شهید علی جعفری؛ از مسجد و بسیج تا شهادت در دفاع از امنیت مردم!

خواهر شهید علی جعفری از شهدای اخیر حوادث تروریستی زرین‌شهر اصفهان در گفت‌و‌گو با خبرنگار دفاع‌پرس از اصفهان و در روایت خود از زندگی برادرش اظهار داشت: علی متولد تیرماه ۱۳۶۸، در خانواده جایگاه ویژه‌ای داشت؛ او تنها پسر خانواده بود و همین مسئله باعث شده بود از کودکی مورد توجه و محبت همه اعضای خانواده قرار گیرد. به گفته او، علی علاوه بر ظاهر آراسته، از همان سال‌های نخست زندگی به خوش‌اخلاقی شناخته می‌شد؛ ویژگی‌ای که تا پایان عمر همراهش بود.

مسیر تربیتی شهید جعفری از مسجد آغاز شد. او از کودکی همراه مادرش به مسجد می‌رفت و همین حضور مستمر، زمینه‌ساز ورودش به حوزه و بسیج شد. خواهر شهید عنوان کرد: فعالیت‌های علی از همان دوران شکل گرفت و بیشتر اوقات پس از مدرسه‌اش در حوزه و بسیج می‌گذشت. این فعالیت‌ها نه‌تنها مقطعی نبود، بلکه به بخشی از هویت و سبک زندگی او تبدیل شد.

از نگاه خانواده و اطرافیان، اخلاق برجسته‌ترین ویژگی شهید علی جعفری بود. خواهرش تأکید کرد که حتی اگر کسی با تندی یا بدرفتاری با او صحبت می‌کرد، علی با خوش‌رویی و آرامش پاسخ می‌داد. اخلاق خوب او به‌حدی زبانزد بود که در میان فامیل و اطرافیان، همگان از خوش‌برخوردی و مهربانی‌اش یاد می‌کنند. لبخند همیشگی، شاخصه‌ای بود که هیچ‌گاه از چهره‌اش جدا نمی‌شد.

این خوش‌اخلاقی، در عمل نیز نمود داشت. شهید جعفری همواره دستگیر اطرافیان بود. هرکس در فامیل یا آشنایان دچار گرفتاری می‌شد، به سراغ علی می‌آمد و او تا جایی که در توان داشت، کمک می‌کرد. به گفته خواهر شهید، علی هیچ‌گاه در برابر مشکلات دیگران بی‌تفاوت نبود و همین روحیه خدمت، جایگاه ویژه‌ای برای او در میان مردم منطقه ایجاد کرده بود.

نگاه شهید علی جعفری به مسائل اجتماعی و اتفاقات کشور، نگاهی توأم با واقع‌بینی و امید بود. او مانند سایر مردم ایران، زندگی ساده‌ای داشت و با مشکلات روزمره دست‌وپنجه نرم می‌کرد، اما هیچ‌گاه دچار یأس نمی‌شد. خواهر شهید گفت: حتی در پیام‌ها و ویس‌های صوتی‌اش، همواره دیگران را به امید و آرامش دعوت می‌کرد و تأکید داشت که اعتراض‌ها نباید به اغتشاش تبدیل شود. از نگاه او، سوءاستفاده از اعتراضات مردمی برای ایجاد ناامنی، اقدامی نادرست و در راستای اهداف دشمن بود.

در روز‌های منتهی به شهادت، دغدغه اصلی شهید جعفری، امنیت مردم و عبور کشور از فتنه‌ها بود. خواهر شهید اظهار کرد: در گفت و گویی که در همان روز‌ها با برادرم داشتم، او بار‌ها تأکید می‌کرد که جمهوری اسلامی ایران از این اغتشاشات نیز مانند گذشته عبور خواهد کرد. جمله‌ای که بار‌ها از او شنیده بودند این بود: «ما می‌رویم برای امنیت شما؛ برای امنیت این ملت.»

آخرین گفت‌وگوی خواهر و برادر، جمعه پیش از شهادت انجام شد. در آن تماس، شهید جعفری درباره شرایط اغتشاشات صحبت کرد و گفت این حوادث شبیه اغتشاشات گذشته است؛ آشوبگرانی که با تخریب، آسیب‌زدن و ایجاد رعب و وحشت، سعی در برهم‌زدن امنیت جامعه دارند. در همان گفت‌و‌گو، صحبت از شهادت و شهدای گذشته به میان آمد و شهید جعفری از شهید چراغی یاد کرد و خاطره تشییع او را مرور کرد؛ گفت‌وگویی که اکنون برای خانواده رنگ و بوی وداع گرفته است.

شب حادثه، حدود ساعت ۷، خانواده دیگر نتوانستند با علی جعفری تماس بگیرند و تلفن همراه او خاموش بود. این بی‌خبری، نگرانی خانواده را افزایش داد. اواخر شب، یکی از بستگان خبر داد که علی زخمی شده است، اما کسی از شهادت او اطلاعی نداشت. صبح روز بعد، خبر قطعی به خانواده اعلام شد؛ علی جعفری به شهادت رسیده بود.

به گفته همرزمان شهید، علی جعفری در ابتدا در پست خود در چهارراه الهیه مستقر بوده است، اما زمانی که متوجه شدت درگیری‌ها در خیابان شریعتی می‌شود، به‌صورت داوطلبانه برای کمک به نیرو‌ها به سمت این خیابان حرکت می‌کند. با وجود هشدار برخی از همرزمان که از او می‌خواهند عقب‌نشینی کند، شهید جعفری در محل می‌ماند و مقاومت می‌کند و در نهایت، به‌دست آشوبگران به شهادت می‌رسد.

شهید دارای مدرک کارشناسی حقوق بود. او در دوران مجردی مدرک فوق‌دیپلم داشت و پس از ازدواج، مدرک کارشناسی خود را دریافت کرد. وی کارمند وزارت دفاع و شاغل در صنعت دفاعی بود و در قالب مأموریت، برای کنترل اغتشاشات به منطقه اعزام شده بود. با وجود مسئولیت‌های شغلی، هیچ‌گاه درباره درجه یا جایگاه خود صحبت نمی‌کرد و همواره می‌گفت: «من سرباز امام حسین (ع) هستم.»

شهادت علی جعفری، تأثیر عمیقی بر خانواده و اطرافیانش گذاشت. خواهر شهید افزود: حتی افرادی که پیش‌تر اغتشاشات را با اعتراض اشتباه می‌گرفتند، پس از دیدن مظلومیت شهدا، به‌طور کامل با اقدامات آشوبگرانه مخالفت کردند و به ماهیت واقعی این جریان پی بردند.

مطالبه اصلی خانواده شهید، اجرای عدالت است. خواهر شهید تأکید کرد: اگر عاملان این جنایات به اشد مجازات نرسند، در آینده با خشونت‌های شدیدتر و بی‌رحمانه‌تری مواجه خواهند شد. به گفته او، اشد مجازات، حداقل حق خون شهداست.

در پایان، خواهر شهید علی جعفری گفت: دوست دارم نام و یاد برادرم با اخلاق نیکو، خوش‌رویی و تکیه‌گاه بودن در ذهن مردم باقی بماند؛ مردی که برای امنیت مردم ایستاد و جان خود را فدای آرامش جامعه کرد.

انتهای پیام/