یادداشت/

خاکریزی به نام زاگرس و تفنگی به نام برنو

هزاران جوان بختیاری بعد از حماسه همتبارشان، خواستار دریافت اسلحه‌های کاربردی برای دفاع از آسمان میهن شدند. جوانانی که خون آرش در رگ هایشان به جوش آمد و خواستند که نتیجه سال‌ها تیراندازی شان در طبیعت را به رخ جنگنده‌های دشمن بکشند.
کد خبر: ۸۲۷۸۱۹
تاریخ انتشار: ۲۸ فروردين ۱۴۰۵ - ۱۳:۰۲ - 17April 2026

گروه استان‌های دفاع‌پرس‌- «عبدالرضا مرادحاجتی»؛ آن‌ها که علاقه‌مند به جغرافیا هستند اگر در نقشه ایران عزیز جست‌و‌جو کنند خواهند دید که خداوند متعال یک سنگر و خاکریز عظیم و غیر قابل نفوذ طبیعی در کشور ما قرار داده که مثل یک سد بتنی از مرز‌های جنوبی و غربی ما دفاع می‌کند.

خاکریزی به نام زاگرس و تفنگی به نام برنو

 آری، زاگرس و رشته کوه‌های سربلندش به گونه‌ای در خاک میهن ما قد علم کرده‌اند که از نظر جغرافیایی، زیست محیطی و نظامی یک نعمت بزرگ محسوب می‌شوند.

 رشته کوه‌هایی که محل زندگی بسیاری از اقوام و عشایر عزیز کشورمان است از جمله کرد‌ها و لر‌های غیور که عمدتا ساکن و مالک این زادگاه بلوط‌های ریشه دارند.

نبرد شیرمرد بختیاری با برنو و شلیک آن به جنگنده‌های مدرن دشمن بهانه‌ای شد تا افکار عمومی دیگر بار به شهامت، میهن پرستی، غیرت و جان فدایی عشایر عزیزمان توجه بیشتری کنند.

برنویی که اسلحه غیرت یک قوم نجیب است و سوار‌هایی که هنوز هم بوی مشروطه می‌دهند و جوانانی که در جنگ رمضان، ترکه‌ها و گرز‌ها را زمین گذاشتند و طالب دوش پرتاب‌های جدید شدند تا بتوانند در دل وارگه‌ها و در شیار‌های زاگرس به کمین جنگنده‌ها و هلی کوپتر‌های دشمن بنشینند.

هزاران جوان بختیاری بعد از حماسه همتبارشان، خواستار دریافت اسلحه‌های کاربردی برای دفاع از آسمان میهن شدند. جوانانی که خون آرش در رگ هایشان به جوش آمد و خواستند که نتیجه سال‌ها تیراندازی شان در طبیعت را به رخ جنگنده‌های دشمن بکشند.

خاکریزی به نام زاگرس و تفنگی به نام برنو

لر‌ها و بختیاری‌ها در دامان زاگرس و عرب‌های میهن پرست در دل نخلستان‌ها و یزله‌های شبانه شان با شمشیر در خیابان‌ها و بستن شال محکم کرد‌ها بر کمر و بلوچ‌هایی که ترس نمی‌شناسند و لک‌هایی که عاشق مبارزه‌اند و ترک‌هایی که بازهم در آزمونی دیگر نمره عالی گرفتند و بهمئی‌هایی که همیشه در صف اول ثبت نام برای فداشدن هستند، همه و همه مثل همیشه تاریخ، مثل شوشتری‌ها و گتوندی‌ها و بهبهانی‌ها و بندری‌ها و دزفولی‌ها در یک کلمه هضم شدند و نام اصیل و ریشه دار ایران را فریاد زدند و هر کدام هر آنچه در توان داشتند را به میدان آوردند تا در کنار ارتش و سپاه و فراجا و بسیج به دشمن بگویند که شما با نود میلیون ایرانی طرف هستید.

دشمن بداند و بهتر است بفهمد، مادامی که شیرزنان ما در نبرد‌ها کل می‌کشند و شیرمردان ما گاله می‌زنند و عشایر غیور ما برای مبارزه هیاری می‌طلبند با این مردم نمی‌شود وارد کارزار نبرد شد و کم نیاورد، آنچنان که شما با همه یال و کوپال و تکنولوژی و جنگنده و رسانه و ناوهایتان در مقابل خشم یک برنو با قنداق بلوط کم آوردید.

انتهای پیام/

نظر شما
پربیننده ها
آخرین اخبار