نابودی سه روستای تاریخی لبنان توسط ارتش صهیونی+فیلم و تصاویر
به گزارش خبرنگار بینالملل دفاعپرس، ارتش اسرائیل در جریان حملات خود به جنوب لبنان، روستاهای تاریخی در مسیر پیشروی خود را با کارگذاری مواد منفجره در خانهها و انفجارهای کنترلشده از راه دور با خاک یکسان کرده است.
با بررسی سه ویدئوی منتشر شده توسط ارتش اسرائیل در فضای مجازی مشاهده میشود که انفجارهای گسترده در روستاهای «طیبه»، «ناقوره» و «دیر سریان» در امتداد مرز فلسطین اشغالی و لبنان انجام شده است. رسانههای لبنانی نیز از انفجارهای مشابه در دیگر روستاهای مرزی خبر دادهاند.
این تخریبها پس از آن انجام شد که «اسرائیل کاتس» وزیر دفاع اسرائیل، خواستار تخریب «تمام خانهها» در روستاهای مرزی شد و گفت این کار باید «طبق مدل رفح و بیتحانون در غزه» انجام شود تا تهدید علیه شهرهای شمالی اسرائیل از بین برود. ارتش اسرائیل ۹۰ درصد خانههای رفح در جنوب غزه را نابود کرده بود.

تاکتیک تخریب گسترده خانهها در غزه که رژیم صهیونیستی به ارتکاب نسلکشی در آن متهم شده، از سوی برخی محافل دانشگاهی «دومیساید» نام گرفته است؛ روشی که برای نابود کردن سیستماتیک مسکن غیرنظامیان و غیرقابل سکونت کردن کامل مناطق به کار میرود.
ارتش اسرائیل اعلام کرده که این حملات زیرساختهای حزبالله، از جمله تونلها و تأسیسات نظامی را هدف قرار میدهد و مدعی شده این گروهها تأسیسات نظامی خود را در خانههای غیرنظامی پنهان کردهاند.

رژیم صهیونیستی همچنین قصد دارد بخشهای وسیعی از جنوب لبنان را اشغال و یک «منطقه امنیتی» تا رود لیتانی ایجاد کند و تا زمانی که امنیت شهرهای شمالی تضمین نشود، به آوارگان اجازه بازگشت ندهد؛ موضوعی که نگرانی درباره آوارگی طولانیمدت را افزایش داده است.
با این حال، گروههای حقوق بشری میگویند این انفجارهای گسترده از راه دور مصداق «تخریب بیضابطه» و جنایت جنگی باشد، زیرا قوانین جنگ، نابودی عمدی خانههای غیرنظامی را ممنوع میکند.
«رامزی کیس» پژوهشگر لبنان در دیدهبان حقوق بشر، گفت: «این احتمال که حزبالله از برخی ساختمانهای غیرنظامی در روستاهای مرزی لبنان برای اهداف نظامی استفاده کند، تخریب گسترده کل روستاها را توجیه نمیکند».

از سوی دیگر تماشای ویدئوهای انفجار منازل برای ساکنان این مناطق، با وحشت همراه بوده؛ این انفجارها نهتنها خانهها، بلکه نوستالژی نسلها را از بین برده است.
«احمد ابوعطعام» ۵۶ ساله از روستای طیبه گفت: «اولین چیزی که دیدیم میدان شهر بود که منفجر شد. مغازه من آنجاست؛ یک زندگی کامل در آنجا بود؛ کار، خاطرات، همهچیز. ناگهان دیدیم جلوی چشممان منفجر شد. از همان لحظه احساس کردم آواره شدهام. انگار دیگر خانهای ندارم».
او پیشتر نیز در جنگ ۲۰۲۴ حزبالله و رژیم صهیونیستی آواره شده بود، گرچه همانموقع بازگشت مجددش به روستا و جایی که دوباره زندگی را از نو آغاز کرده بود برایش شادیآور بود؛ اما او اینبار معتقد است همه چیز از بین رفته و محو شده است.
«احمد ابراهیم» کشاورز ۵۰ ساله از «دیر سریان» خاطرنشان میکند: «تمام زندگی من آنجاست؛ هیچوقت بیشتر از ۱۰ تا ۱۳ کیلومتر از آنجا دور نشدهام».

«محمد هاشم» پزشک ۶۵ سالهای که ۱۵ سال در هتل «لونا» واقع در «ناقوره» کار کرده بود، گفت: «هتلی که زمانی میزبان گردشگران خارجی، مسافران لبنانی و نیروهای سازمان ملل بود کاملاً نابود شده است. هتل لونا در تابستان همیشه با ۱۰۰ درصد ظرفیت کار میکرد، همهچیز خوب بود و ما زندگی آرامی داشتیم».
وقتی خبر تخریب هتل منتشر شد، هاشم از حجم حمایت و واکنشهای مشتریان سابقش به شدت تحت تأثیر قرار گرفت. او گفت: «ما هزاران لایک و نظر دریافت کردیم. مردم ابراز کردند که چقدر آنجا را دوست داشتند. مهمانان ما همیشه به خاطر قیمتها و خدمات خوب از ما راضی بودند».
روستاهای جنوب لبنان که از دهه ۱۹۷۰ بارها با درگیری و اشغال دست و پنجه نرم کردهاند، همواره محل پیوند خانوادههای مهاجر در سراسر جهان از استرالیا تا اروپا و آفریقا بودهاند. این روستاها برای خانوادههای آواره به مثابه یک میعادگاه بود؛ جایی که همیشه میتوانستند در تابستان به آن بازگشته و دوباره دور هم جمع شوند.
انتهای پیام/ ۹۹۹


