چگونه غدیر را در جامعه نهادینه کنیم؟

گروه استان‌های دفاع‌پرس_ «حدیثه صالحی»؛ عید غدیر تنها یک مناسبت تقویمی یا یک جشن سنتی نیست؛ غدیر، نقطه عطفی در تاریخ هدایت بشری و لحظه‌ای است که در آن، پیوند میان «خدا» و «انسان» از طریق «ولایت» تحکیم شد. غدیر، تجلی کامل رحمت الهی است.

فلسفه غدیر: عبودیت در سایه‌ی ولایت

فلسفه اصلی غدیر، تعیین مرجعیت معنوی و سیاسی برای تداوم مسیر نبوت است. غدیر یعنی اینکه انسان پس از رحلت پیامبر اکرم (ص)، در میان انبوه افکار و مسیر‌های گمراه‌کننده، تکلیفی داشته باشد که به سوی یک «مرجع مطلق» حرکت کند. ولایت، همان مهار است که جامعه را از سقوط در ورطه خودخواهی و پراکندگی نجات می‌دهد. همان‌طور که رهبر شهید حضرت آیت‌الله العضمی امام خامنه‌ای در تبیین جایگاه ولایت می‌فرمایند: «ولایت، اقتدار همراه با برادری و رفاقت است و انتخاب این واژه در مقابل حکومت و سلطنت بدین معناست که نظام اسلامی معتقد به اقتدار سیاسی بر اساس اعتقادات دینی است که این نشان از حکمت و اهتمام امام رحمة‌الله‌علیه برای مشخص‌کردن مرز‌ها با دیگر نظام‌های سیاسی است.

غدیر در جبهه‌ها: رگ حیات رزمندگان

اگر بخواهیم بدانیم چرا رزمندگان در سال‌های دفاع مقدس، با وجود کمترین امکانات، با ایمانی پولادین و تاب‌آوری خیره‌کننده می‌جنگیدند، باید به «روحیه غدیری» در آنها نگریست. برای رزمنده، جنگ تنها یک درگیری نظامی نبود، بلکه میثاقی بود که با امام زمان (عج) و با استناد به بیعت غدیر، تجدید می‌شد. در جبهه‌های مقاومت، غدیر به معنای «تسلیم بودن در برابر حق» و «ایستادگی در برابر باطل» بود. رزمندگان می‌دانستند که اگر علی (ع) را به عنوان مظهر حق‌پژوهی و عدالت‌خواهی پذیرفته‌اند، پس باید در میدان نبرد نیز همان مسیر «لا حول و لا قوة الا بالله» را طی کنند. غدیر در جبهه، همان معنای «خداشناسی عملی» بود؛ یعنی وقتی رزمنده با نام علی (ع) به میدان می‌رفت، در واقع به همان پیمانی رجوع می‌کرد که در غدیر بسته شده بود: پیمان وفاداری به حاکمیت خدا بر روی زمین.

چگونه غدیر را در جامعه نهادینه کنیم؟

ترویج غدیر در جامعه امروز، با شعار دادن و برگزاری مراسم‌های صرف، محقق نمی‌شود. نهادینه‌سازی غدیر نیازمند یک «تحول در سبک زندگی» است. برای آن می‌توان از سه محور اصلی بهره جست:

غدیر در مدار عدالت اجتماعی:

ترویج غدیر یعنی بازسازی جامعه بر اساس عدالت علی (ع). جامعه‌ای که در آن حق ضعیف از قوی گرفته شود و عدالت، نه یک شعار، بلکه یک رویه باشد. اگر می‌خواهیم غدیر را ترویج کنیم، باید در نهاد‌های اقتصادی و اجتماعی، الگوی «عدالت‌محوری» را ترویج کنیم.

غدیر در مدار تربیت و ولایت‌پذیری:

نهادینه‌سازی غدیر یعنی تربیت نسلی که «رهبری‌پذیر» باشد. یکی از وظایف اصلی ما، ایجاد پیوند قلبی میان مردم و مرجعیت الهی است. این پیوند، از طریق تبیین علمی و عملی جایگاه ولایت و معرفی منش اخلاقی امام علی (ع) به نسل جوان میسر است.

غدیر در مدار تاب‌آوری اجتماعی:

امروزه که جنگ‌های نوین (جنگ نرم و روانی) با هدف ایجاد ناامیدی در جامعه طراحی شده‌اند، ترویج غدیر یعنی تقویت «تاب‌آوری». غدیر به ما می‌آموزد که در برابر طوفان‌های فتنه و ناامیدی، باید به ریشه‌ی اصلی (ولایت و توکل) متصل باشیم. جامعه‌ای که غدیر را نهفته باشد، در برابر تهاجم فرهنگی و روانی، مانند صخره‌ای استوار باقی می‌ماند.

نتیجه‌گیری

عید غدیر، تلاقی «اعتقاد» و «عمل» است. ما برای آنکه غدیر را در جامعه جاری کنیم، باید از «مراسم غدیر» به سمت «معنای غدیر» حرکت کنیم؛ از جشن بیعت، به سوی عمل به دستورات ولیّ خدا. غدیر یعنی تبدیل شدن هر فرد به یک «مؤمن مسئول» که در زندگی شخصی، اقتصادی و سیاسی، تنها به دنبال رضای الهی و پیروی از مسیر حق است. «ای مردم! اگر می‌خواهید در مسیر حق ثابت‌قدم بمانید، تنها راه، چنگ زدن به کلام خدا و وفاداری به ولایت است؛ همان ولایتی که در روز غدیر، مهر خدا بر دل‌ها حک شد.»

انتهای پیام/