راه خروج مجاهدين از عراق/نگاهي به نقشه رجوي براي فرار از عراق

طرح رجوي براي خروج از عراق که از طريق استراون استيونسون ارائه گرديد، نشان مي دهد که رهبري مجاهدين خارج شدن از عراق را پذيرفته و صرفاً در فکر اجراي آبرومندانه آن است !

برخلاف گذشته که :

    - اشرف ظرف ايدئولوژيک مجاهدين و به عبارتي نمود عيني مناسبات دلخواه اجتماعي آنان بود و از اين منظر يک قدم عقب نشيني براي تخليه آن، بي غيرتي ايدئولوژيک و ناممکن خوانده مي شد.
    - حضور در عراق، نشانه کارآيي روش تروريستي براي مقابله با ايران فرض مي شد.
    - اشرف سدسديدي در مقابل بلعيدن عراق توسط ايران بود
    - مرکز الهام جنبشهاي ايران و کل خاورميانه بود...

و حفظ اردوگاه اشرف و استمرار حضور در عراق باعث :

     - عدم فروپاشي تشکيلات و نگه داشتن نيروها مي شد.

     - عاملي بود تا در دوران بالاگرفتن تضاد جهاني با ايران، آمريکا از آنها بهره برداري کند

اکنون :

رفتن به اروپا و خارج شدن از عراق با پرداخت پول بليط هواپيما نيز به طور تاکتيکي و استراتژيکي در دستور کار رهبري مجاهدين قرار گرفته است و از نيروهاي سرخورده و مأيوس صبر کوتاه مدت تا انتقال به کشورهاي اروپايي را درخواست مي نمايند!

اين طرح که حاوي شرط و شرائطي براي دولت عراق است، منوط به پذيرش پناهندگي اعضاي مجاهدين از سوي کشورهاي  اروپايي و آمريکا است ولو اين که مدت زمان طولاني صرف تحقق آن شود.

بديهي است که دولت عراق پس از فرجه 8 ساله به کشورهاي غربي براي پذيرش مجاهدين و نااميدي از اين اقدام ، ضرب العجل خود را صادر کرده است و نمي تواند به نقطه صفر بازگردد که اگر مجاهدين سالهاي گذشته در موضع کنوني مي بودند، عملي شدن آن قابل تصور بود.

اين از دولت عراق؛ از سوي ديگر طرح رجوي براي خروج از عراق با گذشت يک هفته از ارائه آن تا اين لحظه از جانب هيچ مقام رسمي و دولت مرتبط با اين پرونده به رسميت شناخته نشده و مورد توجه قرار نگرفته است.

دولت آمريکا موضع خودش را روشن و پيشنهاد جابجايي مجاهدين تا پيداشدن کشوري ثالث براي اسکان مجاهدين را مطرح کرده است. اروپا نيز توپ را در زمين عراق انداخته است و با مواضع حقوق بشري ، مخالفتش را با انتقال مجاهدين به خاک اروپا مي فهماند.

اما طرح غيرممکن رجوي به فرض اين که عملي شود، با عنايت به اين که خروج مجاهدين از عراق، عقب نشيني کامل و تمام عيار و غيرقابل بازگشت از تمامي شعارها و دعاوي ايدئولوژيک، سياسي و استراتژيک است ، چه مزيتي دارد که مطرح شده و با به شدت هرچه تمام از جانب مجاهدين پي گيري مي شود.

آيا رجوي رام شده و با احترام به قوانين عراق و خواست دولت اين کشور پيشقدم شده است و يا آيا جان انسانهاي دربند اين فرقه برايش اهميت پيدا کرده است؟

آنچنان که از مواضع و شعارهاي مجاهدين برمي آيد بي ترديد هيچيک از دو گزينه فوق نيست، اما اين را مي شود فهميد که ادامه حضور غيرقانوني و نامشروع را در عراق غيرممکن دانسته و تمام ابزارهاي لازم براي راضي کردن دولت عراق را ناکارآمد ديده است و از اين رو چاره اي جز خروج از اين کشور نمي بيند.

با اين همه همچنان از موضع طلبکارانه و قلدرانه قصد فرار از عراق را دارد تا در نهايت - همانگونه که هنگام فرار از ايران - يک پيروزي ديگر براي خود رقم بزند!

اما رجوي براي رسيدن به اين خواسته، نقشه اي کشيد که از هم اکنون محتوم به شکست است، نه عراق و نه هيچ طرف ديگري آن را نخواهد پذيرفت و رجوي چاره اي جز خروج ازعراق آن هم با شرايطي که دولت مالکي تعيين مي کند ندارد، چرا که دولت عراق در برابر همه جهانيان فقط 6 ماه به آنها براي خروج فرصت داده است، بنابراين بهتر است تا قبل از اين که اين فرصت به پايان نرسيده است، رجوي راه ممکن و اصلي فرار از عراق را انتخاب و بر اساس آن عمل نمايد.

راه فرار مجاهدين از عراق، عذرخواهي رهبري مجاهدين از دردسرهايي که براي ملت و دولت عراق ايجاد کرده اند و سپردن نيروهاي محصور در اين اردوگاه به دست قوانين بين المللي و کميسارياي عالي پناهندگي سازمان ملل است و لاغير!

ايران ديده بان