منع خبرچینی برای عراقی ها

ماه رمضان از راه می رسید.همه ما می خواستیم که در این ماه آزادانه به عبادت و دعا و مراسم مذهبی مخصوص این ماه بپردازیم. عراقی ها از ارشد آسایشگاه جلوگیری از این مراسم را می خواستند.

دو سه روز اول ماه رمضان به وسیله یکی از بچه های قدیمی تر و با تجربه تر موافقت ارشد را به دست آوردیم و مراسم و برنامه های خود را برگزار کردیم. چون ارشد آسایشگاه از طرف عراقی ها انتخاب می شد عموما مخالف میل و نظر اسرا بود و در نتیجه افراد داخل آسایشگاه ها بدون موافقت او کارهای خود را انجام می دادند.در تمام آسایشگاه ها غالبا هر ارشد بیرونی یک معاون داشت که ممکن بود به عراقی ها معرفی کند. این معاون ارشد داخلی محسوب می شد.

عباسعلی گودرزی یکی از اسرایی بود که دست به اقداماتی درون آسایشگاه زد و بدون هیچ انتخابی از سوی اسرا به عنوان مسئول داخلی آسایشگاه پذیرفته شده بود.

شب بیست و یکم ماه رمضان عباسعلی شروع به صحبت کرد. ابتدا مقداری از تاریخ اسلام را یاداور شد وسپس به مسائل داخلی آسایشگاه پرداخت. همیشه خبرها و جریانات داخل آسایشگاه به گوش عراقی ها می رسید و باعث دردسر و ناراحتی ما می گشت. بنابراین او این طور گفت:امشب هیچ عراقی درون آسایشگاه نیست. پشت پنجره هم کسی قرار ندارد.تنها ما پنجاه، شصت نفر داخل آسایشگاه هستیم. مکثی کرد. سکوت بر آسایشگاه حاکم شد.

ادامه داد : بیایید اگر اخبار داخل آسایشگاه را برای عراقی ها بازگو می کنیم توبه بکنیم و قسم بخوریم که این کار را نخواهیم کرد.او بدین وسیله همه را از خبرچینی که عراقی ها از آن بهره می بردند منع کرد.

راوی: آزاده عباس محرچی
سایت جامع آزادگان