از گواتمالا تا ایران؛ مستندات یک قرن حمایت آمریکا از تروریستها
گروه استانهای دفاعپرس- «سید محمدجواد هاشمینژاد» دبیرکل بنیاد هابیلیان؛ در داوزدهم اردیبهشت سال جاری، دونالد ترامپ، رئیسجمهور وقت ایالات متحده آمریکا، در جمع خبرنگاران اقدامی نادر انجام داد و عملاً به یک عملیات مخفیانه تسلیحاتی علیه جمهوری اسلامی ایران اعتراف کرد. بر اساس گزارش معتبر روزنامه گاردین، ترامپ در واکنش به سوالی درباره ارسال سلاحهای آمریکایی (که برای معترضان ایرانی در نظر گرفته شده بود) به گروههای مخالف کرد ایرانی در عراق گفت: «من از تحویل سلاحها راضی نیستم. از این بابت هیجانزده نیستم، اما مقدار کمی سلاح ارسال شد...، اما از اتفاقی که برای کردها افتاد راضی نیستم. کردها سلاحها را تحویل ندادند».
این اعتراف صریح سه نکته اساسی را روشن میکند:
قصد مداخله: دولت آمریکا قصد داشته با ارسال سلاح، در اعتراضات داخلی ایران مداخله کرده و آن را تشدید کند.
مقصد نهایی: این سلاحها در اختیار گروههای مخالف کُرد ایرانی قرار گرفته است. (گروههایی که از سوی ایران «ضد انقلاب» و «تجزیهطلب» خوانده میشوند)
اقرار به شکست: خود ترامپ تأیید میکند که این عملیات با «تحویل ندادن سلاحها توسط کُردها» با شکست مواجه شده است.
این تنها یک نمونه نیست، بلکه حلقهای از یک زنجیره تاریخی بلندمدت از مداخلات آمریکا در امور داخلی کشورها از طریق کمکهای نظامی و تسلیحاتی است.
ایالات متحده از جنگ جهانی دوم به بعد، دهها بار با استفاده از کمکهای نظامی، بودجه مخفی و تجهیزات، در امور داخلی کشورهای دیگر مداخله کرده است که در ادامه به چند نمونه مستند اشاره میشود.
- گواتمالا (۱۹۵۴): آمریکا با سازماندهی و تجهیز نیروهای شورشی، کودتایی را علیه دولت منتخب این کشور ترتیب داد. این عملیات با نام رمز (پیبیساکسس) توسط سازمان سیا انجام شد و هدف آن حفاظت از منافع شرکت آمریکایی (یونایتد فروت) بود. اسناد سیا بهطور کامل این مداخله را تأیید کردهاند.
- کوبا (۱۹۶۱): دولت جاناف. کندی با تجهیز، آموزش و جابهجایی حدود ۱۵۰۰ تبعید کوبایی، حمله نافرجام به خلیج خوکها را سازماندهی کرد. هدف این عملیات، سرنگونی دولت فیدل کاسترو بود. اگرچه این مداخله با شکست نظامی مواجه شد، اما یکی از مستندترین موارد مداخله مستقیم آمریکا علیه یک کشور مستقل محسوب میشود.
- ونزوئلا (۲۰۰۲ تا ۲۰۲۶): سابقه مداخله آمریکا در ونزوئلا بلندمدت و چندلایه است. این مداخلات شامل حمایت از کودتای نافرجام علیه هوگو چاوز در سال ۲۰۰۲، به رسمیت شناختن خوان گوایدو بهعنوان (رئیسجمهور موقت) در سال ۲۰۱۹، اعمال تحریمهای فلجکننده نفتی و اقتصادی، و در نهایت در ژانویه ۲۰۲۶، انجام عملیات نظامی مستقیم و دستگیری نیکلاس مادورو بود. تمامی این مراحل توسط گزارشهای خبری معتبر و اذعان مقامات آمریکایی مستند شده است.
- سوریه (۲۰۱۲ تا ۲۰۱۵): بر اساس تحقیقات واشنگتن پست، آژانس اطلاعات مرکزی آمریکا با همکاری مخفیانه ترکیه و عربستان، به تجهیز و آموزش گروههای مخالف دولت سوریه پرداخت. این عملیات که با نام رمز «تیمبر سایکامور» شناخته میشد، شامل ارسال محمولههای بزرگ سلاح (از جمله راکت و مهمات ضدتانک) به گروههای مسلح در سوریه بود. بسیاری از این سلاحها بعدها به دست گروههای تروریستی مانند داعش و جبهه النصره افتاد.
کمکهای نظامی آمریکا به گروههای تروریستی و تجزیهطلب علیه ایران
علاوه بر اعتراف اخیر ترامپ، اسناد و گزارشهای متعددی حکایت از حمایت بلندمدت آمریکا از گروهکهای تروریستی علیه ایران دارد.
در منطقه سیستان و بلوچستان، گروه جیشالعدل (جیش الظلم) و پیش از آن جندالله (جندالشیطان) فعالیت میکند. منابع اطلاعاتی و گزارشهای غربی تأیید کردهاند که جندالله سابقاً توسط سازمان سیا حمایت میشده و جیشالعدل نیز هماهنگی اطلاعاتی نزدیکی با آمریکا و اسرائیل داشته است. برای مثال، در آوریل ۲۰۲۶، برخی منابع مدعی شدند که این گروه در حملهای هماهنگ با عملیات ویژه آمریکا شرکت داشته است. جمهوری اسلامی ایران، این گروه را مسئول چندین عملیات تروریستی و آدمربایی در جنوب شرق کشور میداند.
در غرب کشور و در مناطق کردنشین، احزاب کرد مخالف مانند حزب دموکرات کردستان ایران، پژاک و کومله فعالیت دارند. بر اساس گزارشهای معتبر و مستند از جمله گزارشهای شبکه خبری CNN، سازمان سیا این احزاب را تسلیح و آموزش داده است. هدف این اقدام، گشودن یک جبهه زمینی در غرب ایران برای ایجاد فشار نظامی همزمان با اعتراضات داخلی عنوان شده است. اعتراف اخیر دونالد ترامپ در می ۲۰۲۶ نیز به وضوح به این عملیات تسلیحاتی اشاره دارد.
سازمان مجاهدین خلق (منافقین) که بیشترین عملیات تروریستی را علیه مردم و مسئولان ایران داشته است، با وجود آنکه تا سال ۲۰۱۲ در لیست سیاه تروریستی وزارت خارجه آمریکا قرار داشت، همواره روابط نزدیک اطلاعاتی با سیا داشته است. این گروه در داخل ایران به جاسوسی میپردازد که یکی از بارزترین آنها لودادن برنامههای هستهای و ترور دانشمندان این صنعت بود.
جالب توجه است که برخی از این گروهها توسط آمریکا به عنوان «گروه تروریستی» طبقهبندی شدهاند، اما اسناد نشان میدهد که این طبقهبندیها مانع از همکاری تاکتیکی و تسلیحاتی «دشمن دشمن» (یعنی فشار بر ایران) نشده است. این رفتار، مصداق بارز سیاست دوگانه و به خطر انداختن ثبات منطقه است و نشان میدهد که مبارزه با تروریسم برای آمریکا همواره در اولویت دوم قرار داشته است.
با استناد به موارد فوق و اعتراف علنی رئیسجمهور آمریکا، ما بهعنوان خانواده شهدای ترور از دستگاه قضایی و وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران میخواهیم هرچه سریعتر پروندهای را علیه دولت آمریکا در دیوان بینالمللی دادگستری اقامه کرده و با هماهنگی کشورهای قربانی مداخلات آمریکا، از حق قانونی ملت ایران برای مطالبه خسارت، توقف مداخلات تسلیحاتی و مجازات عاملان این اقدام خلاف قوانین بینالملل پیگیری قضائی نمایند.
انتهای پیام/
