جنجال بزرگ بر سر اعتصاب غذای شش زندانی سیاسی در انگلیس

گروه بین‌الملل دفاع‌پرس: در دل زندان‌های انگلستان، جایی که دیوار‌های سرد و قوانین سخت‌گیرانه حاکم است، شش زندانی مرتبط با گروه «اقدام برای فلسطین» دست به اعتصاب غذا زده‌اند. این زندانیان که در بازداشت موقت به سر می‌برند، به اتهام ورود غیرمجاز به کارخانه‌ای اسلحه سازی متعلق به شرکت اسرائیلی «البیت» در نزدیکی بریستول و پایگاه نیروی هوایی سلطنتی در آکسفوردشایر در بازداشت به سر می‌برند.

آنها سال گذشته روی دو هواپیمای نظامی انگلستان با اسپری رنگ‌پاشیدند و از آن زمان بیش از یک سال است که در زندان منتظر محاکمه هستند. به دنبال طولانی شدن اعتصاب غذای اعضای زندانی گروه قدام برای فلسطین، هشدار‌های جدی از سوی صد‌ها متخصص بهداشت و درمان انگلیس صادر شده که این افراد در معرض خطر فوری مرگ قرار دارند. دو نفر از آنها هفته گذشته به بیمارستان منتقل شدند و خانواده‌هایشان از شرایط زندان و بی‌توجهی دولت گلایه‌مند هستند. 

اعتصاب غذای این زندانیان ریشه در ناامیدی عمیقی دارد که از نسل‌کشی اسرائیل در غزه نشأت می‌گیرد. آنها می‌گویند که مرگ بیش از ۷۰ هزار فلسطینی در این جنگ، شکست اخلاقی دولت‌های غربی است. حتی پس از آتش‌بس اکتبر، «اسرائیل» بیش از ۷۰۰ حمله به غزه انجام داده و حداقل ۴۰۰ نفر را به شهادت رسانده است. 

زندانیان گروه اقدام برای فلسطین، حملات جدید رژیم صهیونیستی را بخشی از «نسل‌کشی» می‌دانند و هدف مبارزه خود را همبستگی با فلسطینیان توصیف می‌کنند. یکی از زندانیان به نام «آمو گیب» در یک پیام صوتی از زندان عنوان کرده که بیش از ۱۰ کیلوگرم وزن کم کرده و شاخص‌های سلامتی‌اش به زیر اندازه نرمال رسیده است. او می‌گوید: «جامعه‌ای که وجدان خود را زندانی می‌کند، جامعه‌ای مرده است». 

این کلمات، مانند شعله‌ای در تاریکی، عمق درد آنها را نشان می‌دهد. «تیوته هوخا» یکی از دیگر معترضین است که در چهلمین روز اعتصاب قرار دارد و از فشار خون پایین، سردرد، تنگی قفسه سینه و تنگی نفس رنج می‌برد. خواهر ۱۷ ساله‌اش به اسکای نیوز گفته که تیوته احساس ضعف و تهوع می‌کند و برای مرگ آماده شده است. دو نفر از آن‌ها ۴۵ روز است که غذا نخورده‌اند.

مطالبات این زندانیان به خوبی نابرابری را در سیستم قضایی انگلیس آشکار می‌کند. آنها خواستار آزادی فوری به قید وثیقه هستند زیرا بیش از یک سال است که در بازداشت به سر می‌برند. قانون انگلستان حداکثر زمان بازداشت پیش از محاکمه را شش ماه تعیین کرده است. 

مطالبه دیگر آن‌ها مربوط به برخورداری از حق محاکمه عادلانه است که به گفته آنها شامل انتشار اسناد مربوط به تعقیب و آزار مداوم فعالان این گروه می‌شود. سومین درخواست آنها، لغو محدودیت ارتباطی و عدم دسترسی به نامه‌ها، تماس‌ها و کتاب‌ است. مطالبه بعدی لغو نامگذاری گروه اقدام برای فلسطین به عنوان گروه «تروریستی»، و در آخر تعطیلی شرکت البیت سیستمز به عنوان بزرگ‌ترین تولیدکننده تسلیحات «اسرائیل» در انگلستان است. 

این موارد فراتر از مطالبات شخصی، اهدافی سیاسی به شمار می‌رود که با هدف به چالش کشیدن نقش انگلستان در حمایت از نسل‌کشی اسرائیل را هدف گرفته‌ است. زندانیان می‌گویند که اقداماتشان، مانند رنگ‌پاشیدن به هواپیماها، اعتراض مسالمت‌آمیز به صادرات سلاح به «اسرائیل» بوده که در نسل‌کشی مردم بی‌گناه غزه نقش دارند.

مسئله بازداشت غیرقانونی و طولانی‌مدت این افراد، یکی از جنجالی‌ترین جنبه‌های این ماجرا است. قانون انگلستان برای حفاظت از متهمان، بازداشت پیش از محاکمه را به شش ماه محدود کرده است. با این حال، این شش نفر بیش از یک سال در زندان مانده‌اند و انتظار می‌رود تا زمان محاکمه، که ممکن است بیش از یک سال دیگر طول بکشد، همچنان زندانی بمانند. 

این نقض آشکار قانون، خشم عمومی را برانگیخته است. بر همین اساس، بیش از ۲۰ هزار نفر دادخواستی را به دعوت گروه «آواز» امضا کرده‌اند که از «دیوید لامی» وزیر دادگستری، می‌خواهند برای پایان این وضعیت شرم‌آور مداخله کند. همچنین، بیش از ۵۰ نماینده پارلمان انگلستان خواستار ورود وزیر دادگستری به این بحران و ملاقات با وکلای زندانیان هستند.

د همین راستا، «جان مک‌دانل» نماینده حزب کارگر، به الجزیره گفت: «نگران آنچه که اتفاق می‌افتد هستیم. چرا دولت مداخله نمی‌کند؟ چرا این مسئله حل نمی‌شود؟ وضعیت بسیار خطرناکی است.» در ۱۸ دسامبر، بیش از ۸۰۰ پزشک در نامه‌ای به وزیر دادگستری هشدار دادند که در صورت حل نشدن مسئله، جوانان انگلستانی ممکن است بدون طی شدن دوران محکومیت، در زندان بمیرند. آنها اذعان داشتند که این بازداشت‌شدگان، روزانه به دو آزمایش خون و پوشش پزشکی ۲۴ ساعته نیاز دارند.

در همین حال سخنگوی زندان «اچ‌ام‌پی پیتربورو» جایی که «توتا هوخا» در آن نگهداری می‌شود، گفت که همه زندانیان مطابق با سیاست‌ها و رویه‌های دولت مدیریت می‌شوند و اگر شکایتی دارند، می‌توانند از کانال‌های موجود استفاده کنند. اما خانواده‌ها و حامیان می‌گویند این کانال‌ها ناکارآمد هستند و سانسور همچنان ادامه دارد و این اعتصاب، یادآور اتفاقات مشابه تاریخی است.

اعضای ارتش جمهوری‌خواه ایرلند در ایرلند شمالی در سال ۱۹۸۱ دست به اعتصاب غذا زدند تا وضعیت سیاسی خودشان را اصلاح کنند. «بابی سندز» رهبر اعتصاب که از زندان به عنوان نماینده پارلمان انتخاب شد، پس از ۶۶ روز اعتصاب درگذشت. این اعتصاب به نقطه عطفی در جنبش ملی‌گرایان تبدیل شد و در مجموع ۱۲ نفر جان باختند. 

امروز، برخی از بازماندگان آن اعتصاب، همانند «تامی مک‌کیرنی» که ۵۳ روز اعتصاب کرد و «برنادت دولین مک‌آلیسکی»، نماینده سابق، که از زندانیان هوادار فلسطین حمایت می‌کنند، در مجمعی در لندن شرکت کردند و تجربیات خودشان را با یکدیگر به اشتراک گذاشتند.

در نهایت، اعتصاب غذای شش زندانی نه تنها یک اعتراض فردی، بلکه نمادی از مبارزه جهانی برای عدالت است. در حالی که جهان به جنگ غزه نگاه می‌کند، این افراد با بدن‌های ضعیف‌شان فریاد می‌زنند که سکوت دولت‌ها مرگبار است. اگر دولت انگلستان مداخله نکند، ممکن است شاهد تکرار تراژدی‌های تاریخی باشیم. این داستان، به همه یادآور می‌کند که وجدان جامعه نمی‌تواند زندانی بماند؛ باید آزاد شود تا جهان عادلانه‌تری را بسازد.

انتهای پیام/ ۱۳۴