فردی،یک نیروی انقلاب ، مردمی و مسجدی

 امیرحسین فردی به عنوان یکی از بنیان‌گذاران حوزه هنری شناخته می‌شود، گرچه به این خاطر که همواره با کیهان بچه‌ها کار می‌کرد و مسئولیتی هم داشت و به خصوص وقت عمده‌ای را در آنجا صرف می‌کرد، اما خود او از بانیان اصلی تشکیل حوزه هنری بود و در سال‌های اخیر تمام وقتش را صرف حوزه هنری می‌کرد.

 زنده یاد فردی در کنار اداره کردن کیهان بچه‌ها و مرکز آفرینش‌های ادبی حوزه هنری در جهت ارتقای رمان انقلاب فعالیت کرد، از قلم زدن و نویسندگی هیچ گاه فاصله نگرفت، گاهی عصرها از کارهای اجرایی فاصله می‌گرفت و به نوشتن و خلق اثر می‌پرداخت که بدون شک رمان در دست تالیف ایشان که اکنون نمی‌دانم چگونه می‌توان به آن پایان بخشید از جمله آثار ارزنده به شمار می‌رود.

 می‌توانم بگویم زنده یاد امیرحسین فردی از بچه‌های روزهای ابتدای انقلاب است که با افتتاح و تاسیس حوزه هنری پای کار ادبیات انقلاب اسلامی و دفاع مقدس و زیر پرچم ولایت ایستاد و توانست با نوعی هدایت دهی به نویسندگان جوان کار خود را پیش‌برد. فردی توانست برای جوانان پدری کرده و آنها را در جهت ادبیات انقلاب حفظ و ارتقا بخشد.

فردی به مردمی و مسجدی بودن شناخته شده بود. زنده یاد امیرحسین فردی تا روزهای پایان عمر پایگاه مسجد را رها نکرد و همواره در مسجد جواد الائمه حاضر می‌شد، بنده هم سعی می‌کردم هرسال در جشنواره شهید حبیب غنی‌پور شرکت کنم، حتی چند ماه پیش دیدم برای اهدای هدایای به برگزیدگان این جشنواره آقای فردی هیچ وکیل و وزیر و مسئولی را صدا نکرد تا به برگزیدگان هدایایی اهدا کند بلکه از چند نفر از پدران شهدای مسجد جواد الائمه دعوت کرد که واقعا اگر این تصاویر از قاب رسانه‌ها پخش می‌شد، بسیار خوب بود چرا که اغلب در جوایز خواص به اعطای هدایا می‌پردازند اما در این جشنواره پدران شهدا جوایز را اهدا کردند؛ فردی همواره مردمی بود و چشم داشتی به امکانات دولتی نداشت.

فردی هیچگاه در طی این 20 سال اخیر کارم با آقای فردی به یاد ندارم از نداشتن بودجه و امکانات شکایت کرده باشد. من به یاد ندارم چرا که او آدمی راضی و دارای روح رضایتمندی بود که از امکانات خود و پس از خدا با امکانات و نیروهای مردمی و مسجدی سعی می‌کرد کار خود را پیش ببرد.

روحش شاد و یادش گرامی

مجتبی رحماندوست