کارآمدی حزب الله در سوریه
مداخله مستقیم حزب الله در سوریه به منظور حفظ ارتباط میان دمشق و حمص و در نتیجه کرانه های دریای مدیترانه صورت گرفته است تا به نحو ممکن حکمرانی اسد بر برخی از مناطق سوریه ممکن شود.
پس از دو سال جنگ داخلی در سوریه، برخی امیدوارند تا گذاری مسالمت آمیز به سوی پایان خشونت ها میسر گردد. بر خلاف سرازیر شدن نیروهای تازه نفس و تجهیزات مدرن به سمت پایگاه های شورشیان از خارج از سوریه، بشار اسد و حامیان او بیش از پیش قاطعیت به خرج داده و سرسخت تر از گذشته به حمایت های خود ادامه می دهند. در واقع تحرکات اخیر برای تقویت ارتباط استراتژیک میان دمشق و حمص نشان از آن دارد که رژیم بشار در پی آن است که تا آخرین نفس به مبارزه ادامه داده حتی اگر این کار منجر به چند پاره شدن سوریه شود. بخشی از این استراتژی جدید حمایت مخفیانه حزب الله از نیروهای حکومت سوریه است. درگیری ایشان در این منازعه باعث شده است نگرانی هایی در مورد موضع مبهم لبنان در مورد این همسایه خود، آشکار گردد. همزمان، جناح مخالف در برابر این ادعای مقامات آمریکایی و دیگران که ایشان را به گروه های افراطی و القاعده منتسب می کنند، مقاومت می کند.
در واقع اوضاع نیروهای شورشی، به شدت رو به وخامت نهاده است به ویژه با توجه به فقدان حمایت های کامل از سوی غرب. شورشی های سوریه کم کم در حال تسلیم شدن هستند چرا که آمریکایی ها و متحدین غربی ایشان نتوانسته اند کمک های خود را برابر با انتظارات ایشان افزایش داده و کمک های نظامی بیشتری را برای آنها فراهم کنند. برای اولین بار از آغاز ناآرامی ها با خشونت و از روی نومیدی صحبت کرده اند. این بن بستی است که هزینه گزافی بر جنبش ضد اسد تحمیل خواهد کرد آنهم در زمانی که می کوشد به کمک های اطلاعاتی، مالی و نظامی دست پیدا کند. ادامه وضع موجود منجر به از میان رفتن دست آوردهایی شده است که جناح مخالف تا کنون به دست آورده است. غرب و کشورهای عربی باید خود را برای روبه رو شدن با پیامد های عدم مداخله و بی تفاوتی خود آماده شوند و به راه حلی جمعی و قابل اجرا دست یابند. جناح مخالف نیز باید اقداماتی جدی در باب رفع نگرانی های غرب ترتیب داده و نیز عوامل تروریستی را از میان نیروهای خود حذف کند.
از سوی دیگر اسد و نیروهای وی با حمایت ایران و حزب الله در حال طراحی استراتژی جدیدی هستند. استراتژی جدید به دنبال آن است تا ارتباطی مستمر میان دمشق و حمص ایجاد کند. کشتاری که اخیراً در مناطق غربی سوریه در نزدیکی حمص صورت گرفته و در دیگر شهرها در نتیجه حملات مکرر لبنانی ها و نیروهای سوری بوده است. این حملات با مدیریت نیروهای ارتش و با استفاده از هواپیما های جنگی صورت گرفته تا سرزمین های تحت اشغال شورشیان پاکسازی شود. حزب الله و شبهه نظامیان جزب ناسیونالیست های سوری و نیز مردم این شهر ها، که از رژیم حمایت می کنند، در این حملات مشارکت داشتند. حرکت به سمت غرب نشان می دهد که جنگ در سوریه چگونه پیش می رود و در صورت سقوط دمشق و اشغال آن توسط شورشیان اسد درصدد است به سمت مناطقی برود که از او حمایت می کنند ـ یعنی سواحل غربی و نیز حمص. دومین احتمال نیز آن است که موضع خود را حفظ کرده و حداقل بر یک سوم سوریه حکمرانی کند، به ویژه موضع خود در دمشق، حمص و سواحل مدیترانه را حفاظت کند.
حتی با اینکه عده ای معدود انتظار دارند که حزب الله بیرون از منازعه باقی بماند، درگیری در این منازعه از نگاه بسیاری به منزله یک تغییر و تحول بسیار جدی است. هنوز خیلی زود است که بتوانیم مشخص کنیم آیا حزب الله می تواند مناطق قصیر سوریه را از شورشیان پاکسازی کند یا خیر؛ هدف از این اقدام آن است که کنترل رژیم بر مسیر میان دمشق و سواحل غربی از طریق حمص و میان سواحل و منطقه هرمل لبنان، تضمین شود. حزب الله به خوبی از خطر بسیار زیاد مداخله خود در سوریه با خبر است. این واقعیت نشان می دهد که تصمیم در این باره توسط ایران اتخاذ شده است. تحرکات این چنین حزب الله در فراسوی مرزهای لبنان هزینه ای گزاف دارد و این هزینه می تواند تخریب تدریجی گروه یا حتی بدتر، شروع جنگ داخلی فرقه ای در لبنان باشد.
استراتژی حزب الله در قبال سوریه منجر به افزایش تنش ها و درگرفتن جنگی فرقه ای خواهد شد. نگرانی ها در مورد سرریز شدن منازعه سوریه به خارج از مرزهای این کشور در حال تحقق است، اما به حالت عکس: درگیری های داخلی لبنان به سمت داخل سوریه پیش می رود. احمد الاسیر، یکی از شیوخ با نفوذ سنی لبنانی، روز دوشنبه اعلان کرد که جهاد در سوریه اکنون بر همه مسلمانان توانا واجب است. شیخ الاسیر گفت که پس از آن گرفته شد که دخالت حزب الله در سوریه آشکار گردید. این تنش ها نباید دست کم گرفته شود چرا که می تواند به بخشی از تنش های سنتی فرقه ای در لبنان تبدیل شود.
در نهایت اینکه تصمیم حزب الله، این گروه شیعی، برای مبارزه آشکار در کنار نیروهای ارتش سوریه منجر به افزایش دخالت لبنان در منازعه سوریه شود، بر خلاف سیاست بی طرفانه ای که پیش از این اتخاذ کرده بود. با این حال افزایش تنش ها ضرورتاً به معنای آن نیست که لبنان با بی ثباتی شدیدی مواجه خواهد شد چرا که هیچ یک از نیروهای سیاسی آن در حال حاضر نفعی از این سناریو نمی برند. درگیری حزب الله در این منازعه بیش از این به عنوان یک راز مطرح نیست و اکنون در مقابل بحرانی قرار گرفته ایم که لبنان نه تنها به لحاظ سیاسی بلکه به لحاظ نظامی نیز، رویکرد های مختلف نسبت به آن دارد. دلیل چندانی وجود ندارد که بپذیریم این سخن پراکنی های تنش برانگیز منجر به بی ثباتی جدی در داخل لبنان می شود.
