روز قدس تجلی؛ شعار هیهات من الذله

گروه فرهنگ دفاع‌پرس ـ رسول حسنی ولاشجردی؛ بعد از قیام جهانی امام حسین (ع) علیه نظام سلطه و حکومت طاغوتی آل ابوسفیان، جهان وارد مرحله تازه‌ای شد، حضرت اباعبدالله (ع) به همگان آموخت که می‌توان بدون سپاه و تسلیحات نظامی و ساز و برگ جنگی علیه استعمار و استکبار جنگید و پیروز شد.

بعد از چهارده قرن امام خمینی (ره) با اقتدا به امام شهید خود حضرت حسین بن علی (ع) و با اتکا به خواست و اراده جمعی مردم ایران، قیامی را ایجاد کرد که ارکان طاغوت را در همه جهان به لرزه درآورد که هنوز سردمداران کفر از وحشت آن نیاسوده‌اند و این از برکات نهضت نامیرای امام راحل است.

نامیرایی نهضت حضرت امام خمینی (ره) ریشه در سنت‌های بدیع آن حضرت دارد که توانسته است انقلاب اسلامی را به اقصی نقاط جهان صادر کند. یکی از سنت‎های حسنه امام راحل، اعلام روز قدس در آخرین جمعه ماه مبارک رمضان و برپایی تظاهرات علیه رژیم صهیونیستی به عنوان نماد همه کفر و شرارت است.

نه تنها مردم ایران که اغلب مردم دنیا حتی غیرسلمانان، بیش از چهار دهه است که این سنت اسلامی را حفظ کرده و در همه این سال‌ها آن را گرامی داشته‌اند. اما روز قدسی که در امروز و در آخرین جمعه ۱۴۰۴ از سر گذراندیم با سال‌های پیش از آن تفاوتی اساس داشت. 

اول اینکه مردم در حالی به خیابان‌ها و میادین شهر آمدند که هنوز دغدار رهبر شهید خود، امام خامنه‌ای هستند و دیگر اینکه جنگ تحمیلی و ظالمانه آمریکایی ـ صهیونی علیه ایران اسلامی در اوج خود قرار دارد و مهمتر این که در این راهپیمایی پرشکوه حمله دشمن زبون مردم ایران ادامه داشت، همه این ویژگی‌ها سبب شد تا روز قدس ۱۴۰۴ برای همیشه در تاریخ ظلم ستیزانه ایران اسلامی برای همیشه ثبت و ضبط شود.

این حضور حماسی مسلما شکستی خفت‌بار برای جبهه آمریکایی ـ صهیونی است که به خیال خام خود گمان کردند مردم در میدان حضور نخواهند یافت یا حضوری کمرنگ خواهند داشت. این حضور حداکثری همه نقشه‌های دشمن را نقش برآب کرد و تلاش معاندان و بدخواهان و براندازان نظام اسلامس را که سعی داشتند مردم را از حضور در خیابان‌ها بترسانند، سعی بیهوده بود.

البته این ترساندن و غبارآلود نشان دادن وضعیت، حربه تازه‌ای نیست. در روزگاری که جناب مسلم بن عقیل (ع) سعی داشت مردم کوفه را برای یاری رساندن به امام حسین (ع) آماده کنند، عده‌ای با ارعاب و تهدید و تطمیع از سوی ابن زیاد با نامه و شعر و سخنرانی کوشیدند مردم را از فوج لشکر شام بترسانند که موفق هم شدند که حادثه تلخ تنها ماندن حضرت سیدالشهدا (ع) در روز عاشورا رقم خورد.

امروز نیز فرزندان یزید و ابن زیاد با همان نقشه شوم خود عده‌ای از براندازان و معاندان را که از ایرانی بودن تنها زبان و نام آن را یدک می‌کشند، واداشتند تا مردم را به ماندن در خانه ترغیب کنند، اما این نقشه از پیش شکست خورده بود و با همه تهدید‌ها و فریب‌ها مردم بزرگ ایران نه تنها قدمی به عقب برنداشتند بلکه پرشکوه‌تر از سال‌های پیش به خیابان‌ها آمدند و حتی حمله پهپادی دشمنان در ساعات آغازین راهپیمایی نتوانست مردم را از حضور در تظاهرات روز قدس منصرف کند.

مسلما این حضور دشمن‌کوب برای همه آتش‌افروزان و جنگ‌طلبان آمریکایی ـ صهیونی که حتی برای به شهادت رساندن ۱۶۸ کودک محصل مینابی افتخار می‌کنند یک شکست تمام عیار بود. مردم ایران نشان دادند که نه تنها در جبهه نظامی مقتدر هستند که در جبهه فرهنگی و جنگ نرم نیز ملتی پرصلابت هستند.

این حضور مقتدرانه در واقع لبیک به فریاد «هل من ناصر» سیدالشهدا (ع) و برافراشتن پرچم سترگ «هیات من الذله» آن حضرت بود. این حضور حماسی که پاسخ روشن به دعوت روشنگرانه امام سید مجتبی خامنه‌ای است گواه بیعت مردمی است که با مقام عظمای ولایت نه با زبان که با خون خود بیعت کرده‌اند. بیعتی از جنس بیعت حبیب بن مظاهر و نه پیمانی زبانی از جنس کوفیان عهد شکن.

دیگر آنکه این حضور اثبات این سخن امام خمینی (ره) است که با اشاره به رحلت خود فرمودند «با رفتن یک خدمتگذار خللی در اراده آهنین ملت پدید نخواهد آمد.» مردم ایران با همه آنکه عزادار رهبر شهید امام خامنه‌ای هستند اما نه ناامید شدند و نه دست از ادامه راه برداشتند چرا که معتقدند تنها رهبری خدوم را از دست داده‌اند و انقلاب اسلامی هچنان زنده است و پرچمی که پیش از این در دست پرصلابت امام خامنه‌ای بود بر زمین نیفتاده است و دست مقتدر دیگری در کسوت رهبری، پرچم مبارک و مقدس انقلاب اسلامی را برافراشته نگه خواهد داشت.

نت‌های پیام/ 161