آمریکا و رؤیای تسلط بر نفت ونزوئلا

گروه بین الملل دفاع‌پرس: ونزوئلا به عنوان یکی از بزرگ‌ترین دارندگان ذخایر نفتی جهان، همیشه در کانون توجه قدرت‌های جهانی، به ویژه آمریکا، قرار داشته است. در سال‌های اخیر، تنش‌های سیاسی و اقتصادی بین دو کشور افزایش یافته و بحث‌هایی در مورد احتمال درگیری نظامی آمریکا با ونزوئلا برای کنترل منابع نفتی این کشور مطرح شده است.

ونزوئلا دارای بزرگ‌ترین ذخایر اثبات‌شده نفت جهان حتی بیش از عراق و عربستان سعودی است و در دهه‌های گذشته، شرکت‌های آمریکایی مانند شورون و اکسون‌موبیل نقش عمده‌ای در استخراج و صادرات نفت این کشور داشتند. اما با روی کار آمدن «هوگو چاوز» در ۱۹۹۸ و سپس «نیکلاس مادورو» دولت ونزوئلا صنعت نفت را ملی کرد.

اما ملی شدن صنعت نفت در کشور ونزوئلا منجر به تحریم‌های آمریکا شده که از ۲۰۰۵ آغاز شد و صادرات نفت ونزوئلا به آمریکا را تقریباً متوقف کرد. در عوض، ونزوئلا نفت خود را عمدتاً به چین، هند و کوبا صادر می‌کند. این در حالی است که تحریم‌های آمریکا تحت دولت‌های مختلف، به ویژه ترامپ در دوره اول و دوم، اقتصاد ونزوئلا را فلج کرده است.

به دنبال تحریم ونزوئلا توسط آمریکا، تولید نفت در این کشور از ۳.۲ میلیون بشکه در روز در سال ۲۰۰۰ به کمتر از ۱ میلیون بشکه در حال حاضر کاهش یافته است. ضمن اینکه، ترامپ در دوره اول ریاست جمهوری خودش تلاش برای تغییر رژیم در ونزوئلا را با حمایت از مخالفان مانند خوان گوایدو پیگیری کرد، اما موفق نشد. اما اکنون ترامپ در سال ۲۰۲۵، علناً از «پس گرفتن نفت» صحبت می‌کند و اقدامات نظامی بر علیه ونزوئلا را تشدید کرده است.

البته دولت ترامپ در دسامبر ۲۰۲۵، اقدامات تهاجمی‌تری علیه ونزوئلا اتخاذ کرده است. آمریکا بیش از ۱۲ ناو جنگی و ۱۵ هزار نیرو را به منطقه کارائیب اعزام کرده که تحلیلگران آن را بزرگ‌ترین تجمع نظامی آمریکا از زمان جنگ عراق می‌دانند. ترامپ ونزوئلا را «سازمان تروریستی خارجی» اعلام کرده و دستور بلوکه کامل تانکر‌های نفتی تحریم‌شده ورودی و خروجی به این کشور را صادر کرده است.

آمریکا با سه اقدام حلقه محاصره را روز به روز بر ونزوئلا تنگ و تنگ‌تر می‌کند که این اقدامات شامل «توقیف نفتکش‌ها»، «تحریم‌های جدید» و «ساخت نظامی» است.

در حوزه «توقیف نفتکش‌ها»، آمریکا نفت‌کش «اسکیپر» را که حامل نفت ونزوئلا بود، در آب‌های بین‌المللی توقیف کرد. این اقدام بخشی از کمپین فشار برای اجرای تحریم‌ها است و منجر به عقب‌نشینی ده‌ها تانکر دیگر از سواحل ونزوئلا شده است. ترامپ این را به عنوان مقابله با «سرقت دارایی‌های آمریکا» توجیه می‌کند.

در بخش «تحریم‌های جدید»، تحریم‌ها به خانواده مادورو و شرکت‌های حمل‌ونقل نفت گسترش یافته است. بیش از ۳۰ تانکر تحریم‌شده در کارائیب تحت تأثیر این بلوکه قرار دارند. اقدامی که دولت ونزوئلا را تا امروز به شدت در حوزه اقتصاد تحت فشار فراوان و بی‌سابقه‌ای قرار داده است.

در زمینه «ساخت نظامی»، آمریکا دارایی‌های نظامی خود را در نزدیکی ونزوئلا مستقر کرده که می‌تواند برای حمله به پایگاه‌های نظامی، فرودگاه‌ها یا میادین نفتی استفاده شود. مادورو ارتش ونزوئلا را در حالت آماده‌باش قرار داده و از چین، روسیه و ایران حمایت دریافت کرده است.

و در آخر، قصد آمریکا برای درگیری با ونزوئلا عمدتاً ریشه در منافع نفتی دارد، هرچند با توجیهات رسمی دیگری پوشانده شده است. اقدامات ۲۰۲۵ ترامپ نشان‌دهنده تشدید فشار برای تغییر رژیم و دسترسی به ذخایر نفتی است. این می‌تواند به بحران انسانی بزرگ‌تری در ونزوئلا منجر شود و روابط واشنگتن با چین و روسیه را پیچیده‌تر کند.

انتهای پیام/ ۱۳۴