ناجی خوزستان در روز‌های بحرانی دفاع مقدس / شهید چمران با آب به جنگ تانک رفت

به گزارش خبرنگار حماسه و جهاد دفاع‌پرس، «محمد نخستین» از همرزمان شهید چمران به‌مناسبت ایام شهادت این شهید والامقام، خاطرات خود از روز‌های حماسه و ایثار در دوران دفاع مقدس را روایت کرد.

نخستین در این گفت‌و‌گو با گرامیداشت یاد و خاطره شهید چمران و شهدای هشت سال دفاع مقدس، به بیان روز‌های نخستین حضور خود در جبهه‌های حق علیه باطل پرداخت و اظهار داشت: اولین بار شهید چمران را از زمان حضور در کردستان و رفتن به پاوه در فرودگاه سنندج دیده بودم، اما آشنایی ویژه ما در دوران جنگ تحمیلی هشت ساله با عراق رقم خورد.

همرزم شهید چمران در بخش دیگری از سخنان خود به نحوه اعزام به جبهه اشاره کرد و گفت: روز اولی که عراق حمله کرد، به مسجد امام خمینی (ره) پایین میدان توپخانه رفتیم. نزدیک به دو میلیون نفر آنجا جمع شده بودند تا به جبهه بروند. از آن جمعیت عظیم، تنها چهارصد نفر انتخاب شدند که ما هم جزو آنها بودیم.

از چهارصد نفر تا بیست نفر
نخستین با بیان سختی‌های روز‌های نخستین جنگ تصریح کرد: پس از اعزام به پادگان لشکر ۱۶ در قزوین، به دلیل مشکلات تجهیزاتی و ترس از کمین در مسیر کردستان، تعداد نیرو‌ها کاهش یافت. از چهارصد نفر به ۱۱۰ نفر و سپس به ۷۰ نفر رسیدیم. نهایتاً پس از ۲۷ روز ماندن در مهران و جنگ با عراق، تنها ۲۰ نفر باقی ماندیم که ۱۵ نفرشان از محله ما بودند.

وی افزود: پس از سقوط خرمشهر در ۴ آبان، اهواز خط مقدم شد. از غرب تا نزدیکی حمیدیه و از سمت دیگر تا حدود کارخانه نورد پیش آمده بودیم. در این شرایط بود که به ستاد جنگ‌های نامنظم شهید چمران پیوستیم.

تأثیر ستاد جنگ‌های نامنظم در کاهش سرعت دشمن

همرزم شهید چمران با اشاره به شرایط بحرانی آن دوران گفت: آن زمان در مجلس می‌گفتند باید ارتش را منحل کنیم و ارتشی از خلق بسازیم. برخی نیز می‌گفتند به جای تانک، تراکتور بخریم. در چنین شرایطی، فقط ارتش و نیرو‌های چمران بودند. سپاه آن زمان سامان درستی نداشت، سلاحی نداشت، اما ستاد جنگ‌های نامنظم ادوات داشت.

نخستین با تشریح روش‌های شهید چمران تصریح کرد: چمران برای مقابله با عراق، نیرو‌ها را بر اساس ارکان و نظم ارتش سازماندهی کرد. شب‌ها به جنگل گنبوعه می‌رفتیم و با خمپاره و آرپی‌جی شلیک می‌کردیم. این تز دکتر چمران بود که هر شب باید به دشمن ضربه زد تا نتواند فکر کند.

تکنیک خلاقانه آب در برابر تانک

نخستین به یکی از خلاقانه‌ترین تاکتیک‌های شهید چمران اشاره کرد و گفت: به فرمان شهید چمران، روی رودخانه «کرخه کور» سد خاکی زدیم. سپس آب کرخه را در این رودخانه سه‌متری انداختیم. ناگهان این رودخانه تبدیل به دریاچه شد و تا خاکریز عراقی‌ها بالا آمد.

وی افزود: در جای دیگر، کانالی به عرض صد متر و عمق دو متر کندیم و آب کرخه را به داخل آن پمپاژ کردیم. آب که بالا آمد، تانک‌های عراقی در گل ماندند و گرفتار شدند. فرماندهان عراقی مجبور شدند ۲۵ کیلومتر عقب‌نشینی کنند و پشت خاکریز مخفی شوند. عراق که نیروی آفندی بود، تبدیل به نیرویی پدافندی شد؛ یعنی استراتژی نظامی عراق عوض شد.

همرزم شهید چمران با اشاره به عملیات در «مالکیه» گفت: در مالکیه حوالی سوسنگرد کانالی حفر کردیم ولی ۲۰ متر مانده به رودخانه دست نگه داشتیم. بنا داشتیم زمانی که عراق قصد حمله داشت، آن ۲۰ متر را بکنیم و آب رودخانه را در آن بیندازیم تا تانک‌ها غرق شوند. اما یک شب باران شدیدی آمد و آن ۲۰ متر را شست. آب در کانال رفت و عراقی‌ها و تانک‌هایشان زیر آب رفتند. بعثی‌ها به ناچار تا هویزه عقب نشستند.

چمران؛ ناجی خوزستان

نخستین در بخش پایانی سخنان خود با تأکید بر نقش بی‌بدیل شهید چمران در دفاع مقدس خاطرنشان کرد: به عقیده من، چمران ناجی خوزستان است. در آن وضعیتی که ارتش به خیانت محکوم می‌شد و سپاه سامان درستی نداشت، آمادگی نداشت، سلاح نداشت، آموزش نداشت؛ چمران فرصت بود. او از سال ۱۳۵۹ تا ۳۱ خرداد ۱۳۶۰ برای نیرو‌های مسلح، به‌ویژه نیروی زمینی، فرصت و زمان خرید تا خود را برای مقابله با دشمن آماده کنند.

انتهای پیام/ 119