پایگاه‌های آمریکا سرچشمه تهدید در خلیج فارس

پایگاه‌های آمریکا که سال‌ها به‌عنوان تضمین‌کننده امنیت کشور‌های حوزه خلیج فارس معرفی می‌شدند، پس از جنگ منطقه‌ای به یکی از اصلی‌ترین منابع تهدید و ناامنی برای این کشور‌ها تبدیل شده‌ است.
کد خبر: ۸۳۸۱۵۶
تاریخ انتشار: ۱۱ خرداد ۱۴۰۵ - ۰۹:۴۵ - 01June 2026

گروه بین‌الملل دفاع‌پرس: کشور‌های حوزه خلیج فارس پیش از جنگ منطقه‌ای بر این باور بودند که میزبانی از پایگاه‌های آمریکا امنیت آنها را تضمین می‌کند؛ اما تجربه این جنگ نشان داد که این تصور بیش از آنکه واقعیت داشته باشد، نوعی خوش‌بینی ساده‌انگارانه بوده است. حضور این پایگاه‌ها نه‌تنها امنیت ایجاد نکرد، بلکه خود به عاملی برای ناامنی تبدیل شد.

بحرین

میزبانی از پایگاه‌های آمریکا هزینه‌های سنگینی را به کشور‌های حوزه خلیج فارس تحمیل کرده است؛ هزینه‌هایی که قرار بود در برابر تهدیدات، امنیت ایجاد کند. یکی از مهم‌ترین تهدیداتی که پیش از جنگ رمضان متوجه این کشور‌ها شد، حمله موشکی و پهپادی به مجتمع نفتی آرامکو بود؛ حمله‌ای پیچیده که توانست نیمی از تولید نفت این کشور را برای مدتی متوقف کند.

در جریان جنگ رمضان نیز شاهد حملات تلافی‌جویانه نیرو‌های مسلح کشورمان به پایگاه‌های آمریکا در کشور‌های حاشیه خلیج فارس بودیم؛ پایگاه‌هایی که مبدأ حملات دشمن آمریکایی-صهیونیستی به ایران عزیزمان بودند. در واقع، این پایگاه‌ها نه‌تنها نقش بازدارنده نداشتند، بلکه همچون آهن‌ربا تهدیدات را به سمت خود و کشور‌های میزبان جذب می‌کردند؛ لذا با توجه به تجربه ایران در جنگ تحمیلی هشت‌ساله و جنگ تحمیلی سوم، و همچنین آسیب‌پذیری کشور‌های حوزه خلیج فارس به‌دلیل اتکای آنها به «امنیت اجاره‌ای»، اکنون زمان آن فرا رسیده است که کشور‌های منطقه مسیر تازه‌ای را آغاز کنند.

نخستین گام، ارائه طرح خروج نیرو‌های آمریکایی از منطقه است؛ طرحی که رهبران خلیج فارس می‌توانند آن را به‌عنوان سنگ‌بنای یک معاهده جامع با ایران مطرح کنند. تعطیلی این پایگاه‌ها نیز می‌تواند یکی از شروط اصلی ایران برای ورود همسایگان به مرحله جدید مدیریت منطقه باشد.

در گام بعدی، حرکت به‌سوی ایجاد یک معماری امنیتی بومی، درون‌زا و منطقه‌ای ضروری است؛ معماری‌ای که همه کشور‌های منطقه در آن مشارکت داشته باشند و به‌جای اتکا به پنتاگون، بر منافع مشترک و اعتماد متقابل استوار شود.

تجربه دهه‌های گذشته نشان داده است که جمهوری اسلامی ایران، با وجود جنگ هشت‌ساله با رژیم بعث عراق و سال‌ها تحریم‌های ظالمانه نه‌تنها تضعیف نشده، بلکه با قدرت بیشتری مسیر خود را ادامه داده است. در مقابل، کشور‌های حوزه خلیج فارس در جنگ‌های نیابتی و حملات تلافی‌جویانه بیشترین خسارت را متحمل شده‌اند.

درس مهم این سال‌ها آن است که امنیت کالایی نیست که بتوان آن را از هزاران کیلومتر دورتر خرید؛ امنیت در پذیرش همسایه و ساختن خانه‌ای مشترک با آن معنا پیدا می‌کند. بر همین اساس، پیشنهاد خروج نظامیان آمریکایی از منطقه در برابر یک معاهده جامع امنیتی با ایران می‌تواند نقطه آغاز فصل تازه‌ای باشد. رهبران خلیج فارس باید از انتظار برای اقدام واشنگتن فاصله بگیرند و با ابتکار عمل، امنیت پایدار را برای ملت‌های خود رقم بزنند.

انتهای پیام/ ۴۱۱

نظر شما
captcha
پربیننده ها
آخرین اخبار
پربحث ترین عناوین