نامه فرزند شهید به یک رزمنده/ با قلم خود بر دهان آمریکا میزنم
گروه ساجد دفاعپرس: دانشآموزان در دوران هشت سال دفاع مقدس با توجه به اینکه سن کمی داشته و نمیتوانستند به میدان نبرد با دشمنان بروند؛ اما از هرکاری که از دستشان برمیآمد برای حمایت از جبههها دریغ نمیکردند؛ از دعا کردن و نامه نوشتن برای رزمندگان گرفته تا پرکردن قلکهای خود برای هدیه به جبههها و...
همانطور اشاره شد، نامه نوشتن یکی از کارهایی بود که کودکان و دانشآموزان برای افزایش روحیه رزمندگان و ابراز ارادت خود به آنها، در پشت جبههها انجام داده و این نامهها را به دست رزمندگان در جبههها میرساندند؛ آنها در این نامهها ضمن آرزوی سلامتی و پیروزی برای رزمندگان، اغلب از اینکه نمیتوانند در کنار رزمندگان به پیکار با دشمنان بپردازند، ابراز ناراحتی میکردند.
سندی که در ادامه مشاهده میکنید، نامه یکی از دانشآموزان به رزمندگان اسلام در جبهههاست؛ دانشآموزی که خود فرزند شهید است و در این نامه، از علاقهاش برای حضور به جبههها و همچنین اقداماتی در جهت پشتیبانی از جبههها در مدرسه خود را بیان کرده است.
با عرض سلام ای رزمنده که جانم فدای تو که روز و شب یک حماسه میآفرینی. من خیلی میخواهم به جبهه بیایم، برای این کار هم اسمم را در اسحلهشناسی نوشتهام. من تا حالا باز و بستن ژ۳ را یاد گرفتم.
درود بر تو رزمنده؛ راستی که شما یک سرباز واقعی هستی. من پدرم شهید شده و تا پدرم شهید شد، مادرم، من که ۱۲ سالم و اول راهنمایی هستم و برادرم که دوم راهنمایی است و یک خواهر کوچک داریم که ۵ سال دارد و مادرم او را با خودش برده است. ما یعنی من و بردارم پهلوی پدربزرگ هستیم که فلج است و ما را ضفت میکند. تازه ما در مدرسهام میخواهیم مربا برای رزمندهها بپزیم و میخواهیم بفرستیم، تازه من برای پختن مربا انتخاب شدم. تو با اسلحه به صدام میفهمانی که همیشه اسلام پیروز بوده، و من هم با قلم خودم بر دهان آمریکا میزنم؛ تازه ۶۳/۸/۹ صبح ساعت ۹ خانم گاندی را کشتند. من فقط میخواهم که اگر وقت کردی جواب نامه را به من بدهی.
راستی آدرس خانهیمان را بنویس، آدرس مدرسه را ننویس. اسم من سید حمید لاجوردیان است.
آدرس منزل ما: تهران، خیابان ۱۷ شهریور، جنب سینما الوند، خیابان شهید سید علی لاجوردیان (که بابامِ) کوچه حاج علی اصغر کاشانی، پلاک ۶، منزل لاجوردیان.
آدرس مدرسه: خیابان ۱۷ شهریور، مدرسه راهنمایی شهید نامجو. کلاس ۱/۱۲
