سلاح هستهای تاکتیکی؛ ابزاری شیطانی اما بیفایده در جنگ اوکراین
به گزارش خبرنگار بینالملل دفاعپرس، جنگ روسیه و اوکراین برای روسیه در عمل گره خورده و از دید راهبردی، نتوانسته به نتایج مطلوبی برای مسکو برسد؛ روسیه از سلاحهای گوناگون و متنوعی استفاده میکند و نظامیانش با سرعت اندکی پیشروی میکنند، اما مسکو از این جنگ توقع بسیار بیشتری داشت.
این کشور توقع داشت که نیروهای مسلح خود را با سرعت بسیار بیشتری در حال پیشروی در خاک اوکراین ببیند، اما مقاومت اوکراین به همراه استفاده کییف از حملات گسترده و متنوع پهپادی، روسیه را در مخمصهای بسیار پیچیده گرفتار کرده است.
در چنین شرایطی، روسیه تنها میتواند با ایجاد آتشی سنگین، مواضع اوکراین در خط مقدم را با چنان قدرتی متلاشی کند که این کشور از لحاظ زمان و توان نتواند خطوط دفاعی خود را بازسازی کند. این تنها راه روسیه برای پیروزی سریع و غیرفرسایشی در جنگ با اوکراین است.
این شرایط باعث شده است که عدهای از کارشناسان نظامی روس، با زیر پا گذاشتن قواعد بشردوستانه، پیشنهاد استفاده از سلاح هستهای تاکتیکی را مطرح و اصرار میکنند که خطوط دفاعی اوکراین جز با استفاده از این سلاح متلاشی نخواهد شد. اما حتی با فراموش کردن مسائل بشردوستانه، بررسی علمی این سلاح نشان میدهد که سلاح اتمی تاکتیکی نمیتواند روسیه را به هدف خود در جنگ نزدیک کند.
اصلیترین سلاح اتمی تاکتیکی که روسیه میتواند با توجه به امکانات خود از جمله جنگندههای بمبافکن خود از آن استفاده کند، بمب نوترونی است. این بمب، در انفجار خود عمدتاً جریان نوترونها را تولید میکند. در این حالت، نیروی انسانی آسیب میبینند، اما زیرساخت و تجهیزات عمدتاً حفظ میشوند. جریان نوترونهای سریع قدرت نفوذ بسیار زیادی دارد و محافظت در برابر آن دشوار است. در نتیجه، افراد حتی در داخل تجهیزات و پناهگاهها نیز میبازند.
در این نوع سلاح، تمرکز بر جریان نوترونها و تاثیر نوترونها بر میدان نبرد قرار دارد و توان انفجاری این سلاح نقش اندکی را ایفا میکند، بنابراین توان انفجاری این سلاح اتمی در حد سلاحهای متعارف دارای آتشبار سنگین بوده و از جهت قدرت آتش توان کمک چندانی به روسیه در میدان نبرد را ندارد.
اما جریان نوترونی این سلاح که مزیت اصلی آن به شمار میرود، در عمل مانع اصلی برای استفاده از آن است؛ هنگام توسعهٔ سلاح هستهای تاکتیکی نوترونی تصور میشد که پس از استفاده از آن، سطح رادیواکتیویته این سلاح کم خواهد بود، زیرا نوترونها پراکنده میشوند و پرتوافکنی ثانویه ایجاد نمیشود، اما معلوم شد که تحت تأثیر نوترونها، همهٔ سازههای فلزی به منابع پرتوافکنی القایی تبدیل میشوند که این اثر تا مدت طولانی باقی میماند. در نتیجه، استفاده از تجهیزات و تسلیحات در منطقهٔ آسیب دیده ممکن نخواهد بود.
همچنین در صورت بمباران خطوط دفاعی اوکراین با این سلاح، رادیواکتیو و جریان نوترونهای واقع در این سلاح، خود به مانعی برای پیشروی در همان خطوط تبدیل میشود؛ مانعی که برخلاف نظامیان اوکراینی، با گلوله و تانک قابل عقبنشینی نیستند و عملا سدی غیرقابل نفوذ در برابر روسیه ایجاد خواهند کرد.
سایر سلاحهای هستهای تاکتیکی نیز کمابیش همین مسئله را دارند؛ این سلاحها با کاهش حجم آتش مرگبار سلاحهای اتمی راهبردی، بر جنبههای دیگری تمرکز کردند که عملا امکان استفاده از آنان را بدون ضربهزدن به نظامیان خودی از بین برده است.
انتهای پیام/ 999
