صراف: امید با اصلاح خطاها به سود مردم به وجود میآید/ توطئه دشمن بد سرشت در حادثه اخیر آشکار و علنی بود
به گزارش گروه سیاسی دفاعپرس، حسین سیمایی صراف وزیر علوم، تحقیقات و فناوری صبح امروز، در جشنواره بین المللی فارابی که در دانشگاه تهران برگزار شد، اظهار داشت: امروز ایران عزیز بیش از هر زمان دیگر نیازمند، همدردی، امید انسجام و توسعه است. موضوع توسعه «انسان» است نه «اشیا» انسان با همه نیازها، علایق و ارزشهای گوناگون و متکثر؛ و چه زیان بار است رویکردهای تک بعدی که توسعه را صرفاً در اعداد شاخصها و مثبت شدن آمار خلاصه میکنند و به لایههای، فرهنگی، اجتماعی و انسانی آن توجه نمیکنند.

وی افزود: سال هاست که در مناقشه تقدم و تأخر توسعه اقتصادی یا سیاسی و در دوگانه عدالت یا آزادی از آبادانی جا ماندهایم. برای آبادانی نیازمند فهم مشترک و امید هستیم؛ امید با حکمرانی علمی و اصلاح خطاها به سود ذی نفع اصلی سیاستها یعنی مردم ـ به وجود میآید. با گامهای مؤثر در اصلاح حکمرانی و با عذرخواهی صادقانه و عملی می توان همه را در همبستگی که به تعبیر رهبر معظم انقلاب قیمتیترین چیزهاست، شریک ساخت.
وزیر علوم ادامه داد: امیرالمؤمنین علی علیه السلام در نامه خود به مالک اشتر میفرمایند: وَإِنْ ظَنَّتِ الرَّعِیَّةُ بِکَ حَیْفاً فَأَصْحِرْ لَهُمْ بِعُذْرِکَ، وَاعْدِلْ عَنْکَ ظُنُونَهُمْ بِإِصْحَارِکَ. فَإِنَّ فِی ذَلِکَ رِیَاضَةً مِنْکَ لِنَفْسِکَ، وَ رِفْقاً بِرَعِیَّتِکَ، وَإِعْذَاراً تَبْلُغُ بِهِ حَاجَتَکَ مِنْ تَقْوِیمِهِمْ عَلَى الْحَقِّ. یعنی اگر مردم گمان ستم درباره تو بردند، عذر خود را آشکارا بیان کن تا سوءظن آنان به تو برطرف شود. این توضیح و شفافیت هم ریاضت نفس است برای تو و هم مهر و مدارا با مردم است. این عذرخواهی و شفافسازی تو را به هدفت که سوق دادن مردم به حقیقت است، یاری میرساند.
وی اضافه کرد: جالب است که امام (ع) از واژه «اصحار» استفاده کرده که به معنای آشکار کردن چیزی مانند یک صحرای باز و بدون پرده است. این تعبیر نشاندهنده عمق شفافیتی است که یک حاکم باید در برابر مردم داشته باشد. بر اساس این فرمان، صرفاً درست «عمل کردن» کافی نیست. پاسخدهی به افکار عمومی نیز وظیفه اوست حتی حرکت به سمت حقیقت و عدالت بدون قناعت وجدان مردم - بر طبق این بیان شریف ممکن نیست.
صراف تصریح کرد: جناب آقای رئیس جمهور رخدادهایی، چون تجاوز ظالمانه رژیم صهیونیستی همبستگی آفرین بوده است؛ حس تعلق تصمیمهای مؤثر و سیاستهای فراگیر که همه ایرانیان با هر نژاد، زبان، فکر، سلیقه و عقیده را دربر بگیرد میتوان آن همبستگی را تداوم بخشید. همه نهادهای قدرت باید نشان دهند که ایران خانه مشترک همه ماست؛ با همه تنوعهای فرهنگی و عقیدتی. اگر می خواهیم همه پای کار ایران بیایند راه آن است که هیچ گروهی «احساس طردشدگی» نکند و خود را سهیم در آبادانی بداند.
وی بیان داشت: میهمانان ارجمند! به تعبیر یکی از اندیشمندان برجسته علوم انسانی که دور از وطن است: باید از گذشتهگرایی دست برداریم. نباید اسیر گذشته شد. گروهی خام خیالاندیش سعی کردند تا با نوستالژیسازی و اسطورهپردازی از گذشته و با تحریف و البته با سوء استفاده از برخی ناکامیهای موجود نسل جوان را در حسرت گذشته فروبرند در حالی که علوم انسانی به ما میآموزد اگر تاریخ را نه با حسرت و نه با نفرت، بلکه منصفانه - با همه قوتها و ضعفها - روایت، کنیم مجالی برای اسطورهسازیهای تحریف آمیز باقی نمیماند.
وزیر علوم تاکید کرد: جناب آقای رئیسجمهور! باید به یافتههای علمی - و نه سفارشی - تن داد. باید همه صداها را شنید سیاستگذاری بدون شنیدن، به حدس زدن تبدیل میشود و حدس زدن برای اداره جامعه راهزن است. وای بر صداهایی که شنیده نشوند؛ آقای رییس جمهور! ماموریت جنابعالی به وزارت علوم و دانشگاهها برای بررسی اعتراضات دی ماه ۱۴۰۴ و ارائه راهکار به دولت اعتقادی از همین جنس است.
وی عنوان کرد: دولت میتوانست صرفاً به گزارشهای اجرایی نهادهای دخیل و سازمانهای وابسته به خود بسنده کند، اما به نهاد «علم» مسئولیت داد؛ هنگامی که برای فهم یک پدیده اجتماعی پیچیده و ذوابعاد نهاد «علم» بهعنوان مرجع شود، در واقع تصمیم گرفته میشود که کشور با واقعیتهای موجود و درونی خود گفتوگو کند. نه آنکه صرفاً پیامدهای آن را مدیریت کند. این رویکرد، حاکی از بلوغ در حکمرانی است که معضل اصلی از نظر او مدیریت رویداد نیست، شناخت فرآیند است.
صراف اظهار داشت: اعتراض را اگر صرفاً رخدادی در خیابان ببینیم، ناچار با آن همچون یک حادثه برخورد خواهیم کرد؛ در این صورت بعد از مهار حادثه گزارشها نوشته شده و پرونده بسته میشود تا روزی دیگر و حادثهای دیگر. اما اعتراض در ذات خود یک «نشانه» است؛ نشانهای از یک فرآیند در مناسبات اجتماعی و علم نشانه شناس آگاه و امین است. باید به نشانهشناسی و درمانگری او اعتماد کرد و در عمل هم التزام و الا حادثهها در پی یکدیگر تکرار خواهند شد. گرچه در حادثه اخیر توطئه دشمن بد سرشت و بدخواهی معاندان کینهتوز بیش از هر زمان دیگری آشکار و علنی بود؛ اما لایههای گوناگون حادثه را باید از یکدیگر تفکیک کرد تا نشانهها گم نشوند و درمان به انحراف کشیده نشود.
وی گفت: اعتراض زمانی به بحران تبدیل میشود که جامعه زبان مشترک برای بیان اختلافات نداشته باشد؛ علم میتواند این زبان مشترک را فراهم کند؛ وظیفه دانشگاه در این ماموریت فهم و پیشنهاد است.
انتهای پیام/ 231


