شهید چمران؛ پیشگامِ میدان

گروه استان‌های دفاع‌پرس- حجت‌الاسلام والمسلمین «موسی سلیمانی» جانشین نمایندگی ولی‌فقیه در سپاه امام رضا علیه‌السلام؛ سی و یکم خرداد، سالروز عروج ملکوتی مردی است که نامش با بی‌قراری در راه حق و فروتنی در برابر خالق گره خورده است. شهید مصطفی چمران را نه به خاطر جامه‌های رزم، که به خاطر روح بیقرار و دل متواضعش باید شناخت. او الگویی تمام‌عیار برای نسلی است که امروز بیش از هر زمان به دو گوهر نادر نیاز دارد: پویاییِ خستگی‌ناپذیر و تواضعی که ریشه در معرفت دارد.

انفعال، سمی مهلک برای هر مدیریت و زیست مؤمنانه‌ای است. چمران هرگز در برج عاج نشست. او فارغ از مدال‌های علمی دانشگاه برکلی، در کوچه‌های فقرزده لبنان برای یتیمان شیعه پناه شد، در مصر سلاح چریکی آموخت تا مظلوم را یاری کند، و در گرمای خوزستان، فرمانده دل‌ها شد. ابتکار و خلاقیت او در میدان نبرد سیاست و فرهنگ، نشان داد که یک انسان مؤمن هرگز حق «عادی شدن» و «سکون» را ندارد. او ممتاز بود، اما ممتاز بودنش را وقفِ پیشبرد خط مقدم جهاد کرد.

این فعالیتِ خستگی‌ناپذیر، هرگز او را به گرداب تکبر نینداخت. تواضع چمران، از جنس «دردِ الهی» بود. روایت همسر شهید، پنجره‌ای به باطن او می‌گشاید در دل شب، وقتی از کثرت نمازش گلایه می‌کردند، پاسخ می‌داد که «تاجر اگر از سرمایه‌اش خرج کند، ورشکست می‌شود؛ ما هم بدون نماز شب، ورشکستِ معنوی می‌شویم.» 

او مدیر و فرمانده بود، اما غرور مدیریتی را با یاد شب‌های سحر می‌زدود. موفقیت او در گروِ این توازن شگفت‌انگیز بود: تلاشِ حداکثری در روز، و خشوعِ حداکثری در شب.

متأسفانه امروز، برخی مدیران و مسئولان یا در باتلاق انفعال فرومی‌روند، یا در لجنزار غرورِ مدیریتی غرق می‌شوند. شهید چمران به ما آموخت که می‌توان هم «پیشگامِ میدان» بود و هم «خاکسارِ محراب». اگر نسخه امروز کشور را در سیره چمران جست‌و‌جو کنیم، راه نجات را در «کارِ جهادیِ بی‌ادعا» و «عبادتی که مانع از استکبار شود» خواهیم یافت.

انتهای پیام/