فراستی: جنگ، معنای پرچم را تغییر داد/ مردمی که ۹۰ شب در میدان هستند بینظیرند
به گزارش خبرنگار فرهنگ دفاعپرس، مسعود فراستی، منتقد سینما، در میز «نقدِ نقد» برنامه «هفت» از شبکه نمایش پخش شد با اشاره به حضور مردم در تجمعات شبانه در پی جنگ سوم تحمیلی، در تحلیل مردم ایران اظهار داشت: خیلی باید روی این بحث کار کرد؛ چون ما یک جمعیت عظیمی را میبینیم که بخش اعظم آنها هم خانمها هستند؛ از دختران جوان گرفته تا مادران با کالسکه و بچه.
این منتقد تصریح کرد: من مردم را زیاد دیدهام؛ در دوران انقلاب و دیگر مقاطع. اما چیزی که اینجا در این مقطع دیدهام، چند بار گفتهام، بینظیر است و هیچ جای تاریخ، هر جایی را ورق بزنید، چنین چیزی نمیبینید. ممکن است چنین جمعیتی برای یک مراسم وجود داشته باشد و در آمریکا میلیونها نفر علیه ترامپ به خیابانها آمدند، ولی آن اتفاق طی یک روز و در یک مراسم دو ساعته بود، نه ۹۰ شب که هر شب در برخی نقاط تا صبح برنامه ادامه داشته باشد.
وی با طرح این پرسش که ریشه این اتفاقات چیست، تأکید کرد: بهخصوص خانمها از یک ابژه بیکنش به یک سوژه کنشمند تبدیل شدند. ابژهای که جای او در خانه است و نباید از خانه خارج شود، اما او بیرون آمده است؛ وقتی از خانه بیرون آمده است، یعنی بهجای ابژه، تبدیل به یک سوژه شده است و حالا یک سوژه کنشمند و مطالبهگر است.
فراستی عنوان کرد: به نظر من و شکر خدا، این روند و این سوژه کنشمند و مطالبهگر تمام نمیشود و حقوقش را مطالبه میکند و مسئولین باید آمادگی این موضوع را داشته باشند که با کسانی روبهرو نیستند که به صورت دکوراتیو به خیابان آمده باشند و بعد از این اتفاقات به خانه میروند و همهچیز تمام میشود؛ ابداً چنین چیزی نیست. من بابت این موضوع خیلی خوشحالم. این حضور، منِ داخل گیومه و منِ روشنفکر را تمیز و آماده یاد گرفتن و معاشرت کردن با مردم میکند.
این کارشناس و منتقد سینما تصریح کرد: با اتفاقات خیابان و حضور میلیونی مردم، مردم دیگر یک توده نیستند، بلکه یک جمعیت عظیمِ تعیینکنندهاند و هر کسی با این مردم مماس نشود، اوست که از اوضاع عقب است. من فکر میکنم که این سوژه مطالبهگر، که یک عمر از نظر اخلاقی و حتی مذهبی جای زن را در خانه میدانست، تغییر پیدا کرد.
وی با تأکید بر اینکه حضور مردم و بهخصوص زنان در خیابانها ابداً حکومتی نیست، عنوان کرد: مهمترین حُسن حضور زنان در تجمعات، وجهه حکومتی نداشتن آن است؛ چراکه حکومت ابداً نگفته است بلند شوید و به خیابانها بیایید. من روزهای اول شاهد این اتفاق بودم و عمده شبها در خیابانها حضور پیدا میکردم و با مردم حرف میزدم و حال میکردم و باید این مردم را بفهمیم.
فراستی تأکید کرد: دوستان سینمایی ما کجایند؟! من یک شب هیچکدامشان را ندیدم و مردم هم ندیدند. البته مردم هم از دیدن من تعجب میکردند و فکر میکردند من هم از همان قماشم، در حالی که اصلاً از آن قماش نیستم و البته مردم این را متوجه شدند. سینماگران کجایند؟ اگر حتی در لانگشات مردم را در دوربینشان بیاورند، در حالی که حتی میتوانند از دل این مردم سوژه دربیاورند، در حالی که اصلاً این سینماگران نیستند. این یک فاجعه است و نشان میدهد عقب بودن سینماگران خیلی زیاد است.
فراستی به کلیپ «صداهای ماندگار جنگ رمضان» اشاره کرد که جمعیت در آن وجود ندارد و درباره توده مردم گفت: درباره مردم یک لغت mass و دیگری people داریم؛ mass تودهای بیشکل است و چیزی که ما میبینیم people است؛ یعنی انبوهه و تودهای با شکل از مردم که مطالبهگر هستند. قبل از این واقعه، افرادی که کاملاً مذهبی بودند، «الله اکبر» را میفهمیدند و فکر میکنم همین افراد هم باید در معنای این کلمه تجدیدنظر کنند.
این منتقد سینما با تأکید بر اینکه «الله اکبر» صرفاً یک شعار مذهبی نیست، عنوان کرد: «الله اکبر» یک شعار مبارزاتی و سلاح است؛ مارکس میگفت: «دین افیون تودههاست». الان دلم میخواست مارکس بود و میدید که چگونه این، سلاح مبارزه است و «الله اکبر» از نماز درآمده است و سر جای خودش قرار دارد و اینجا چیزی به آن اضافه شده است که حتی برای افرادی مثل من که از این فاز فاصله داشتم، این فاصله را از بین میبرد.
وی درخصوص شعار «الله اکبر» گفت: درباره این مردم باید محترمانه نگاه کنیم و درباره «الله اکبر» بدانیم که این سلاح شبیه همان برنو و موشکی است که بچهها به دشمن میزنند و یک سلاح جمعی است که در کانتکست قهرمان وجود دارد. امروز مردم یک قهرمان جمعی ساختهاند که البته ما نساختهایم، بلکه مردم ساختهاند و نفهمیدن آن نهتنها بیمعرفتی است، بلکه بدتر از آن است؛ چراکه وطن را هم نمیفهمیم، چون به نظر من تبلور این وطن در این جمعیت است.
فراستی با اشاره به نماد «پرچم ایران» گفت: ما تا قبل از جنگ تحمیلی صورتگرفته، معنای پرچم را نمیفهمیدیم. مفهوم آن تنها برای ما یک آیکون بود و امروز ما با مشاهده پرچم، شادابی و قدرت را میفهمیم که در باد حرکت میکند و مردم به ما یاد دادند و یاد میدهند که باحجاب و بدحجاب برایشان مسئله نیست، وطن برای مردم مسئله است. دیدیم دخترانی از بیحجابها که به این جمعیت پیوستند و پرچم را با قدرت در دست گرفتند و با غرور تکان دادند و این اصلاً چیز کمی نیست؛ بلکه چیزی است که باید به آن احترام بگذاریم و پاس بداریم تا در جامعه ما ادامه پیدا کند؛ چراکه بسیاری از مشکلات ما را حل میکند.
انتهای پیام/ 121
