روایت دست اول خلبان آمریکایی از «میدان مین پرنده» در آسمان ایران
گروه بینالملل دفاعپرس: شبکه خبری سیانان در یک افشاگری بیسابقه، به جزئیات گفتگوی جلسه بازجویی از خلبان جنگنده اف ۱۵ آمریکایی دست یافته که مدتی پیش در جریان حملات آمریکایی-صهیونی در جنگ تحمیلی سوم، بر فراز خاک ایران سرنگون شد. این خلبان که پس از یک عملیات نجات پیچیده به خانه بازگشته، در جریان جلسات تخلیه اطلاعاتی، از یک پدیده هوانوردی بیسابقه پرده برداشته است؛ مواجههای غافلگیرکننده در آخرین لحظات پرواز که اکنون کارشناسان نظامی و جامعه اطلاعاتی آمریکا را انگشتبهدهن و شگفتزده کرده است.

این خلبان آمریکایی در تشریح آنچه پیش از خروج اضطراری (ایجکت) در رادارها و در برابر چشمان خود دیده، از یک شوک بصری و تاکتیکی بزرگ سخن گفته است. به گفته وی، سیستم دفاعی با یک پرواز دستهجمعی معمولی یا شلیک موشکهای پدافندی سنتی روبهرو نشده بود، بلکه پدیدهای در آسمان شکل گرفت که ساختار هندسی و حرکت کاملا منسجم آن، خلبان را میخکوب کرد.
وی در توصیف این صحنه غافلگیرکننده به سیانان گفت: «تعداد زیادی پهپاد به شکل یک شبکه متصل و هماهنگ، مانند یک پیکر واحد در آسمان جابجا میشدند. آرایش آنها به گونهای بود که پهپادهای بزرگتر در بالا قرار داشتند و پهپادهای کوچکتر مانند پاهای یک عروس دریایی در زیر آنها در نوسان بودند؛ یک انسجام هندسی خیرهکننده».
یکی از منابع آگاه از این جلسات به سیانان گفت که خلبان این صحنه را شبیه به یک پدیده علمی-تخیلی و فراتر از الگوهای رایج نبرد توصیف کرده و منبع دیگری نیز آن را به یک «میدان مین پرنده و هوشمند» تشبیه کرده است که به شکلی غیرمنتظره توانسته موازنه پرواز را برهم بزند. بر اساس بررسیهای اولیه، این احتمال وجود دارد که این صورت فلکی پهپادی توانسته باشد با اشباع سیستمهای الکترونیکی جنگنده، مسیر سرنگونی آن را هموار کند.
افشای این گزارش، موجی از حیرت و مباحثات علمی را در میان استراتژیستهای پنتاگون ایجاد کرده است. کارشناسان بر این باورند که آنچه خلبان آمریکایی با آن مواجه شده، پیادهسازی موفقیتآمیز فناوری «شبکهسازی مشبک یکبهچند» (One-to-Many Meshed Networking) در یک سناریوی واقعی است. دستاوردی تکنولوژیک که نشان میدهد پهپادها بدون نیاز به هدایت انفرادی و بر اساس یک الگوریتم هماهنگ و خودکار، به عنوان یک مغز واحد عمل میکنند.
«اما بیتس»، کارشناس جنگهای نوین و نوسازی دفاعی، با ابراز شگفتی از این پدیده به سیانان گفت: «اگر ایران توانسته باشد سیستمی بسازد که در آسمان یک شکل هندسی مشخص را حفظ کند، حامل مواد منفجره باشد و حتی بخشی از نیروهایش را برای موج دوم حمله ذخیره کند، پدافندهای سنتی غرب با یک چالش مرگبار روبهرو هستند. ارتش آمریکا باید میلیاردها دلار و منابع انسانی عظیمی را صرف کند تا راهی برای مقابله با این هماهنگی مخوف پیدا کند».
در مقابل، گروهی از تحلیلگران اطلاعاتی با دیده تردید به این روایت مینگرند. آنها اشاره میکنند که خلبان در جریان سقوط دچار ضربه مغزی شدید شده بود و این حادثه، دومین سقوط او در این جنگ (پس از تجربه آتش خودی نیروهای کویتی) بوده است.
این کشف بهتآور درست در زمانی به رسانهها درز کرده است که واشنگتن و تهران در یک فرصت ۶۰ روزه آتشبس، پشت میز مذاکره نشستهاند. در حالی که پیش از این تصور میشد محور اصلی گفتوگوها برنامه هستهای باشد، حالا این جهش غیرمنتظره در هوشمندسازی تسلیحات نامتقارن، توجه همه را به خود جلب کرده است.
این رویداد، تصویر کلیشهای از نبردهای سنتی در غرب آسیا را تغییر داد. شگفتی کارشناسان و شوک خلبان آمریکایی از مواجهه با این «عروس دریایی پرنده» تایید میکند که تکنولوژیهای هوشمند نظامی دیگر در انحصار ابرقدرتهای سنتی نیستند و شکل جدیدی از موازنه قوا در منطقه غرب آسیا ترسیم شده است.
انتهای پیام/ ۱۳۴
