سردار باقرزاده: طلائیه سرزمینی است که رزمندگان در عملیات «خیبر» جهاد و صلاة را با هم ممزوج کردند
سردار «سید محمد باقرزاده» رئیس کمیته جستجوی مفقودین ستاد کل نیروهای مسلح با حضور در یادمان شهدای طلائیه و در گفتوگو با خبرنگار حماسه و جهاد دفاعپرس، با روایت خاطراتی از عملیات خیبر و سالهای تفحص در منطقه طلائیه و با بیان اینکه این منطقه یکی از محورهای اصلی عملیات خیبر در کنار منطقه «حور» و «زید» بود، اظهار داشت: رزمندگان بسیاری از یگانهای لشکر ۲۷ حضرت رسول (ص)، لشکر ۱۴ امام حسین (ع)، لشکر ۱۹ فجر، لشکر ۷ ولیعصر (عج)، تیپ ۲۰ رمضان، تیپ ۷۲ محرم، تیپ ۲۸ روحالله و دیگر یگانها در این منطقه جانانه مقاومت کردند و به شهادت رسیدند.

سردار باقرزاده ادامه داد: اولین بار در سال ۱۳۷۱ برای تفحص به این منطقه آمدم؛ حال و هوای عجیبی در این سرزمین داشتم؛ احساس میکردم زمین حرف میزند؛ به قرآن تفأل زدم و گفتم خدایا اینجا چه جایی است؟ آیه «فَاخْلَعْ نَعْلَیْکَ إِنَّکَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى» آمد؛ یعنی اینجا سرزمین مقدسی است، کفشهایت را درآور؛ کنایه از اینکه اینجا جای تعلقات مادی نیست.
رئیس کمیته جستجوی مفقودین ستاد کل نیروهای مسلح با بیان خاطرهای از تفحص حدود سه هزار شهید در این منطقه، از پاسگاه قوزیل متعلق به بعثیها تا دال طلائیه و افزود: امروز برای چک نهایی و بررسی محورها در یادمان طلائیه آمدیم تا مبادا چیزی از موارد مد نظر باقیمانده باشد.
وی با توصیف صحنههایی از عملیات خیبر و حقانیت راه شهدا، گفت: آن روز وقتی خط شکسته شد و آفتاب طلوع میکرد، رزمندگان در حال حرکت بودند؛ یکی آرپیجی میزد، یکی تیربارچی بود و در میدان مین با تانکهای دشمن درگیر بودند. در همان شرایط خط شکسته شد و رزمندگان نماز را در حال حرکت خواندند. اینجا جایی بود که جهاد و صلاة با هم ممزوج شدند. شما با چه هنر و ادبیاتی میتوانید این را نشان دهید؟ زبان بشر و هنر قاصر است و این معنا را فقط نزد پروردگار میتوان یافت.
سردار باقرزاده در ادامه به دفن پیکر مطهر پنج شهید گمنام در منطقه طلائیه اشاره و عنوان کرد: این شهدا را قرار بود با هم الحاق کنند که نشد؛ چند شهید از لشکر ۸ نجف و عاشورا و چند شهید از لشکر ۱۴ امام حسین (ع) بودند. وقتی پیکرهایشان را پیدا کردیم در کنار هم الحاقشان کردیم و در همین نقطه به خاک سپردیم.
وی به خاطرهای از ساخت حسینیه در منطقه طلائیه اشاره کرد و گفت: پس از دفن شهدا، با نی و حصیر حسینیهای ساختیم که بعدها بر اثر حادثهای در آتشسوزی از بین رفت و بازسازی شد. وقتی حسینیه را ساختیم، چهار درب برایش تعبیه کردیم. چند روز قبل از مراسم دعای عرفه که با حضور ۲۵ هزار نفر برگزار شد، با یک برادر بسیجی اهل بوشهر روی خاکریز در یادمان طلائیه نشسته بودیم تا برای دربها نام انتخاب کنیم. نامهایی مانند ایمان، جهاد، ولایت، عصمت، تقوا و طهارت پیشنهاد دادیم؛ اما حس کردم کار من نیست که این نامگذاری را انجام دهم.
رئیس کمیته جستجوی مفقودین ستاد کل نیروهای مسلح ادامه داد: به سنگر بازگشتم و به امام زینالعابدین (ع) متوسل شدم. صحیفه سجادیه را باز کردم و تفألی زدم. فرازی از دعای عرفه آمد که «وَ افْتَحْ لِی أَبْوَابَ تَوْبَتِک وَ رَحْمَتِک وَ رَأْفَتِک وَ رِزْقِک الْوَاسِعِ، إِنِّی إِلَیک مِنَ الرَّاغِبِینَ وَ أَتْمِمْ لِی إِنْعَامَک، إِنَّک خَیرُ الْمُنْعِمِینَ».
سردار باقرزاده تأکید کرد: اگر این نشانه حقانیت شهدا، خط امام و ملت دلاور ما نیست، پس چیست؟ امام زینالعابدین (ع) صراحتاً عنایت کردند و چهار درب را نامگذاری کردند. اینجا محل ذکر، توجه و محل غفلتشکنی است؛ جایی که صلاة و جهاد با هم ممزوج شدند. بروید هنرمندان عالم را خبر کنید و بگویید چطور شما میتوانید صلاة و جهاد را با هم ممزوج کنید که مخاطب بتواند این حس را دریافت کند؟
انتهای پیام/ 271


