پاسخ رهبر شهید انقلاب به یک شبهه دفاع مقدس اول
به گزارش گروه حماسه و جهاد دفاعپرس، یکی از سوالات اصلی در خصوص دفاع مقدس این است که بعد از عملیات الی بیتالمقدس و فتح خرمشهر و عقبنشینی عراق از عمده مناطق ایران، که به تصرف دشمن درآمده بود، چرا جنگ ادامه پیدا کرد؟

این سوال یکی از شبهات اصلی است که بعد از عملیات رمضان توسط گروهکهای ضدانقلاب از جمله نهضت منحله آزادی مطرح شد و هنوز تکرار میشود. در پاسخ به این سوال رسالهها و پایاننامههای متعددی نگاشته شده است؛ و سخنرانیهای متعددی در این زمینه صورت گرفته است. این سؤال در دوران دفاع مقدس و در کوران جنگ نیز مطرح شده است. هرچند حضور فقیهی شجاع، بانقوا، عالم، عامل و آگاه به مسائل زمان و مکان همچون حضرت امام روحالله الموسوی الخمینی نه در رأس جمهوری اسلامی و داشتن سمت فرماندهی کل قوا، هیچ شک و شبههای را باقی نمیگذارد و سخنان آن پیر فرزانه در طول دفاع مقدس، خصوصاً در پیامهای معظم له در اواخر عمر شریفش حجت را بر همه تمام کرده است؛ ولی از آنجایی که بیان این مطلب و دلایل ورود رزمندگان ایران به خاک عراق و تعقیب متجاوز توسط حضرت آیت الله خامنهای بیانی مستدل، مستحکم و شیواست، لذا با نقل مستقیم آن به این شبهه پاسخ میدهیم. ایشان در خطبه دوم نماز عید سعید فطر در تاریخ ۳۱ تیرماه ۱۳۶۱ و در آستانه عملیات رمضان چنین میفرمایند:
نکتهای که درباره حرکت اخیر نیروهای رزمندگانمان در مرزهای عراق باید به اطلاع شما و به اطلاع همۀ گوشهای شنوا در سراسر جهان برسانیم این است که ما از ورود به خاک عراق به هیچ وجه قصد توسعه ارضی نداریم. ما قصد کشورگشایی نداریم. کشور عراق متعلق به ملت عراق است خود آنها باید آن کشور را اداره کنند. باید حکومتی و رژیمی برطبق احساسات و عقاید اسلامی خودشان تشکیل بدهند و کشورشان را و خودشان را اداره کنند و ما قصد نداریم کشورگشایی کنیم.
اما مسأله این است که امروز ما بعد از گذشت بیست و دو ماه، همچنان مورد تعرض و تجاوز قدرت شیطانی حکام بغداد هستیم. اگر ناظران مغرض و یک جانبهنگر جهانی حاضرند حقایق را قلب کنند، آمادهاند ادعاهای پوچ رژیم بغداد را به چشم قبول نگاه کنند، ما که دستمان در کار است، ما که مردممان هر روز در شهرهای گوناگون زیر آتش بمباران جنایتکاران مزدوران رژیم بعثی هستند، نمیتوانیم حقایق را آن چنان که هست نبینیم. هنوز ما و ملت ما مورد تجاوزند؛ ما موظفیم این تجاوز را برطرف کنیم.
آن روزی که هزارها کیلومتر از خاک ما در زیر پای غاصب متجاوزان بعثی قرارداشت کسی باور نمیکرد که ما خواهیم توانست متجاوز را بر سر جایش بنشانیم، اما امروز همه باور کردند که ما میتوانیم باز هم رفع تجاوز کنیم؛ لذا دنیا نگران است. خبرگزاریهای جهانی از قول قدرتمندان جهانی بههای و هوی برخاستهاند. ما نمیتوانیم در حالی که بیست و دو ماه بیست و سه ماه در زیر فشار تجاوز نظامی دشمن بودیم، باز هم بنشینیم تا دشمن شهرهای مرزی آبادان را خرمشهر را به وسیلۀ توپخانۀ دوربرد خودش هر روز، هر ساعت کوبد؛ زنها و مردهای بیگناه را بچههای کوچک را افراد مریض را به خاک و خون بکشد. این یک حرکت غلط نظامی است، غیر از جنبههای سیاسی، غیر از جنبههای انسانی اگر ما لب مرزهای خودمان، در حالی که هیچ تضمینی از سوی دشمن آماده برای جنایتکاری نداریم بایستیم، همه کسانی که در مسائل نظامی عالم خبره هستند ما را تخطئه میکنند. ما که حاضر نیستیم روی بصره و شهرهای مسکونی توپخانه مان را روشن کنیم. ما که حاضر نیستیم مقابله به مثل کنیم. پس تنها راه چاره این است که برویم آتش توپخانه دوربرد دشمن را یا خاموش کنیم یا آن را آن قدر عقب بزنیم که روی شهرهای ما را نپوشاند. این یک ضرورت است برای جمهوری اسلامی.
آن روزی که دشمن هزارها کیلومتر در خاک ما بود، وقتی ما به میانجیهای صلح و به دیگران میگفتیم و اعلام میکردیم که شرط قبول صلح و آتش بس خروج بی قید و شرط دشمن از خاک ماست این مطلب را جدی نمیگرفتند؛ گویا برای آنها اهمیت نداشت که دشمن در هزاران کیلومتر مربع از خاک ما باشد. امروز که دشمن در ناحیه غرب هنوز بر روی بلندیهای ما قرار گرفته است و از آنها خارج نشده به مجرد اینکه ما مقداری در خاک عراق برای عمل به مثل برای جلوگیری از آتش دشمن برای تأدیه خسارتها و غرامتهای خودمان پیش رفتهایم اینها اعتراض میکنند. دلهایی که بی طرف نیستند. کسانی که یک جانبه مسائل را میبینند آنهایی که تحت تأثیر ابرقدرتها قرار دارند، به ما اعتراض میکنند؛ اما این اعتراض وارد نیست.
*برشی از کتاب اسرار مکتوم (ناگفتههای دفاع هشت ساله اززبان مسئولان کشوری و لشکری در دوران جنگ/ پژوهش و نگارش: (شهید) محمد حسن محققی
انتهای پیام/ 119
