحبه هاي من با خانم حسيني به پايان رسيد و آنچه که مد نظر راوي بود شکل گرفت اما مطالب راوي نشان مي داد که موضوع عميق تر از اينهاست، نسخه اول کتاب در حدود 350 صفحه گردآوردي و تنظيم شد منتها کارشناسان مجموعه معتقد بودند که حقايق بيشتري وجود دارد.
وي در ادامه با بيان اين مطلب که بيش از 70 درصد حجم کتاب به مقاومت 20 روزه خرمشهر اختصاص دارد گفت: اين کار در عين حال که داستاني است ،داراي ويژگي هاي يک اثر خاطره گونه است.
اين مجموعه پس از صرف حدود هزار و دويست ساعت زمان مشترک در سال 85 به پايان رسيد.
سرهنگي نيز در ادامه جلسه يادآور شد: خاطره ايستا نيست، کاري ديربازده است اما من اميدوارم که نتيجه آن شيرين باشد، ما بايد به سراغ سربازان جنگ برويم و خاطرات جنگ را از آنها بکنيم و جدا سازيم، سرباز قبل از جنگ آدمي عادي است اما بعد از دوران اسارت براي ما از آن دوران خاطرات عجيبي را نقل مي کند.
وي اظهار داشت:رسانه هاي دنيا هميشه از اصطلاح امواج مردم در تحقير همبستگي و حقيقت دفاع ما استفاده کردند، به همين خاطر است که مي گوييم صدام از مادران ايراني شکست خورد، زنان اگر مي خواستند مي توانستند مانع از رفتن همسر ، پدر، فرزند و يا برادرانشان به جبهه شوند اما آنها اينگونه رفتار نکردند.
وي در ادامه با بيان اين مطلب که دفاع ،درفطرت بشر است گفت: اگر در جريان مقاومت و آزادسازي خرمشهر افرادي چون خانم حسيني حضور نداشتند ما خرمشهر را از دست مي داديم و عراقي ها ي توانستند شهرهاي آبادان و اهواز را نيز به تصرف خود در آورند.
در ادامه مراسم زهرا حسيني راوي خاطرات با بيان اين مطلب که ما وارد جنگ نشديم بلکه جنگ وارد زندگي و خانه ما شد گفت: ما 8 سال در جنگ زحمات زيادي را متحمل شديم و به پيروزي رسيديم اما در برهه اي از زمان مقاومت ما زير سوال رفت و اين دليلي بود که من را برآن داشت خاطراتم را ثبت کنم. من بيست سال سکوت کردم و وقتي ديدم که سکوت من به ضرر تمام آن روزها تمام مي شود خاطراتم را گفتم که نشان دهم ما جنگ طلب نبوديم.
حسيني در ادامه با بيان اينکه اين کتاب به حضور زنان در دوران دفاع و نقش آنان اشاره دارد گفت: مشکلات زيادي براي حضور زنان در طي مقاومت خرمشهر وجود داشت اما ما همه اين مشکلات را پذيرفته بوديم و کارهايي مي کرديم که شايد از عهده مردان بر نمي آمد از جمله امدادگري، در روزهاي اول سقوط خرمهشر ما فقط امدادگر زن داشتيم و ما وقتي مي ديديم که وجودمان مفيد است شرايط سخت را مي پذيرفتيم حضور زنان در آن شرايط باعث دلگرمي رزمنده ها مي شد، آنها وقتي مي ديدند که يک دختر جوان اسلحه دست مي گيرد و با دشمن مي جنگد و يا با دست خود عزيزانشان را به خاک مي سپردند باعث مي شد که آنها نيز جلو بروند.
وي در مورد علت نامگذاري اين مجموعه با نام «دا» گفت: دا در لهجه کردي و لري به معناي مادر است مادر من نقش مهمي در زندگي و تربيت ما داشت، اين مجموعه اداي دين من به مادرم و مادران ديگر شهدا است.
در ادامه سيده اعظم حسيني، گردآورنده اين مجموعه خاطرات به توضيح در مورد اين اثر پرداخت و گفت: دفتر ادبيات مقاومت حوزه هنري در زمينه خاطرات جنگ کم کار نکرده است، منتها حسن خاطرات اين کتاب و نوع روايت راوي، کار را از ديگر آثار متمايز ساخته است.
وي ادامه داد: پيشنهاد گردآوري اين کتاب در فروردين سال 1380 به من داده شد و من به واسطه علاقه اي که به موضوع خرمشهر داشتم آن را پذيرفتم، تا اواخر همان سال دور اول مصاحبه هاي من با خانم حسيني به پايان رسيد و آنچه که مد نظر راوي بود شکل گرفت اما مطالب راوي نشان مي داد که موضوع عميق تر از اينهاست، نسخه اول کتاب در حدود 350 صفحه گردآوردي و تنظيم شد منتها کارشناسان مجموعه معتقد بودند که حقايق بيشتري وجود دارد.
وي در ادامه با بيان اين مطلب که بيش از 70 درصد حجم کتاب به مقاومت 20 روزه خرمشهر اختصاص دارد گفت: اين کار در عين حال که داستاني است ،داراي ويژگي هاي يک اثر خاطره گونه است.
اين مجموعه پس از صرف حدود هزار و دويست ساعت زمان مشترک در سال 85 به پايان رسيد.
سرهنگي نيز در ادامه جلسه يادآور شد: خاطره ايستا نيست، کاري ديربازده است اما من اميدوارم که نتيجه آن شيرين باشد، ما بايد به سراغ سربازان جنگ برويم و خاطرات جنگ را از آنها بکنيم و جدا سازيم، سرباز قبل از جنگ آدمي عادي است اما بعد از دوران اسارت براي ما از آن دوران خاطرات عجيبي را نقل مي کند.
لینک کپی شد
نظر شما
