آمریکاییها با سامانه دفاع موشکی «تاد» و «پاتریوت» حریف خلبان ایرانی نشدند
گروه دفاعی امنیتی دفاعپرس- محمد زرچینی؛ جنگ تحمیلی ۴۰ روزه آمریکا و رژیم صهیونی علیه ایران ابعاد مختلفی دارد و هرچه از آن میگذرد، ابعاد مختلفی از اتفاقات این نبرد آشکار میشود. ارتش ایالات متحده آمریکا از ابتدای جنگ تحمیلی ۱۲ روزه با استقرار انبوهی از جنگندههای رزمی و رادارهای پیشرفته تلاش کرد تا حد ممکن از حملات سنگین موشکی و پهپادی و هواگردهای نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران جلوگیری کند؛ اما گزارشهای میدانی نشان میدهد که آمریکاییها در برابر تهاجمات ایران، مستأصل شدهاند.
در روزهای اخیر خبرهایی مبنی بر حملات جنگندههای نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران به پایگاههای نظامی آمریکا در منطقه غرب آسیا مطرح شده است. از روز ابتدایی جنگ، خبر حمله نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران به پایگاه نظامی آمریکا در «العدید» منتشر شد که در این حمله دو فروند جنگنده سوخو ۲۴ حضور داشتند و با بمباران موفقیتآمیز پایگاه «العدید» به جهانیان نشان دادند که ارتش آمریکا با وجود داشتن انبوهی از تجهیزات نظامی بهعنوان یک ابرقدرت، مقهور مهارت تیزپروازان نهاجا شده است.
اخیراً هم یک گزارش مهم از حملات نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران به یکی از پایگاههای نظامی آمریکایی در کویت منتشر شده است مبنی بر اینکه خلبان یک فروند جنگنده «اف ۵» ایرانی توانسته با عبور از سد دفاع هوایی ارتش آمریکا و سامانههای دفاع موشکی «پاتریوت» و «تاد» توانست به عمق این پایگاه نفوذ کند.
تحلیلگران نظامی معتقدند که این موضوع یک شکست راهبردی برای ارتش آمریکاست و میتواند هیمنه آمریکا را بهعنوان یک ابرقدرت نظامی که بودجهای نزدیک به یک تریلیون دلار دارد و در سال آینده هم بودجهای معادل یک و نیم تریلیون دلار در دست تصویب خواهد داشت، در افکار عمومی درهم بشکند.
گزارش منابع رسانهای نشان میدهد که کلید اصلی موفقیت این جنگنده قدیمی، پرواز در ارتفاع بسیار پایین (ارتفاع زیر ۵۰ فوت) و نزدیک به سطح دریا بوده است؛ کاری که به اعتراف این رسانهها، فقط از یک نفر برمیآمده و آن هم همان خلبان ایرانی بوده است! رادارهای پدافند پاتریوت برای شناسایی اهداف در ارتفاع متوسط و بالا طراحی شدهاند؛ اما پرواز در ارتفاع پایینتر از افق رادار موجب میشود که انحنای زمین و پوشش گیاهی یا آب، هواپیما را از دید رادار پنهان کند. در واقع، خلبانان ایرانی با مهارت تمام، از ناحیه کور رادارهای دشمن استفاده کردهاند.
آمریکا با برخورداری از پیشرفتهترین ناوگان هوایی («اف-۳۵» رادارگریز، «اف-۱۸ سوپرهورنت») هرگز انتظار نداشت که یک جنگنده که شاید از نظر آنها به کار نگهداری در موزه نظامی میآید، مانند جنگنده «اف-۵» جرأت و توان چنین عملیاتی را داشته باشد؛ چهبسا سامانههای شناسایی و پدافند ارتش آمریکا، حمله «اف-۵» را به عنوان نویز یا یک هدف غیرنظامی به درستی هم تشخیص نداده باشند!
اما این تنها یک بعد از موفقیت تیزپروازان ارتش جمهوری اسلامی ایران در نبردی نابرابر با ارتش تروریست آمریکاست که تازه نمایان شده است؛ ابعاد دیگر این پیروزی را میتوان به مباحثی چون تعمیر، نگهداری و اورهال (بازآماد) قطعات جنگنده نسبت داد که باز هم نشاندهنده تلاش نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران خصوصاً نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران برای دفاع از کیان کشور و واردکردن ضربه متقابل به دشمن است.
در سالهای اخیر بازآماد جنگندههای آمریکایی و روسی در کشورمان به دفعات و با موفقیت انجام شده است و نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران با وجود تحریمهای کمرشکن آمریکا، توانسته روی پای خود بایستد و هزاران قطعه هواپیماهای مختلف جنگی اعم از «اف ۵»، «اف ۱۴»، «سوخو ۲۲»، «سوخو ۲۴» و هواپیماهای سری «میگ» و همچنین هواپیماهای «سی ۱۳۰» را انجام دهد و در این زمینه دهها هزار ساعت کار مفید برای بازآماد جنگندههایی انجام شد که امروز با خلبانان باغیرت خود به دل پایگاههای ارتش ابرقدرت جهان بزنند و این نکته بسیار حائز اهمیت است.
یکی از مراکزی که در بازآماد هواگردهای نهاجا نقش مهمی داشته مرکز بازآماد «شهید دوران» بوده که نقش مهمی در تعمیر، نگهداری و ارتقاء هواپیماهای ترابری «سی ۱۳۰» ایفا کرده است. این مرکز همچنین در بازآماد تمامی پنلهای هواپیما و بازبینی ظاهری و درونی و نهایتا احیای این هواپیمای ترابری سنگین ایفای نقش میکند.
بازآماد هواپیمای «سی ۱۳۰» به این شکل است؛ موتور هواپیما شامل پروسه بازآماد نمیشود؛ اما بازدید موتور هواپیما بر اساس ساعت پرواز انجام میشود؛ همچنین گاهی ممکن هواپیما وارد پروسه بازآماد شود؛ ولی موتورهایش هنوز به ساعت پرواز مورد نظر نرسیده باشد. موتورهای هواپیمای «سی ۱۳۰» بعد از ۳۵۰۰ ساعت پرواز مورد بازآماد قرار میگیرد؛ در حقیقت بازآماد موتورهای این هواپیما توسط شرکت یاشی و فرماندهی آماد نهاجا انجام میشود.
در خصوص جنگندهها نیز نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران نقش مهمی را در بازآماد ایفا میکند و بر این اساس، هزاران قطعه از یک جنگنده اعم از چرخها، بالکها، رادارها، سیستمهای سوختگیری و ... بهروزرسانی میشوند تا یک جنگنده بتواند به نحو عالی یک پرواز موفق همچون پروازی که جنگندههای «سوخو» به پایگاه «العدید» داشتند و یا پرواز موفقیتآمیز جنگنده «اف ۵» روی سر پایگاه آمریکایی در کویت انجام دهد.
تحلیلگران نظامی معتقدند که بازآماد قطعات اساسی هواپیما بسته به شرایط و یا موجودبودن یا نبودن یک قطعه خاص گاه ممکن است شش ماه تا یک سال طول بکشد و قطعات اساسی یک هواپیما همچون «اف ۴» ممکن است تا حصول نتیجه، زمان زیادی ببرد؛ برای مثال (یک مورد در بین صدها مورد بازآماد انجام شده) در جنگنده اف ۴ نخستین بخش از این کار به کنترل بخشهای مختلف هواپیما اختصاص دارد تا اشکالات موجود در جنگنده شناسایی و پس از جمعبندی، برای آغاز بازآماد تحویل قسمت فنی شود. مرحله بعدی بازکردن دریچههای مختلف این هواپیماست تا به قسمتهای مختلف از جمله موتور هواپیما دسترسی پیدا کنیم. مرحله سوم چک و کنترل قسمتهای مختلف بدنه و سپس رفع عیوب بدنه است تا دوباره آماده عملیات شود؛ اما این کار با توان و تلاش رزمندگان نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران در سالهای اخیر با قدرت انجام شده است تا در زمان لزوم، نیروی هوایی ارتش با ضربات پرقدرت به عمق هر دشمن و متجاوزی بزند و او را در هم بکوبد.
انتهای پیام/ 281
