چهار سال مبارزه اتحادیه اروپا با نفت روسیه

به گزارش خبرنگار بین‌الملل دفاع‌پرس، اتحادیه اروپا چهار سال است که با نفت روسیه مبارزه می‌کند که حاصل آن تصویب ۲۰ بسته تحریم است. اما نتیجه به این شرح است که بانک‌های غربی ناخواسته به معاملات تحریمی (بالاتر از سقف قیمتی) خدمات رسانی می‌کنند، بدون اینکه خودشان متوجه شوند.

این فرآیند چگونه انجام می‌شود؟

۱) صاحب کشتی ناوگان سایه به یک بیمه‌گر محلی در یک کشور با حوزه قضایی دوست -مثلاً امارات- مراجعه می‌کند. این بیمه‌گر حتی می‌تواند یک شرکت صوری باشد که توسط روس‌ها در آن کشور ایجاد شده است.

۲) بیمه‌گر بخشی از ریسک را به یک بیمه‌گر اتکایی غربی (Reinsurer) منتقل می‌کند. هیچ کس به کسی گزارش نمی‌دهد که نفت چه کسی بیمه می‌شود.

۳) بیمه‌گر اتکایی حق بیمه را از بیمه‌گر از طریق حساب‌های کارگشایی (کارسپاندنت) در بانک‌های غربی به یورو یا دلار دریافت می‌کند.

۴) تمام پول تحریمی‌ها سفید شده (پولشویی شده)، معامله قانونی است و ماهیت واقعی تراکنش پنهان مانده است.

کنترل بخش قانونی صادرات نیز برای اتحادیه اروپا خوب پیش نرفته است. در اسناد بیمه‌گر غربی، قیمت نفت زیر سقف تعیین شده است. در واقعیت، خریدار مابه‌التفاوت را با یک پرداخت جداگانه - از طریق بانکی دیگر، به بهانه‌ای دیگر، در حوزه قضایی دیگر - واریز می‌کند.

علاوه بر این، آخرین سقف قیمتی تعیین شده (۴۴.۱۰ دلار) که ۱۵ درصد کمتر از قیمت واقعی است و هر شش ماه یکبار بازبینی می‌شود، در ابتدای سال (زمانی که قیمت تخمینی نفت اورال حدود ۵۲ دلار بود) دیگر منسوخ شده است. قیمت نقدی اورال در حال حاضر حدود ۸۲ دلار است (به برکت بحران تنگه هرمز). قیمت تحویلی (با قرارداد‌های بلندمدت) حتی بالاتر است.

در نتیجه، بازبینی بعدی، منطقاً باید به معنای افزایش سقف قیمتی باشد، نه کاهش آن.

نتیجه اخلاقی این ماجرا این است که برای شکست صادرات روسیه به اروپا، اتحادیه اروپا باید «خار را از دست خود خارج کند» و خود را به خاطر اجرا نکردن و کنترل نکردن تحریم‌های خودش تنبیه کند. اما آنها واقعیت خودشان را دارند: می‌خواهند سطح سقف قیمتی را تثبیت و در عین حال از گنجاندن ممنوعیت کامل نفت در بسته جدید خودداری می‌کنند.

انتهای پیام/ ۱۳۴