توقف زندگی شبانه و چالش تابآوری در کوبا
گروه بینالملل دفاعپرس: پایتخت کوبا این روزها با خیابانهایی خاموش و فعالیت اقتصادی بهشدت محدود مواجه است. در ساعات شب، خیابانهای عریض هاوانا خالی از رفتوآمد است. تئاترها تعطیل شده و رستورانها و کافهها کرکرهها را پایین کشیدهاند. بهسختی میتوان چراغ روشنی در خیابانها دید یا افرادی را یافت که از طریق خدمات گردشگری کسب درآمد میکنند.
تحت فشار ناشی از تحریم نفتی اعمالشده از سوی آمریکا، زندگی شبانه سابقا پررونق هاوانا عملاً متوقف شده است. «یوسلیدی بلانکو» حسابدار ۴۱ ساله، در اینباره میگوید: «وقتی خیابانهای هاوانا را خالی میبینم، درونم احساس پوچی میکنم. نمیتوانم خوشحال باشم وقتی کشورم غمگین است».
پس از توافق سال ۲۰۱۶ میان «باراک اوباما» و «رائول کاسترو» برای کاهش محدودیتهای سفر آمریکا به کوبا، ورود گردشگران به این کشور افزایش یافت و سرمایهگذاریهای محدودی در بخش خصوصی شکل گرفت. در همان دوره، خودروهای مدرن وارداتی در کنار خودروهای کلاسیک دهه ۱۹۵۰ در خیابانها تردد میکردند. در سال ۲۰۱۸ ورود گردشگران به رکورد ۴.۷ میلیون نفر رسید و ظرفیت هتلها بهطور کامل اشباع شد؛ تا جایی که برخی مسافران در فضای باز شهرهای توریستی مانند «وینالس» شب را به صبح میرساندند.
اما در شرایط کنونی وضعیت بهطور کامل تغییر کرده است. عرضه بنزین به ۲۰ لیتر برای هر خودرو محدود شده و مالکان خودرو گاهی ماهها در انتظار سوختگیری هستند. اتوبوسها تنها تا ساعت ۶ عصر فعالیت دارند و برخی خطوط هوایی بینالمللی از جمله «ایر فرانس»، «ایر کانادا» و «ایبریا» پروازهای خود به هاوانا را متوقف کردهاند. در برخی مناطق مرفهنشین مانند «ال ودادو»، صدای خودروها تقریباً از بین رفته و صدای پرندگان در شهر غالب شده است.
بر اساس آمار رسمی دولت کوبا، ورود گردشگران در ماه فوریه به ۷۷ هزار و ۶۰۰ نفر کاهش یافته است، در حالی که این رقم در مدت مشابه سال گذشته ۱۷۸ هزار نفر بوده است. همزمان، کاهش شدید درآمدهای گردشگری و کمبود منابع، فشار اقتصادی بر کسبوکارهای کوچک را افزایش داده است.
«دولورس دِ لا کاریداد مندز»، ۶۵ ساله و نگهبان پارکینگ، با اشاره به شرایط کنونی خاطرنشان میکند: این وضعیت بدتر از شرایط اضطرای است که پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در دهه ۱۹۹۰ با آن مواجه بودیم.
برخلاف دولتهای دموکرات پیشین، دولت دونالد ترامپ سیاستهای سختگیرانهتری علیه کوبا اتخاذ کرده است. همزمان، بحران انرژی و کمبود کالاهای اساسی از جمله آب، دارو و مواد غذایی، زندگی روزمره را برای حدود ۱۰ میلیون نفر جمعیت این کشور با دشواریهای جدی مواجه کرده است.
به دلیل این شرایط موج مهاجرت نیز شدت گرفته است. بین سالهای ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴ حدود ۱.۴ میلیون کوبایی کشور را ترک کردهاند؛ قسمت عمدهای از مهاجران را جوانان و همچنین هنرمندان، موسیقیدانان و فعالان حوزه سرگرمی تشکیل میدهند که نقش مهمی در پویایی زندگی شبانه هاوانا داشتند.
در ژانویه، ارتش آمریکا در اقدامی تجاوزکارانه «نیکولاس مادورو»، رئیسجمهور مشروع و قانونی ونزوئلا را که تأمینکننده اصلی نفت کوبا بود، بازداشت کرد. دولت ترامپ علاوه بر قطع مسیر تامین نفت کوبا تهدید کرد که بر کشورهایی که به کوبا نفت میفروشند تعرفه وضع خواهد کرد. در نتیجه، کوبا تا ماه مارس بدون حتی یک محموله نفتی باقی ماند تا اینکه یک نفتکش روسی در بنادر کوبا پهلو گرفت.
با تعطیلی صنعت گردشگری، زندگی برای کارآفرینان و صاحبان کسبوکار در سراسر کوبا بسیار دشوار شده، درآمدها کاهش یافته و امیدشان برای فروش کالاهای ارزان به مردم رنگ باخته است.
«یِنی پرز» صاحب یک کافه در هاوانای قدیم، درباره وضعیت کسبوکار خود میگوید: صبح بیدار میشوم و با انگیزه به خودم میگویم امروز فروش بیشتری خواهم داشت، اما حتی یک مشتری هم نمیآید و کاملاً دلسرد به خانه برمیگردم. با این حال باید در برابر شرایط تحمیلی آمریکا مقاومت کرد. این شرایط برای همه کوباییها به منزله امتحان استقامت است.
انتهای پیام/ ۹۹۹
