آیه تطهیر گواه روشن عصمت اهل بیت (ع) است

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس، ماه رمضان که پیامبر مکرم اسلام (ص) آن را سید همه ماه‎ها خوانده است، فرصتی است برای درک و شناخت خود که مقدمه‌ای است برای شناخت خدواند. اما قبل از آن باید فلسفه این ماه مبارک را دریافت. حجت‌الاسلام والمسلمین محسن قرائتی در چند سخنرانی و تفسیر‌های خود به تبیین ارزش‌های ماه رمضان پرداخته است.

به مناسبت فرارسیدن ماه رمضان نکاتی از این شرح و تفسیر‌ها منتشر می‌شود که قسمت شانردهم آن را در ادامه می‌خوانید:

آیه تطهیر اثبات عصمت اهل بیت (ع)

خداوند در آیه تطهیر می‌فرماند: «إِنمَا یُرِیدُ اللهُ لِیُذْهِبَ عَنکمُ الرِجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِرَکمْ تَطْهِیراً» همانا خداوند اراده کرده است که پلیدی (گناه) را از شما اهل بیت (پیامبر) دور کند و کاملاً شما را پاک سازد. کلمه «اِنما» نشانه این است که آیه شریفه درباره یک موهبت استثنایی در مورد اهل بیت (ع) سخن می‌گوید. مراد از «یُرید»، اراده تکوینی است، زیرا اراده تشریعی خداوند، پاکی همه مردم است نه تنها اهل بیت پیامبر (ع) مراد از «رجس» هر گونه ناپاکی ظاهری و باطنی است. مراد از «اهل البیت» همه خاندان پیامبر (ص) نیست، بلکه برخی افراد آن است که نام آنان در روایات شیعه و سنی آمده است. این گروه عبارتند از: علی (ع) و فاطمه (ص) و حسن (ع) و حسین (ع). 

اما دلیل این انحصار چیست؟ و چرا این بخش از آیه درباره زنان پیامبر (ص) یا تمام خاندان آن حضرت نیست. دلیل این امر آن است که پیامبراکرم (ص) برای این که اختصاص اهل بیت (ع) را به پنج نفر ثابت کند، مدت شش ماه (یا هشت یا نه ماه) به هنگام نماز صبح از کنار خانه فاطمه (س) می‌گذشت و می‌فرمود: «الصلاة یا اهل البیت انما یرید الله لیذهب عنکم الرجس اهل البیت و یطهرکم تطهیرا» در کتاب احقاق الحق بیش از هفتاد حدیث از منابع معروف اهل سنت درباره اختصاص آیه شریفه به پنج نفر ذکر شده و در کتاب شواهدالتنزیل که از کتب معروف اهل سنت است بیش از یکصد و سی روایت در همین زمینه آمده است. 

نظیر این آیه، آیه سوم سوره مائده است که مطلب مربوط به ولایت و امامت و کمال دین و تمام نعمت و یأس کفار و رضای الهی، در کنار احکام مربوط به گوشت خوک و خون، نازل شده و این گونه جاسازی‌ها رمز حفظ قرآن از دستبرد نااهلان است.  خداوند در آیه ۴۶ سوره هود اهل نبودن پسر نوح را بیان می¬کند؛ «قَالَ یَا نُوحُ إِنهُ لَیْسَ مِنْ أَهْلِک إِنهُ عَمَلٌ غَیْرُ صَالِحٍ» روایات بسیاری از پیامبر و ائمه (ع) به ما رسیده است که با این عبارت آغاز می‌شود: «لیس منا» یعنی از ما نیست، از جمله: پیامبر اکرم (ص) فرمودند: «مَن عش مسلماً فلیس منا» هرکس به مسلمانی خیانت کند، از ما نیست. یا فرمودند: آن کس که مردم او را از روی ترس احترام بگذارند، از من نیست، و در حدیثی دیگر فرمودند: «مَن أصبح و لم یهتم بامور المسلمین فلیس بِمسلم» هرکس که هر صبح در فکر خدمت به مسلمانان نباشد، مسلمان نیست. در روایات می‌خوانیم: همانا دوست پیامبر کسی است که مطیع خدا باشد، گرچه نسبتی با حضرت نداشته باشد و دشمن پیامبر، کسی است که نافرمانی خدا کند، گرچه از نزدیکان حضرت باشد.

منبع: رمضان با قرآن: سی روز، سی درس بر اساس تفسیر نور حجت‌الاسلام والمسلمین محسن قرائتی گردآوری و تدوین علی محمد متوسلی

انتهای پیام/ 161