علت عدم بكارگيري سلاحهاي شيميايي در جنگ جهاني دوم چه بود؟

روز22 آوريل 1915 در جريان نخستين جنگ جهاني ، به نام روز تولد جنگ شيميايي مدرن شناخته شده است. در اين روز سربازان آلماني در منطقه اي از بلژيك به نام يپرس با استفادهاز 6 هزار سيلندر گاز كلر، 168 تن از اين گاز كشنده را عليه نيروهاي آمريكايي و انگليسي رها كردند. اينحادثه منجر به مرگ شش هزار نفر از سربازان متفقين بويژه نيروهاي انگليسي شد . آثار كشنده ناشي از حمله شيميايي، دو طرف جنگ را براي استفاده چند بارهاز اين سلاحهايخطرناكوسوسه كرد، به طوري كه تا پايانجنگاول جهاني، 125 هزار تن عوامل وموادشيميايي به كار گرفته شد ، كه منجر به زخمي و كشته شدن نزديك به يك ميليون نفر شد .
عوارض هولناك ناشي از سلاح هاي شيميايي درجنگاول جهاني، كشورهاي جهان را بر آن داشت تا با امضاي توافقنامه اي بين المللي، استفاده از سلاحهاي سمي وشيميايي را ممنوع كنند. به همين منظور در سال 1925 توافقنامه ژنو به امضا رسيد ، كه در آن به كارگيري سلاحهايشيمياييدرجنگمنع شده است .
درجنگ دوم جهاني با وجود انباشته بودن زرادخانه هاي تسليحاتي كشورهاي درگيرجنگ، از اين سلاح مخوف و مهلك استفاده نشد ، كه شايددليل آن ترس و وحشت هركدام از دو طرف جنگ از به كارگيري وسيع اين سلاح از سوي طرف مقابل بود. شايد يكي ديگر از علت هاي مهم استفاده نكردن ازسلاحهاي شيميايي درجنگ دوم جهاني اين بود كه :هيتلر درجنگ اول جهاني دراثر گاز خردل آسيب ديده بود ، وبه عواقب خطرناك استفاده ازاين سلاح ها آگاه بود. بنابراين هيچ گاه از اين سلاح ها درجنگ دوم جهاني استفاده نكرد .
پس ازجنگ اول جهاني،بزرگترين و وسيع ترين حمله هاي شيميايي در تاريخ، در جريان جنگ ايران وعراق رخ داد . مسببين اين جنايت غير قابل بخشش كشورهاي آلمان، فرانسه وانگليس بودند كه بيشترين مواد را كه در ساخت بمب هاي شيميايي به كار برده مي شد ،در اختيار رژيم صدام حسين قرار دادند .
در سالهاي جنگ عراق عليه ، مردم شهرهاي مرزي جنوب و غرب كشور دچار آسيب ديدگي ناشي از رويارويي با گازهاي شيميايي جنگي شدند. اين پديده تلخ سبب شد تا بيماران بسياري پس ازجنگ از عوارض دراز مدت ناشي از تماس با اين گازهاي سمي رنج ببرند. وجود نزديك به 50 هزار مصدوم شيميايي شناسنامه دار ونبود منابع علمي كافي نه تنها در ايران بلكه در كشورهاي صنعتي پيشرفته كه داراي توانايي علمي و پزشكي بالايي هستند، حتي پس از دو جنگ بين الملل، نسبت به عوارض بمباران شيميايي شناخت عيني ندارند.

لذا اين مسأله باعث شد تا انبوه مصدومان شيميايي نسبت به بيماري خود و عوارض ناشي از آن كه سلامتي كودكان جنگنديده را نيز تحت الشعاع قرار مي دهد، اطلاعات كافي وبه روز نداشته باشند . به طوري كه اين بيماران و خانواده آنان در حال حاضرگرفتار نوعي وحشت نسبت به سرانجام خود هستند.

قربانيان سلاح شيميايي