شهیدان سیاف و محرابی؛ یک روح در دو بدن

به گزارش خبرنگار حماسه و جهاد دفاع‌پرس، «ناصر صالحی» از اعضای معاونت طرح و عملیات قرارگاه کربلا، خاطراتی از سرداران شهید سیاف‌زاده و غلامرضا محرابی را روایت کرده است.

وی با بیان اینکه واحد‌های طرح‌ و عملیات و اطلاعات‌عملیات، دو واحد مستقل و دو بازوی اصلیِ فرماندهان در یگان‌های نظامی هستند، می‌گوید: مرز میان این دو واحد، در حقیقت همان خطِ تمایزِ نیرو‌های خودی و دشمن در منطقه عملیاتی است.

صالحی در ادامه می‌افزاید: «طرح و عملیات» مسئولیت بررسی و کنترل مداوم نیرو‌های خودی را در مراحلِ پیش از عملیات، حینِ آن، پس از آن و دوران پدافند بر عهده دارد و «اطلاعات‌عملیات» همین مسئولیت را در جبهه‌ی دشمن عهده‌دار است. 

وی با بیان این‌که هر دو واحد موظف‌اند آخرین وضعیتِ استعداد، توان و آمادگیِ یگان‌ها و منطقه را همراه با تحلیلِ دقیق به فرماندهان گزارش کنند تا آنها با تکیه بر این اطلاعات، بهترین تصمیمات را اتخاذ کنند، ادامه می‌دهد: در «قرارگاه کربلا» (قرارگاه مرکزی فرماندهی جبهه جنوب) در تمامی دوران دفاع مقدس، مسئولیت واحد طرح‌وعملیات بر عهده سردار شهید حاج احمد سیاف‌زاده و واحد اطلاعات‌عملیات بر عهده سردار شهید حاج غلامرضا محرابی بود. این دو واحد، در سایه رفاقت و برادریِ عمیق میان این دو سردار، عملاً به یک پیکره واحد تبدیل شده بودند. 

صالحی می‌افزاید: سیاف و محرابی، در کنار فرمانده قرارگاه، سردار سرافراز حاج احمد غلامپور، همچون دو بازو، دو چشم و دو مغزِ فعال در یک پیکر عمل می‌کردند؛ رفاقتی صمیمانه که آنها را به مثابه یک روح در دو بدن کرده بود.

وی ادامه داد: همین پیوند عمیق باعث شد تا سردار احمد غلامپور، فرمانده قرارگاه کربلا، در مراسمی به مناسبت گرامی‌داشت این دو عزیز، از شهید محرابی و شهید سیاف‌زاده به عنوان «دو بالِ پروازِ قرارگاه کربلا» یاد کند. او تأکید کرد که این زوجِ جدایی‌ناپذیر، با اشرافِ کامل بر «زمین» و «دشمن»، عملاً پیشانیِ سپاه پاسداران در جبهه‌های جنوب بودند و هماهنگیِ آنها بود که به تصمیم‌گیری‌های کلانِ فرماندهان در دشوارترین لحظاتِ جنگ، اعتبار و قطعیّت می‌بخشید.

این یادگار دوران دفاع مقدس با بیان این‌که در طول هشت سال دفاع مقدس و سال‌های پس از آن، در حافظه‌ی هیچ‌یک از همرزمان، کوچک‌ترین کدورت، اختلاف‌نظر یا ناهماهنگیِ کاری میان این دو بزرگوار ثبت نشده است، اظهار داشت: این رفاقتِ عمیق، به بدنه و اعضای هر دو واحد نیز تسری یافته بود؛ به‌گونه‌ای که نیرو‌های تحت امرِ سیاف و محرابی، همگی در فضایی سرشار از دوستی و صمیمیت با یکدیگر کار می‌کردند. این وحدتِ رویه، در استقرارِ فیزیکیِ آنها نیز نمود داشت؛ به‌طوری که در تمامیِ قرارگاه‌ها، محلِ استقرارِ این دو واحد همواره در کنار یکدیگر بود تا پیوندِ میانِ «اطلاعات» و «عملیات»، در کوچک‌ترین جزئیات نیز برقرار بماند.

صالحی ثمره‌ این رفاقت و برادریِ کم‌نظیر را کیفیتِ بررسی‌ها و تحلیل‌هایِ مشترکِ آنها از جبهه‌ی خودی و دشمن دانست و افزود: پیش از آنکه نتایجِ این تحلیل‌ها به محضر فرماندهی برسد، چنان از انسجام و غنایِ لازم برخوردار بود که گویی تصمیم نهایی، نیمی از مسیرِ خود را پیموده است. همین یکپارچگیِ اطلاعاتی و عملیاتی، تکیه‌گاهی مستحکم برای «قرارگاه کربلا» و «قرارگاه مرکزی خاتم‌الانبیاء (ص)» فراهم می‌آورد و موجب می‌شد تا «قوام، اطمینان و سرعت» در تصمیم‌گیری‌هایِ سرنوشت‌ساز، به روالی طبیعی بدل شود؛ امری که بارِ تردید را از دوشِ فرماندهانِ لشکرهایِ عمل‌کننده نیز برمی‌داشت.

وی با اشاره به شهادت سردار سیاف‌زاده پیش از سردار محرابی گفت: سخت‌ترین دوران زندگی سردار غلامرضا محرابی که همواره بر آن تأکید داشت با پروازِ ابدیِ حاج احمد سیاف‌زاده آغاز شد. حاج احمد در یکم بهمن سال ۱۳۹۰ بر اثر عوارضِ ناشی از دوران دفاع مقدس به شهادت رسید.

صالحی ادامه داد: سردار محرابی نیز در حمله‌ای تروریستی و ناجوانمردانه توسط جبهه‌ی استکبار (آمریکایی-صهیونیستی) در جنگ تحمیلی دوم موسوم به جنگ ۱۲ روزه، در جایگاه معاون اطلاعات و امنیت ستاد کل نیرو‌های مسلح به شهادت رسید و به یار و رفیقِ دیرینه‌اش، حاج احمد و دیگر همرزمان و برادر شهیدش پیوست.

وی در پایان گفت: یاد و خاطره‌ این دو سردار سرافراز و همه‌ شهدای دفاع مقدس و در رأس آنان، امام‌المسلمین، شهید آیت‌الله سیدعلی حسینی خامنه‌ای (قدس الله نفسه الزکیه) تا ابد گرامی و ماندگار باشد و ما هم از غافله این شهدا جا نمانیم.

انتهای پیام/ 119