خاطره اي از سرهنگ خلبان "کيومرث حيدريان"

روي صدام را کم کرديم!
چند ماهي بيشتر از جنگ نگذشته بود. در اين مدت خلبانان تيزپرواز ارتش جمهوري اسلامي ايران امان دشمن بعثي را بريده بودند. آنها مرتب مواضع نظامي و اقتصادي عراق را بمباران مي کردند و آسمان عراق جولانگاهي براي عقابان تيزپرواز نيروي هوايي شده بود. در اين مدت ديده نشد که حتي يک خلبان به خاطر ترس از پدافند پرحجم عراق، ماموريت خود را نيمه تمام رها کرده و برگردد.
در اين زمان ما در پايگاه ششم شکاري بوشهر بوديم. يکي از روزها يکي از خلبانان شجاع کشورمان به قصد بمباران پالايشگاه بصره به پرواز درآمده بود، ولي در راه بازگشت مورد اصابت دو تير موشک زمين به هواي سام 3 و سام 6 قرار گرفته و در خاک عراق سقوط کرده بود. همگي نگران حال او بوديم و به هر دري مي زديم تا از او خبري کسب کنيم. مشغول ديدن برنامه هاي تلويزيون بوديم که يکي از خلبانان پيشنهاد کرد تلويزيون عراق را بگيريم شايد بتوانيم خبري کسب کنيم. درست مي گفت. در اين گونه موارد رسانه هاي خبري عراق که منتظر چنين اتفاقاتي بودند، با راه انداختن جار و جنجال تبليغاتي و برگزار کردن کردن کنفرانس هاي مطبوعاتي و راديو و تلويزيوني، تلاش مي کردند از به اصطلاح قدرت هوايي خود بگويند و با انجام اين کار موجبات تضعيف روحيه خلبانان را فراهم کنند.

مشغول ديدن کانال هاي تلويزيون عراق شديم
ساعت 11 صبح بود که به اتفاق چند تن از دوستان از جمله شهيدان ياسيني و دوران به عنوان خلبان آماده نشسته بوديم و شروع به گرفتن تلويزيون عراق کرديم. تصوير صدام را ديديم که در يک مصاحبه مطبوعاتي سخن مي گفت. يکي از خبرنگاران خارجي از او سوال کرد:
- آقاي رئيس جمهور، با توجه به اين که خلبانان ايراني به گونه اي نه چندان مشکل بيشتر نقاط خاک عراق را مورد حمله قرار مي دهند، شما چگونه از منابع اقتصادي خود از جمله نيروگاه هاي برق دفاع مي کنيد؟
صدام که از طريق مترجم عرب زبان خود متوجه اين سوال شد زياد خوشش نيامد. چهره اش خشمگين شد و مطالبي را به عربي گفت که مترجمش اين گونه آن را ترجمه کرد :
- ما به ياري کشورهاي دوست و حامي خود به تازگي چنان دژمستحکمي از پدافند هوايي در اطراف شهرها و منابع اقتصادي خود از جمله نيروگاه هاي برق برپا کرده ايم که فرمانده پدافند ما اعلام کرده چنانچه هر خلباني بتواند با موفقيت به شعاع 50 مايلي رينگ هاي پدافندي اين نيروگاه ها برسد، حقوق يک سال خود را به عنوان جايزه به او خواهد داد.

 

به پيشنهاد ياسيني آماده حمله شديم
در حين مصاحبه، به چهره رضا ياسيني و عباس دوران نگاه مي کردم. برق غيرت را در چشمان اين عزيزان ديدم. لحظه پس از پايان مصاحبه عليرضا ياسيني رو به عباس دوران گفت:
- عباس حاضري بريم روي صدام رو کم کنيم؟
که عباس پاسخ داد:
- ياعلي بريم.
من هم با آنها راهي شدم. بلافاصله مجوز را از معاونت عمليات پايگاه گرفتيم و عباس دوران به عنوان ليدر انتخاب شد و شروع به تشريح پرواز نمود. بلافاصله بعد از پايان بريفينگ به اتاق تجهيزات رفته و با تحويل گرفتن تجهيزات دو فروند فانتوم مسلح آماده پرواز شديم. با کسب اجازه از برج مراقبت به پرواز درآمديم. هدف نيروگاه برق بصره بود. با ارتفاع کم و سرعت بالا از مرز گذشته و وارد خاک عراق شديم.

هدف را به شدت بمباران کرديم
در فاصله چندين مايلي از نيروگاه، پدافندها شروع به شليک کردند. انواع توپ هاي ضدهوايي به سمت ما شليک مي کردند و از هر طرف موشکي به سمت مان مي آمد. دوران و ياسيني با مهارت تمام اين موانع را يکي پس ديگري پشت سر گذاشتند.
ساعت 5/1 بعدازظهر روي هدف رسيديم و با رسيدن به هدف در ارتفاع پايين آن را بمباران کرديم و با گردش هاي بجا، ضمن کوبيدن کامل هدف به سمت مرز حرکت کرديم. هواپيما که سبک تر هم شده بود، به سرعت به سمت مرز مي آمديم. خساراتي که به آن جا زده بوديم، به حدي بود که مي خواستند هر طور شده ما را بزنند که با مهارت خلبانان موفق نشدند و توانستيم سالم به زمين بشينيم.

جايزه خلبانان ايراني را بدهيد!
غروب همان روز خبرنگار راديو بي بي سي اعلام کرد:
- من امروز با آقاي صدام حسين رئيس جمهور عراق، مصاحبه داشتم و ايشان با اطمينان خاطر از دفاع قدرتمند هوايي خود در راه محافظت از نيروگاه ها، تاسيسات و ديگر منابع اقتصادي عراق در برابر حملات و تهاجم خلبانان ايراني سخن مي گفت. ولي من هنوز مصاحبه او را تنظيم نکرده بودم که نيروي هوايي ايران نيروگاه بصره را منهدم کرد. اينک جنوب عراق در خاموشي فرو رفته و چراغ قوه در بازارهاي عراق بسيار ناياب و گران شده است چون با توجه به خسارات وارد به نيروگاه، تا چند روز آينده برق وصل نخواهد شد.
سپس اين خبرنگار با لبخندي تمسخر آميز گفت:
- البته هنوز فرصتي پيش نيامده که من از صدام حسين سوال کنم چگونه جايزه خلبانان ايراني را تحويل خواهند داد.

به فاصله دوساعت از مصاحبه
مصاحبه صدام حسين ساعت 11 صبح بود که ما دو ساعت و نيم بعد آن جا را بمباران کرديم. پس از چند روز از اين واقعه، صدام حسين فرمانده پدافند هوايي عراق را به دليل بي کفايتي برکنار و زنداني کرد.