روایت مجاهدت ۳۸ ساله سردار «شعبان نصیری»

گروه استان‌های دفاع‌پرس- «منصور درویشی» فعال رسانه؛ تاریخ دفاع مقدس و جبهه مقاومت، مملو از نام‌هایی است که در زمان حیاتشان، گمنامی را برگزیدند تا آرمان‌های انقلاب در سکوت و اخلاص پیش برود.

سردار شهید «شعبان نصیری» یکی از همین استوانه‌های استوار است؛ مردی که اندیشکده‌های غربی او را معمار نفوذ ایران در خاورمیانه می‌خوانند، اما در کوچه پس‌کوچه‌های کرج، او را تنها به عنوان یک رزمنده پیشکسوت و متواضع می‌شناختند. نصیری که از نخستین روزهای انقلاب، نقش کلیدی در تشکیل هسته‌های اولیه سپاه در زادگاهش کرج داشت، با آغاز جنگ تحمیلی راهی جبهه‌ها شد. او از معدود فرماندهانی بود که در قرارگاه محرمانه «نصرت» کنار بزرگانی چون محمد باقری مشق اطلاعات و عملیات کرد و بعدها در قامت یکی از بنیان‌گذاران تیپ ۹ بدر، پیوند میان مجاهدان عراقی و ایرانی را مستحکم ساخت.

«سردار عزیز، چقدر غریبانه میان ما زیستی! تو که لرزه بر اندام تئوریسین‌های آمریکایی در بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها می‌انداختی، وقتی در خیابان‌های البرز قدم می‌زدی، کسی نمی‌دانست این مرد آرام، همان فرمانده‌ای است که در سومالی، کنیا و نیجریه، بذر مقاومت کاشته است.

ای فاتح گمنام! تو که "راه قدس از کربلا می‌گذرد" را نه یک شعار، که یک استراتژی عملیاتی می‌دیدی، در غروب غرب موصل نشان دادی که خونِ پسران کرج، هنوز هم ضامن امنیت عتبات است. دلمان برای آن لبخندهای نجیبی تنگ می‌شود که پشت آن، نقشه‌های آزادسازی "تکریت" و "سامرا" نهفته بود. تو نه فقط سردارِ سپاه، که سردارِ دل‌های خسته‌ای بودی که در محاصره داعش، نگاهشان به دستان توانمند تو و یاران حاج قاسم بود.»

 مجاهدت‌های شهید نصیری پس از دفاع مقدس نیز در نیروی قدس ادامه یافت؛ جایی که او را به عنوان یکی از مؤسسان و مربیان اصلی این نیرو می‌شناسند. او که تسلطی خیره‌کننده به زبان عربی و فنون جنگ‌های نامتقارن داشت، در سال ۲۰۱۴ با ظهور فتنه داعش، بار دیگر لباس رزم بر تن کرد. پسرش روایت می‌کند که گاه با هزینه شخصی راهی عراق می‌شد تا گره‌ای از عملیات‌ها بگشاید؛ چرا که او جهاد را فراتر از ساختارهای اداری، یک تکلیف الهی و زمینه‌ساز ظهور می‌دانست.

 سرانجام در ۵ خرداد ۱۳۹۶، در آستانه ماه مبارک رمضان، انفجار یک تله انفجاری در غرب موصل، نقطه پایان بر زندگی دنیوی و آغاز جاویدانگی این سردار البرزی شد.

 حاج قاسم سلیمانی در وصف او فرمود که نصیری از همان ابتدای تشکیل سپاه، در صف اول بود. امروز، البرز سرافراز است که فرزندی چون او را در آغوش پرورده است؛ مردی که خون پاکش، امروز به نماد وحدت ملت‌های منطقه و اقتدار جمهوری اسلامی ایران در پهنه بین‌الملل تبدیل شده است. روحش شاد و راهش پررهرو باد.

انتهای پیام/