همسر جانباز کرمانشاهی: جانبازی در راه میهن و ولایت مایه افتخار است
به گزارش دفاعپرس از کرمانشاه، شامگاه (دوشنبه) و در جریان برگزاری شصتوپنجمین اجتماع بزرگ و مردمی نحن منتقمون در شهر کرمانشاه، همسر فداکار جانباز سرافراز جنگ رمضان، حسین محمدی، به بیان سخنانی حماسی و عاطفی در خصوص جایگاه ایثار، شهادت و مقاومت ملت ایران پرداخت و بر ایستادگی در پای آرمانهای انقلاب تأکید کرد.

وی در ابتدای سخنان خود با ادای احترام به مردم غیور و باشرف کرمانشاه، خود را نمایندهای از نسل دهه هشتاد، مادر دختری خردسال به نام رقیه و همسر جانبازی معرفی کرد که در مسیر دفاع از اسلام، ایران و ولایت، هر دو دست و پای خود را تقدیم کرده است. او با تأکید بر اینکه پرورشیافتگان مکتب اهلبیت همواره از سیره حضرت زینب (س) الگو گرفتهاند، زمان حاضر را عرصه عمل و فداکاری برای خاندان عصمت و طهارت دانست.
همسر این جانباز دلاور در ادامه به حوادث تلخ و جنایات دشمنان از جمله شهادت صدها کودک بیگناه در مدرسه میناب اشاره کرد و این رویدادها را عاشورای ایران خواند.
وی با بیان اینکه ملت ایران با الگوگیری از قیام عاشورا در برابر متجاوزان میایستد، صیانت از مرز و بوم را وظیفه همگانی دانست و تأکید کرد که پرچم مقدس جمهوری اسلامی ایران با وجود تمام فتنههای دشمنان هرگز نخواهد سوخت و ملت غیور ایران همانند حماسهآفرینی حضرت زینب (س) در میان یزیدیان، پرچم سهرنگ کشور را با افتخار برافراشته نگه میدارند.
وی با یادآوری روحیه شهادتطلبی ملت ایران، تصریح کرد که فرزندان مکتب مقاومت تا زمان گرفتن انتقام خون شهدای مظلوم از پای نخواهند نشست. وی با بیان اینکه شهادت و مجروحیت مایه هراس ملت ایران نیست، تأکید کرد که شاگردان مکتب حضرت زهرا (س) تا آخرین نفس برای پیمودن مسیر حق و رسیدن به سعادتِ شهادت، آماده و استوار ایستادهاند.
این بانوی فداکار در بخش دیگری از سخنانش به بیان روایتی عاطفی از آشنایی با همسر جانبازش پرداخت و یادآور شد که از دوران نوجوانی در محافل و هیئتهای خانگی همواره در جستجوی همسری باایمان بوده و حضور حسین محمدی در این مراسمات مذهبی، زمینهساز شکلگیری یک زندگی سرشار از آرامش و خوشبختی برای آنان شده است. وی با ابراز افتخار از اینکه همسر مردی است که جسم و جانش را فدای میهن و رهبر کرده، ایمان و توکل او را بزرگترین مایه قوت قلب خود در برابر سختیها توصیف کرد و متعهد شد که تا آخرین نفس همراه و پشتیبان وی باقی بماند.
وی در پایان با اشاره به یک چفیه متبرک که آن را در سفر به عتبات عالیات و حرمهای مطهر ائمه اطهار و مقدسات شیعه در ایران و عراق به همراه داشته است، بیان کرد که این چفیه در لحظه اعزام همسرش به جبهه نبرد به عنوان یادگاری بر گردن او آویخته شده و تا آخرین لحظه مجروحیت همراه وی بوده است. او سخنان خود را با تجدید عهد و پیمان با آرمانهای انقلاب خاتمه داد و تأکید کرد که تا آخرین قطره خون و تا زمان جان در بدن داشتن، از خاک، وطن و رهبر معظم انقلاب دفاع خواهد کرد و تمام هستی خود و خانوادهاش را فدای مسیر ولایت میداند.
انتهای پیام/
