ای کاش از چشم شما نیفتیم!

به گزارش خبرنگار دفاع پرس از مازندران، به بهانه ورود 15 کبوتر خونین‌بال آسمان دفاع مقدس، دل‌نوشته‌ای از «حدیثه صالحی» شاعر و نویسنده مازندرانی در ادامه می‌آید:

تا بنویسیم...

و می‌نویسیم، می‌نویسیم و می‌نویسیم...

از شما و از صلابت و ایثارتان

از گذشت و ایمان‌تان..

هر چه قدر بنویسیم نه قلم کم می‌آید و نه دفتر به آخر می‌رسد...

و هر چقدر بگوییم نه دل‌مان خالی می‌شود و نه دل کبوترانه‌تان پر...

هر چه چقدر بگرییم نه چشم‌مان خشک می‌شود و نه از چشم شما می‌افتیم!

که شما مهربان و مهربان و مهربانید...

و ای کاش از چشم شما نیفتیم

که سخت است افتادن از بلندای چشمان آسمانی شما

که کسی را یارای برخاستن دوباره نخواهد بود

پس بگذارید نیفتیم از جایی که نباید بیفتیم...

 و اما...

ساده بگویم

که حرف‌ها را باید ساده گفت

باید ساده نوشت

باید ساده خبر کرد...

ما این روزها به بهانه شما می‌آییم

به بهانه شما چشم و دل‌مان را خالی می‌کنیم

و به بهانه آمدن‌تان قلم می زنیم!

خبر می‌نویسیم..

خبر..

خبر پشت خبر

تیتر پشت تیتر

چقدر می‌دویم تا دوباره خبرتان کنیم!

چقدر می‌دویم

و چقدر...

خبر!

خبر!

اینجا هنوز حماسه در رگ مردان شهر جاری است

هنوز حماسه در دل فرزندان این سرزمین قد می‌کشد

و هر روز

خبرها بوی حماسه دارند

خبرها عشق روایت می‌کنند

خبرها برای ما کبوتر می‌آورند

خبرها...

خبرهای ...

آی آسمانیان!

این روزها دلم گرفته و عجیب آسمان می‌خواهد

دل شهر هم گرفته و برای آسمان شدن بال می‌زند

 و ما هی بال می زنیم

هی بال می‌زنیم تا به شما برسیم

اما نه بال‌مان بالی است که ما را به شما برساند

و نه دیگر آسمان‌مان آسمان...

بگذریم که حرف‌ها را باید نگفته بفهمیم

که حرف‌ها را باید گاهی بنویسیم

روی تابوت‌های رنگی شما

و ما این روزها

به بهانه آمدن‌تان تابوت‌ها را هم نقاشی می‌کنیم

می‌نویسیم

حرف می‌زنیم

درد و دل می‌کنیم با پلاک و استخوان‌تان

این روزها عجیب کوچه پس کوچه‌های شهرمان بوی شما می‌دهد

بوی پیراهن خاکی

بوی استخوان‌های طوطیا شده

بوی عشق

بوی پروانگی

بوی پرنده شدن

و من چقدر دوست دارم همین جا پرنده شوم و در هوای بهشتی پیکرتان نفس بکشم..

پرواز کنم

که این روزها

پرواز در آسمان شهرمان دیدنی است

این روزها بوییدنی است

و من چقدر خالی شدم

که با شما درد و دل کردم

و من چقدر دوست‌تان دارم

و حالا چقدر آسمانی شدن را

کبوتر شدن را

می‌فهمم...

که تا دیروز

ذهنم

به آسمان شدن قد نمی‌داد

انتهای پیام/