شاگردمكتب امام

 او مهياي ورود به اين عرصه بود که دست تقدير، مجال بهره بيشتر از مکتب پدر را از او گرفت و به ناچار بايد ادامه راه را در محضر مرشد و مرادي ديگر مي پيمود. بايد به دنبال کسي مي گشت که به مانند پدر همان قدر که عارف است مجاهد باشد و همان قدر که عالم است عامل ؛ کسي که با تکيه بر دين و بدون عافيت طلبي در پي اصلاح جامعه و مبارزه با فساد و بي عدالتي باشد. جستجوي او خيلي زود به نتيجه رسيد و اين خصوصيات را درکسي نديدجز يکي از شاگردان برجسته پدر به نام :
«روح الله الموسوي الخميني».