پیشبینی آغاز یک جنگ بیستساله برای روسیه
به گزارش خبرنگار بینالملل دفاعپرس، روز اول مجمع سنپترزبورگ با ناآرامی آغاز شد و اوکراین با حمله به چندین نقطه در پایتخت شمالی، پیامهای خود را به روسیه فرستاد. مهمانان مجمع اقتصادی بینالمللی سنپترزبورگ (PMEF) در حالی به سمت محل برگزاری میرفتند که دود سیاه آتشسوزی در آسمان پخش میشد. در همین فضای پرتنش، نشستی به میزبانی «تزارگراد» با حضور چندین فعال اجتماعی، مقامات دولتی، اساتید و فیلسوفان برگزار شد تا پاسخی برای پرسش همیشگی روسی پیدا کنند: سرنوشت وطن و ما چه خواهد شد؟
پنج تهدید اصلی علیه روسیه
در این نشست، کارشناسان تهدیدات را به پنج گروه اصلی تقسیم کردند: ژئوپلیتیک، ایدئولوژیک، جمعیتی، اقتصادی و فناوری.
از جمله مهمترین خطرات برای روسیه میتوان به مواردی همچون مرگ در جنگ، فروپاشی دولت، استقرار مدیریت خارجی، جایگزینی فرهنگی سنتی، سناریوهای انقلابی و توطئه، مهاجرت همراه با کاهش جمعیت، از دست دادن حاکمیت مالی، از دست دادن کنترل بر منابع ملی و وابستگی حیاتی خارجی در زمینه فناوری و هوش مصنوعی اشاره کرد.
افقهای کوتاهشده و تفکر کلیپگونه
الکسی کومیساروف، رئیس آکادمی ریاستجمهوری روسیه (RANEPA)، تهدید دیگری را به این فهرست اضافه کرد. از نظر او، مشکل اصلی «کاهش افق برنامهریزی» در تمام نهادهای کلیدی، کسبوکارها و خدمات دولتی است. الگوریتمهای مدرن برای ارائه سریعترین پاداش به انسان طراحی شدهاند و ما به تدریج توانایی تفکر در مورد آینده را از دست میدهیم. کومیساروف گفت: «اگر بتوانیم مردم را متقاعد کنیم که واقعاً به آینده فکر کنند، نه اینکه بخواهند فوراً به نتیجه برسند، مطمئنم موفق خواهیم شد.»
زوال جمعیت و الکلیسازی مدیریتشده
گئورگی فیلیمونوف، فرماندار استان ولوگدا، دو تهدید وجودی را مطرح کرد که شامل موارد زیر بودند.
۱ - زوال جمعیت مردم روسیه که بنیان و هسته کشور است.
۲ - الکلیسازی گسترده جمعیت که به گفته او، بر اساس آمار، فرآیندی است که توسط «شرکای خارجی» مدیریت میشود.
همچنین الکساندر گالوشکا، معاون دبیر اتاق عمومی روسیه، بر تقدم تهدید جمعیتی تأکید کرد و گفت اگر ملتی نباشد، اقتصاد معنایی ندارد.
«جنگ فرسایشی» در برابر «جنگ هستهای»
آندری بزروکوف، رئیس انجمن صادرات حاکمیت فناوری و استاد دانشگاه (MGIMO)، معتقد است روسیه در یک «جنگ فرسایشی و تخریبی جدید» قرار دارد. استراتژی غرب بسیار ساده است و آن، اجتناب از درگیری هستهای (که در آن شکست خواهند خورد) و به تدریج افزایش تنشها.
وی اطمینان دارد که روسیه باید حداقل دو دهه در شرایط جنگ زندگی کند. از این رو، اقتصاد و سیستم دولتی باید وظایف توسعه و دفاع را با هم ترکیب کنند.
الکساندر دوگین، مدیر مؤسسه تزارگراد، تأکید کرد که فرآیندهای «غربزدایی»، ملیسازی نخبگان و مشروعیتبخشی به خودکامگی در حال انجام است، اما به طرز غیرقابل قبولی کند است. «وحشتناکترین تهدید، عقبماندگی فناورانه ماست. این موضوع بسیار حیاتی است و باید فوراً تغییری ایجاد شود.»
خطر شکست روسیه به دلیل ضعف نیست، بلکه به دلیل از دست دادن توانایی «طراحی آینده» است. اگر اقتصاد به عبادت «بازار برای بازار» ادامه دهد، اگر سیاست خارجی به «خطوط قرمز» لاستیکی محدود شود، فرصتی برای نجات باقی نخواهد ماند. برای بقا در یک جنگ فرسایشی، روسیه باید نه تنها لجستیک و مدیریت، بلکه آگاهی خود را نیز بازسازی کند: ارتش را جزئی از جامعه قرار بدهد و به جامعه بیاموزد که در مقولههای جنگ و خدمت بیاندیشد.
انتهای پیام/ ۱۳۴
