نگاهی بر زندگینامه شهید «بهروز افتخاری»
به گزارش خبرنگار دفاعپرس از آذربایجان شرقی، «بهروز افتخاری» در سال 1342 در شهرستان شبستر چشم به جهان گشود. وی با آغاز جنگ تحمیلی برای دفاع از دین و کشورش به جبهههای حق علیه باطل اعزام شد و پس از مدتی مبارزه با جنایتکاران بعثی در تاریخ 17 بهمن 1359 به شهادت رسید.
زندگینامه شهید:
پدر و مادر «بهروز افتخاری» او را با تربیت قرآن بزرگ میکردند و اکثراً صدای یا حسین (ع) و یا زهرا (س) در خانهشان بلند بود. در این محیط با صفا بود که کودک رشد کرد و وقتی 7 ساله شد وارد دبستان مینو شده و با نمرات عالی درسهایش را سپری می کرد.
بهروز کلاس آموزش قرآن ندیده بود ولی خیلی خوب تلاوت میکرد و خداوند استعداد تلاوت قرآن را به او عنایت کرده بود. نوجوان متدین مقطع راهنمایی را با شوق زیادی آغاز کرد و قرآن را با صدای زیبا تلاوت میکرد و دانش آموزان و معلمان او را دوست میداشتند چون پدرش نوحه خوان بود او نیز برخی از مرثیهها را یاد گرفته بود و زمزمه میکرد.
ورود به مقطع دبیرستان مصادف شد با پیروزی انقلاب اسلامی مردم ایران علیه رژیم منفور پهلوی و بهروز به مراه پدر در تظاهرات شرکت میکرد و علیه حکومت طاغوت شعار میداد. او عاشق حضرت امام خمینی بود و میگفت این رهبر بزرگی است که ملت ایران را به لطف خدا از دست ظالمان نجات داد و هر چه دستور دهد به آن عمل میکنم.
در تابستان سال 1359 جهت کار کردن در کنار پسرعمهاش به تهران هجرت کرد و روزها با عشق و علاقه کار میکرد و شبها نیز عضو بسیج مستضعفین شده بود و در مسجد نگهبانی میداد.
با آغاز جنگ تحمیلی، بهروز به همراه تعدادی از بسیجیها برای گذراندن آموزش نظامی راهی پادگان شد و آموزش سلاح را گذراند. سپس برای دیدار والدین و اقوام به روستای دیزج خلیل برگشته و پس از زیارت آنان، پساندازهای چند ماه کارگری را به جنگ زدگان هدیه نمود و در اوایل دی 1359 عازم جبهههای حق شد و به عنوان آرپی جی زن در 17 دی 1359 در عملیات آزادسازی ارتفاعات میمک شرکت کرد و رشادتهای زیادی از خود نشان داد.
خیانتهای ابوالحسن بنیصدر که فرماندهی کل قوا را به عهده داشت موجب عدم پشتیبانی آتش توپخانه شد و تعدادی از نیروها مظلومانه به شهادت رسیدند و بهروز و چند نفر دیگر بشدت زخمی شده و به بیمارستان ایلام منتقل شدند.
میگفت به پدرم و مادرم اطلاع ندهید، انشاءالله بزودی خوب میشوم و به جبهه بر میگردم. این شهید والامقام پس از 40 روز بستری در در بیمارستان در تاریخ 17 بهمن 1359 به شهادت رسیده و پیکر مطهرش به شبستر منتقل و تشییع شد.
انتهای پیام/
