نقش آفرینی زنان در بزنگاههای بحرانی
گروه جامعه دفاعپرس- فرشته حاجیزاده؛ در بزنگاههای حساس کشور و لحظات سرنوشتساز و انتخاب حق و باطل، آنچه معادلات میدانی و روانی را در جامعه تغییر میدهد، صرفاً حضور نیروهای نظامی و رسمی نیست؛ بلکه ورود آگاهانه و شجاعانه کنشگران مردمی، بهویژه زنان است آنها نقشی تعیینکننده در مهار بحرانها دارند.
تجربه حوادث سالهای اخیر نشان داد که زنان مؤمن و انقلابی، در مواجهه با جنگ و درگیری و تورم و حتی اغتشاشات، نهتنها منفعل نبودند، بلکه در بسیاری از موارد به خط مقدم روشنگری و آرامسازی فضا وارد شدند.
در این میان، ایستادگی خانم امامی مجری توانمند صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران در مقابل حملات ددمنشانه رژیم صهیونیستی و همین طور مقاومت خانم دکتر نعمتی در جونقان که به عنوان نماد یک ارتش تک نفره در شبکههای اجتماعی زبانزد شده و بهعنوان نمونههای برجسته از این نقشآفرینیها قابل تحلیل است.
حضور شجاعانه و صریح آنان در مقابل دشمنان و اغتشاشگران، آن هم در شرایطی که فضای هیجانی و تهدیدآمیز بر منطقه حاکم است، نشان داد که زنان میتوانند با تکیه بر عقلانیت، ایمان و مسئولیت اجتماعی، به عامل بازدارنده بحران تبدیل شوند. این اقدام نه از سر احساسات لحظهای، بلکه برخاسته از بصیرت و درک درست از شرایط جامعه است.
تاریخ تحولات اجتماعی، سیاسی و اقتصادی درایران نشان میدهد که در مقاطع سرنوشتساز و بحرانی نقش زنان فراتر از تصورات رایج و کلیشهای ظاهر شده است، نقشآفرینی زنان در بزنگاهها، همواره با عنصر «آگاهی» گره خورده است.
بررسی این کنشهای اجتماعی نشان میدهد که زنان حاضر در میدان، با شناخت دقیق از پروژه اغتشاش و اهداف پشتپرده آن، تلاش میکنند مرز میان اعتراض و آشوب را برای افکار عمومی روشن کنند. این روشنگری میدانی، بهویژه از سوی زنانی که خود مورد اعتماد بدنه اجتماعی هستند، تأثیری عمیقتر از پیامهای رسمی و رسانهای دارد و میتواند موج اغتشاش را بهطور محسوسی تضعیف کند.
نقشآفرینی این زنان را باید در امتداد یک سنت تاریخی دانست؛ سنتی که در آن، زنان در لحظات سرنوشتساز، با شجاعت وارد میدان شده و از کیان جامعه و امنیت روانی مردم دفاع کردهاند. از این منظر، خانم امامی و دکتر نعمتی و دیگر زنان بصیر و مقاوم تنها نام و نشان نیستند، بلکه نماد نسلی از زنان آگاهاند که در برابر جنگ ترکیبی، روایتسازی معاندانه و آشوبطلبی ایستادهاند.
امروز بازخوانی و برجستهسازی چنین الگوهایی، ضرورتی رسانهای و اجتماعی است. چرا که نشان میدهد زنان، نه ابزار اغتشاش، بلکه در صورت آگاهی و بصیرت، میتوانند سد محکمی در برابر ناامنی و آشوب باشند؛ نقشی که هم در صدا و سیما و هم در جونقان بهروشنی دیده شد و میتواند الهامبخش دیگر زنان در مواجهه با بحرانهای مشابه باشد.
انتهای پیام/ 801
