وصیتنامه شهید امیرابوالفضل سپهری/ حفاظت از سنگرهاى دانشگاه و مدارس را فراموش نکنید
شهید سپهری در وصیتنامه خود آورده است: «از دانشآموزان حزبالله مىخواهم که همانطور که سنگرهاى رزم را پر کردهاند، حفاظت سنگرهاى دانشگاه و مدارس را فراموش نکنند؛ زیرا همانطور که امام عزیز فرمودهاند اگر دانشگاهها اصلاح شوند جامعه اصلاح مىشود.» 
به گزارش خبرنگار ساجد، شهید «امیر ابوالفضل سپهری» ۲۶ آبان ۱۳۴۳ چشم به جهان گشود. وی با آغاز جنگ تحمیلی عازم جبهه حق علیه باطل شد و سرانجام ۲۷ بهمن ۱۳۶۲ به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
متن وصیتنامهای را که از این شهید والامقام به یادگار مانده است، در ادامه میخوانید:
«بسم الله الرحمن الرحیم
این وصیتنامه بنده سر تا پا گناه و تقصیر امیر ابوالفضل سپهرى است. امیدوارم که لیاقت پیدا کنم و به شهادت در راه الله نائل شوم و شهادت من مورد قبول حق گردد از شما امت اسلامی مىخواهم که براى آمرزش گناهان من دعا کنید تا خداوند از سر تقصیرات من روسیاه درگذرد. از پدر و مادر و کلیه کسانى که بر من حقیر حقى دارند مىخواهم که من را حلال کنند.
سلام مرا به امام روحى له الفدا این نور و روح جامعه اسلام و این فرزند على (ع) و این حسین زمان ما برسانید هرگز او را تنها نگذارید اوامر او را، چون وحى منزل بدانید که تا لطف خداوند و رهبرى این امام عزیز نبود انقلاب و اسلام این طور تداوم نمىیافت و اوست که باعث اعتلاى اسلام و مسلمین شده است.
از دانش آموزان حزبالله مىخواهم که همانطور که سنگرهاى رزم را پر کردهاند حفاظت سنگرهاى دانشگاه و مدارس را فراموش نکنند، زیرا همانطور که امام عزیز فرمودهاند اگر دانشگاهها اصلاح شوند جامعه اصلاح مىشود بر شماست که دانشگاهها را پر کنید و تخصصهاى مورد نیاز مسلمین را یاد بگیرید تا مسلمین از متخصصین منحرف و غیر متعهد بىنیاز شوند.
پدر عزیزم مبلغى پول و هر چه که دارم به حساب جبهههاى جنگ واریز کنید تا به مصرف پیروزى اسلام برسد و کتابهاى پزشکى و دانشگاهى مرا به کتابخانه دانشکده بدهید تا دانشجویان مسلمان از آنها استفاده کنند.
از امت اسلام مىخواهم که جبههها را پر کنند و حراست از خون شهدا و دستاوردهاى انقلاب را وظیفه خود بدانند.
در خاتمه از اعماق وجودم از خدا مىخواهم که انشاءالله امام روحى له الفداء تا حضور مولا مهدى (عج) و حتى در کنار آن حضرت سالم و پایدار بماند.
عهد کردم گر از این ورطه غم جان ببرم
یکسره سر به در درگه جانان ببرم
پاى کوبان و غزل خوان به دو صد وجد وطرب
خویشتن را به در دوست به قربان ببرم
سینه خویش کنم چاک و گریزان و دوان
عرض خود را به در آصف دوران ببرم
گر چه ره پر خطر و منزل مقصود بعید
جان از این بادیه با همت نیکان ببرم
به امید زیارت کربلا و پیروزى
ملتمس دعاى خیر امت اسلام: امیر ابوالفضل سپهرى»
انتهای پیام/ 181
