بغضی که تاریخ آن را به یاد خواهد سپرد

گروه استان‌های دفاع‌پرس- «زینب هواسی» در هیاهوی روزگار، گویی زمین و زمان در سکوتی سنگین فرو رفته‌اند؛ سکوتی که انگار آسمان هم توان شکستن آن را ندارد.

تنها صدایی که می‌ماند، تپش قلب‌هایی است که از عمق جان می‌لرزند؛ قلب‌هایی که نامی را زمزمه می‌کنند که از مرز‌های جغرافیا عبور کرده و در تاریخ جاودانه شده است.

امروز، جهان ایستاده است؛ نه برای تماشا، بلکه برای اعتراف… اعتراف به شکوه ملتی که در اوج اندوه، قامتش خم نمی‌شود.

رهبری که نه فقط در جایگاه قدرت، که در عمق جان مردم زیست؛ و حالا، اگرچه جسمش در میان ما نیست، اما حضورش از همیشه زنده‌تر است.

اگر چه لحظه وداع در حال  فرا رسیدن است. اگرچه  این کاروان اشک از کوچه‌های وطن عبور می‌کند، و آسمان نیز انگار ترک برمی‌دارد و زمین زیر قدم‌های عاشقانش آرام نمی‌گیرد.

مردمی که آمده‌اند تا با اشک، با افتخار، و با قلب‌هایی آتش‌گرفته، پیکری را بدرقه کنند که برایشان تنها یک رهبر  نبود؛ یک راه بود، یک معنا بود، یک تاریخ بود.‌

ای رهبر عزیزم

کلمات در برابر عظمتت زانو می‌زنند. چه کسی می‌تواند این حجم از عشق را در واژه‌ها جا دهد؟ تو رفتنی نیستی… حتی اگر جسمت از میان ما عبور کند، نامت در رگ‌های این سرزمین جریان دارد؛ در نفس‌های مردم، در بغض مادران، در نگاه کودکانی که فردا را با یاد تو خواهند ساخت.

امروز جهان آمده است تا ببیند چگونه یک ملت، در اوج اندوه، به نمایش اقتدار تبدیل می‌شود؛ آمده‌اند تا بفهمند چگونه اشک، می‌تواند از هزاران فریاد رساتر باشد؛ و چه حقیقتی دردناک و در عین حال باشکوه است که این وداع، پایان نیست… آغاز است. آغاز بیداری دوباره ملتی که از دل آتش، پرچم عزت را بالاتر می‌برد؛ ملتی که حتی در سوگ، شکست نمی‌پذیرد، بلکه بزرگ‌تر می‌شود.

انتهای پیام/