سلیمانیِ زمانه؛ از ایمان راسخ تا عمل بیمِثال
گروه استانهای دفاعپرس ـ «سیده معصومه حسینی»؛ سردار سلیمانی یک اتفاق نبود؛ یک الگوی تربیتی کامل از مکتبی بود که میتواند در عصر غبارآلود مدرنیته، «انسان کامل» بسازد. رمز ماندگاری و اثرگذاری شگفت او را باید در سه کلمه طلایی که رهبر انقلاب بر آن تأکید کردند جست: «سلیمانی مرد ایمان و اخلاص و عمل بود.» این سهگانه، حلقههای به هم پیوستهای است که سلیمانی را «سلیمانی» کرد.
ایمان: موتور محرک بیتوقف
سلیمانی قبل از هر چیز، «مرد ایمان بود.»، اما این ایمان، یک باور انتزاعی نبود. به تعبیر دقیق امام خامنهای، ایمان او یعنی: «به کاری که میکرد ایمان داشت؛ به هدفی که برای آن هدف تلاش میکرد، از اعماق قلب ایمان داشت؛ به خدا و حمایت الهی ایمان داشت.» این ایمان عمیق به حقانیت راه مقاومت و اتکای بیچشمداشت به نصرت الهی، بود که او را در سختترین لحظات، خسته و مأیوس نکرد. این ایمان، چراغی بود که در تاریکترین توطئهها، مسیر را برایش روشن نگه میداشت.
اخلاص: پالایشدهنده نیت و عمل
سلیمانیای که «مرد اخلاص بود»، هرگز اسیر جاهطلبیهای دنیوی یا جلب رضایت افراد نشد. رهبر معظم انقلاب با وضوح بیان میکنند: «برای خوشنامی و تعریف شدن و در بین مردم وجهه پیدا کردن کار نمیکرد؛ مخلصاً لِلّه تعالی، مخلصاً للهدف تلاش میکرد و کار میکرد.» این اخلاص، عمل او را از هرگونه ریاء و تظاهر پاک میکرد و به آن قدرتی میبخشید که دشمن را به وحشت میانداخت. اخلاص، سلاح نامرئی سلیمانی در برابر جنگ روانی دشمن بود.
عمل: تجسّم عینی باورها در متن میدان
سلیمانی به «مرد عمل» بودن شهره بود. اما عمل او، یک بعدی و محدود نبود. او «هر جایی که احساس میکرد وجود او لازم است، آنجا حاضر بود»؛ از کرمان تا سوریه، از میدان رزم تا کادرسازی و تربیت نیرو. رهبر معظم انقلاب با اشاره به جامعیت عمل او تأکید میکنند: «هم در میدان نظامی، هم در میدان سیاسی، هم در میدان تربیتی ... کارش فقط کار نظامی نبود.» این عمل همهجانبه، برخاسته از همان ایمان و اخلاص بود و او را به «عامل مؤثّر و مفید و در مواردی بینظیر» در مهمترین مسائل منطقه تبدیل کرده بود.
جمعبندی تحلیلی: سهگانه سلیمانی، پاسخ امروز ما
در شرایطی که دشمن با جنگ نرم به دنبال «بیانگیزه کردن مردم» و ایجاد تردید است، الگوی سلیمانی، پادزهر این تهدید است. او ثابت کرد که پایدارترین حرکت، برآمده از ایمانی ریشهدار است (به هدفی که برای آن هدف تلاش میکرد، از اعماق قلب ایمان داشت). نشان داد که تأثیرگذارترین اقدامات، از سر اخلاص میجوشد (مخلصاً للهدف تلاش میکرد)؛ و آموخت که تحقق آرمانها، فقط با عمل جهادی در همه عرصهها ممکن است (هر جایی که احساس میکرد وجود او لازم است، آنجا حاضر بود).
سلیمانی میراثی زنده است؛ میراثی که به ما میآموزد برای فتح قلههای پیش رو، باید همچون او، «ایمان» را پایه، «اخلاص» را روح، و «عمل» را زبان حرکت خود قرار دهیم. او «نام مبارک» خود را نه با شعار، که با این سهگانه در تاریخ حک کرد.
انتهای پیام/
