پروفسور باور: ایتالیاییها عراقچی و قالیباف را قهرمان و لاریجانی را «امانوئل کانت ایران» میدانند
دکتر «فرخ باور» کارشناس روابط بینالملل، فعال سیاسی چپگرا و مشاور فرهنگی «توماس سانکارا» رهبر محبوب و انقلابی و بنیانگذار کشور آفریقایی بورکینافاسو در دهه ۱۹۸۰ میلادی، در گفتوگو با خبرنگار بینالملل دفاعپرس، درباره پیامدها و پشتپرده تعلیق توافق امنیتی میان رُم و تلآویو، اظهار داشت: اگرچه محافل یهودی و صهیونیستی از دیرباز در ایتالیا -چه در دولت و چه در رسانهها- نفوذ قابل توجهی داشتهاند، اما شرایط تغییر کرده و دولتهای اروپایی یکی پس از دیگری در حال رهایی از بند فشارهای اسرائیل هستند.
وی تاکید کرد: دولت امانوئل مکرون همواره در موضوعاتی مانند لبنان و جمهوری آذربایجان با اسرائیل اختلاف داشته، اما پس از حوادثی چون قطع رابطه اسپانیا با رژیم صهیونیستی، گسترش جنبشهای مردمی در حمایت از مردم مظلوم فلسطین و همچنین حمله اسرائیل به نظامیان ایتالیایی عضو یونیفل، روندی که از مدتها قبل آغاز شده بود، به نقطه اوج رسید.
کارشناس روابط بینالملل در پاسخ به این پرسش که از زمان آغاز جنگ منطقهای ایران، فضای سیاسی و افکار عمومی ایتالیا چه تحولاتی را تجربه کرده و انسداد تنگه هرمز چه تأثیری بر اقتصاد این کشور گذاشته است، بیان کرد: پیش از آغاز جنگ منطقهای ایران، ایتالیا شاهد تظاهرات گسترده و مستمر ضد صهیونیستی در حمایت از فلسطین بود. زمانی که نیروهای مسلح قهرمان ایران در جنگ دوازده روزه به حمله اسرائیل پاسخ دادند و موشکهای ایرانی به تلآویو اصابت کرد، احساسات انتقامجویانه و ضد اسرائیلی در میان جوانان ایتالیایی به اوج رسید.
وی افزود: در مرحله دوم جنگ نیز حمایت از ایران به موضوعی برجسته در فضای اجتماعی ایتالیا تبدیل شد و رسانههای دولتی این کشور که پیشتر حامی اسرائیل و مخالف دولت «جورجیا ملونی» بودند، روایت خود را تغییر دادند و ضمن فاصله گرفتن از روایت غربی، موضع مستقلتری اتخاذ کردند.
دکتر فرخ باور تصریح کرد: در طول جنگ منطقهای ایران، بسیاری از نظریهپردازان ایتالیایی از ایران تصویری قهرمانانه ساختند و پیشاپیش ایران را پیروز میدان معرفی کردند. در این رابطه چهرههایی مانند «عباس عراقچی»، «محمدباقر قالیباف» و شهید «علی لاریجانی» با تعابیر ویژهای مورد توجه قرار گرفتند. رسانهها و تحلیلگران ایتالیایی، قالیباف و عراقچی را قهرمان و شهید لاریجانی را «امانوئل کانت» ایران نامیدند. در ابتدا بسیاری از این افراد بیش از آنکه حامی ایران باشند، مخالف «دونالد ترامپ» بودند اما به تدریج خود ایران و تاریخ آن نیز در افکار عمومی برجسته شد و این مسئله برای کشوری که گفتمان سیاسی آن عمدتاً یونانمحور و در تقابل با تمدن ایران بوده، تحولی اساسی محسوب میشود.
استاد دانشگاه فلورانس درباره هدف فرانسه و انگلیس از برگزاری کنفرانسی با موضوع بازگشایی تنگه هرمز و تدارک اعزام نیروی نظامی به آبهای جنوبی ایران، خاطرنشان کرد: اکنون گفتوگوهای مستقیم و غیرمستقیمی در این زمینه آغاز شده و هنوز باید منتظر روشنتر شدن اخبار بود. این کشورها تحت فشارهای سیاسی آمریکا و برای عقب نماندن از تحولات، بیشتر به دنبال نمایش سیاسی هستند و شاید هم خود را برای عملیات مینروبی پس از پایان جنگ آماده میکنند. ایتالیا کشتیهای مینروب در اختیار دارند، اما مشکل اصلی این است که از توان مالی کافی برای چنین اقداماتی برخوردار نیستند. جنگ اوکراین توان اقتصادی و سیاسی اروپا را به شدت فرسوده کرده و امکان ورود به یک ماجراجویی جدید را محدود کرده است.
دکتر فرخ باور در پاسخ به علت شکاف و اختلافنظر میان اتحادیه اروپا، ناتو و آمریکا درباره جنگ منطقهای ایران اظهار داشت: اختلافات میان اروپا و آمریکا سابقهای طولانی دارد و با روی کار آمدن دونالد ترامپ به جای «جو بایدن»، سیاست واشنگتن دچار تغییر جدی شد. درحالی که دولت بایدن جنگ نیابتی اوکراین را با اهداف مشخصی آغاز کرد و دولتهای اروپایی را نیز درگیر ساخت، ترامپ مسیر متفاوتی را در قیاس با بایدن در پیش گرفت. تامین بیش از ۸۰ درصد بودجه ناتو بر عهده آمریکاست و ترامپ نیز چه در دوره نخست و چه در دوره جدید، ناتو را نهادی فرسوده نامیده و به «ببر کاغذی» تشبیه کرده است.
وی افزود: امانوئل ماکرون نیز در سالهای قبل گفته بود که ناتو دچار «مرگ مغزی» شده و اختلافات شدیدی میان فرانسه و ترکیه به عنوان اعضای موثر ناتو در پرونده لیبی بروز کرده بود. در شرایط کنونی مجموعهای از دلایل اقتصادی، سیاسی و اجتماعی باعث شده اروپا و انگلیس امکان ورود مستقیم به جنگ منطقهای ایران را نداشته باشند. در حال حاضر شرکتهایی مانند «انی» ایتالیا در ایران فعال است و کشورهایی مانند اسپانیا و فرانسه علاقهای به ورود به جنگ منطقهای ایران ندارند. از سوی دیگر سران این کشورها برخلاف رئیس جمهور آمریکا در پرونده «جزیره اپستین» دستی ندارند و به همین دلیل گوش به فرمان نتانیاهو نیستند.
استاد دانشگاه فلورانس درباره پیامدهای ادامه انسداد تنگه هرمز و نیز محاصره دریایی ایران توسط آمریکا برای اقتصاد اروپا، اظهار داشت: میزان وابستگی مستقیم اقتصاد اروپا به انرژی عبوری از تنگه هرمز چندان زیاد نیست و بیشتر صنایع شیمیایی تحت تأثیر قرار گرفته، اما مشکل اصلی این است که اروپا پس از محروم شدن از گاز روسیه و تعطیلی نیروگاههای هستهای، در تأمین انرژی با بحران جدی مواجه شده است. لذا در چنین شرایطی حتی همین میزان محدود انرژی هم که از خلیج فارس راهی اروپا میشد، اهمیتی حیاتی پیدا کرده است.
انتهای پیام/ ۹۹۹
