رهبران و علما بیداری اسلامی (6)
در سال 1327 هجری متولد شد. در نوجوانی مقدمات، منطق و بخشی از سطوح فقه و اصول را نزد حضرات آیات کازرونی و فقیه خراسانی یاد گرفت و برای ادامه تحصیل راهی اصفهان و سپس قم شدو در آنجا دروس سطح و خارج فقه و اصول رادر محضر آیات عظام حائری یزدی موسس حوزه علمیه قم، سید صدرالدین صدر، سید محمد تقی خراسانی، سید محمد حجت، میرزامحمد همدانی، مرعشی نجفی و بروجردی به پایان برد و به درجه اجتهاد نائل آمد و همزمان به تدرسی لمعه، رسائل و مکاسب و کفایه پرداخت. حضرات آیات محمدتقی جعفری، شهید مطهری، شهید قدوسی، شهید سیدمصطفی خمینی، فاضل لنکرانی، جنتی، مهدوی کنی و محمد گیلانی از جمله شاگردان ایشان بودند. پس از پیروزی انقلاب اسلامی از طرف مردم یزد، برای تدوین قانون اساسی راهی مجلس خبرگان قانون اساسی شد و سپس به عنوان نماینده امام و امام جمعه یزد نیز منصوب شد.
از آنجایی که تمام زندگی ایشان صرف تحصیل، خدمت به محرومین و مبارزات انقلابی و تدریس بود فقط یک کتاب تحت عنوان « گفتار یکی از دانشجویان با آقای دکتر میمندی نژاد » و با اسم مستعار در سال 1333 از ایشان به جا مانده است.
در روز 11 تیر 1361 شمسی مطابق با 10 رمضان 1402 قمری پس از اقامه نماز جمعه در حالیکه جایگاه را ترک می کرد منافقی کوردل آن بزرگوار را به آغوش کشید و نارنجکی را که در دست داشت منفجر کرد و موجب شهادت ایشان شد.
قسمتی از پیام امام خمینی (ره) به مناسبت شهادت آیت الله صدوقی
« شهید صدوقی عزیز، شهید بزرگی که در تمام صحنه های انقلاب حضور و یار و مددکار گرفتاران و مستمندان بود. اینجانب دوستی عزیز از دست دادم و اسلام خدمتگزاری متعهد و ایران فقیهی فداکار و استان یزد سرپرستی دانشمند را از دست داد.»
