تركش اول و آخر؛ تركشي كه بعد از آن ديگر جنگ و جبهه و ميداني براي مجروح باقي نمي ماند و شخص به سمت پاياني و تسويه حساب مي رفت و تا آخر عمر دعاگوي برادران عراقي مي شد! اصابت تركش به نحوي كه جاي سالم و به دردبخوري براي زخمي باقي نمي گذاشت