حقوق واقعی؛ تجلی کرامت در خانه و جامعه

گروه استان‌های دفاع‌پرس_«سیده معصومه حسینی»؛ کرامت ذاتی زن در اسلام، تنها یک نظریه زیبا نیست. این کرامت، در قالب حقوقی عینی و تضمین‌شده متجلی می‌شود تا زن نه تنها در آسمان مفاهیم بلند جای گیرد، که در زمین زندگی نیز امن، محترم و قدرتمند باشد. رهبر انقلاب با تفکیک دقیق «حقوق زن» از «شأن زن»، نشان می‌دهند اسلام چگونه از این موجود عرشی، در میدان عمل حمایت می‌کند.

نخستین حق: عدالت، نه یکسان‌سازی

اولین و پایه‌ای‌ترین حق زن از منظر اسلام، «عدالت» است؛ هم در جامعه و هم در خانه. عدالت به معنای دیده شدن و به حساب آمدن است. رهبر انقلاب به نمونه عینی تبعیض در دستمزد میان زن و مرد در غرب اشاره می‌کنند و آن را «بی‌عدالتی محض» می‌خوانند. در اسلام، ارزش‌گذاری برای کار، جنسیت‌محور نیست، عدالت محور است.

حق امنیت و حرمت

حق زن، مصون ماندن از هرگونه تحقیر و خشونت است. تأکید رهبر انقلاب بر «نفی خشونت» در خانه، پاسخی کوبنده به فرهنگ منحط غرب است که آمار خشونت خانگی در آن فاجعه‌بار است. در الگوی اسلامی، خانه باید امن‌ترین پناهگاه باشد، نه میدان جنگ قدرت.

حق محبت و مدیریت در خانه

ایشان با اشاره به حدیث «المرأة ریحانة و لیست بقهرمانة»، هستهٔ حقوق زن در خانواده را ترسیم می‌کنند. ریحانه (گل) بودن، یعنی: حق محبت و ابراز عاطفه: به‌گونه‌ای که در روایت است مرد به همسرش بگوید «دوستت دارم». حق مدیر بودن خانه: زن مدیر و سکاندار امور داخلی خانه است، نه کارگر مجانی. تحمیل کار بر او جایز نیست. حق قدردانی: به‌ویژه برای هنر مدیریت اقتصاد خانه در شرایط سخت.

حق ترقّی و پیشرفت

اسلام راه تحصیل علم، مشارکت اجتماعی و انجام مشاغل مناسب را بر زن نه تنها باز، که گاه لازم می‌شمارد. این حق در چارچوبی است که کرامت و امنیت او را تضمین و تقویت کند، نه آن را قربانی کند.

در پایان باید گفت:

حقوق زن در اسلام، مجموعه‌ای هماهنگ و عادلانه است که از کرامت ذاتی او نشأت می‌گیرد و به استحکام خانواده و تعالی جامعه می‌انجامد. این حقوق، زن را از حالت «شیء» یا «کارگر بی‌مزد» خارج کرده، به مقام «ریحانه»، «مدیر» و «شریک زندگی» ارتقا می‌دهد، اما اسلام برای حفظ این کرامت و این حقوق، نظام هوشمندانه‌ای نیز طراحی کرده است؛ فلسفه‌ای که اغلب مورد حملهٔ غرب قرار می‌گیرد: «حجاب و مرزبندی».

انتهای پیام/