شوخطبعیهای جبهه/ اصطلاح «بوی بهشت»
گروه ساجد دفاعپرس: رزمندگان اسلام در جبههها علیرغم همه مشقتها و سختیهایی که متحمل میشدند؛ اما هرطور که بود، علاوه بر توجه به معنویات، از هر فرصتی نیز برای خوشگذرانی و شوخطبعی آنهم در حیطه رعایت ارزشها استفاده میکردند و از این راه، سعی میکردند تا روحیه حاکم در میان یکدیگر را سرزنده و شاداب نگه دارند که نمونه این شوخطبعیها، استفاده از اصطلاحات و تعبیرهای خاص بود.
بوی بهشت
بوی عملیات؛ بوی به خط زدن؛ بوی رفتن و پیوستن به یاران دیرین و رفیقان شفیق، مثل سوسوی چراغ کلبهای در تاریکی مطلق؛ صدای پای سواری در سکوت؛ مثل طنین تپش قلبی؛ مثل سر زدن دانهای از خاک و بوی یاسی که روی دیوار کاهگلی کوچه باغ، بهار را تکرار میکند؛ مثل از این شاخه به آن شاخه پریدن پرندگان و مرس زدن باران بر پشت شیشهها و پیدا شدن سر و کله بچههای بازیگوش محله؛ مثل هوا و آفتاب و نسیم و سایه و داس دروگران. حال و هوای عملیات چشیدنی، بوییدنی و لمس کردنی بود. از شبهای اول و آخر ماه، مواظبت و مراقبت از اعمال، رقّت قلوب، عزاداری و دعا، نگاهها، سخنها و سکوتها، مؤانستها و برادریها، خلوتها، بهانهگیریهای دل و یاد شهدا که مثل هوا، جبهه آکنده از آنها بود و نظایر آن؛ بچهها هم طول امواجشان را خوب میشناختند و نیاز به اعلام مسئولان و سؤال و جواب نداشت.
انتهای پیام/ 113
