نجف أشرف موضع خود را فریاد زد

گروه بین‌الملل دفاع‌پرس - رسول حسین ابو السبح؛ در فضایی آکنده از حزن و اندوه و در آستانه مراسم تشییع پیکر مطهر حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای در نجف اشرف، حرم مطهر علوی شاهد لحظاتی لبریز از احساسات پاک و پیام‌های عمیق بود؛ جایی که مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور اسلامی ایران، به همراه سید عباس عراقچی، وزیر امور خارجه، بلافاصله پس از ورود به نجف، عازم بارگاه ملکوتی امام علی (علیه‌السلام) شدند، زیارتی معنوی که عمق پیوند‌های ایمانی و تاریخی میان دو ملت را به تصویر کشید.

شعار‌هایی که در صحن و سرای حیدری در جریان زیارت پزشکیان و عراقچی طنین‌انداز شد، تنها عباراتی گذرا برای خوش‌آمدگویی نبودند، بلکه پیام‌های برخاسته از دل توده‌های مردم بود که از سوی شهر نجف اشرف به جمهوری اسلامی ایران مخابره شد؛ پیام‌هایی که مؤید عمق روابط وثیق میان دو ملت ایران و عراق در سایه تمسک به مکتب اهل‌بیت (علیهم‌السلام) است.

آنگاه که طنین شعار «علی ویاک علی» (علی همراهت باد، علی) در استقبال از رئیس‌جمهور پزشکیان فضا را عطرآگین کرد، این صحنه نه یک دیدار پروتکلی و رسمی، بلکه تجلی خودجوش عواطف و ارادت مردم بود، در شهر امیرالمؤمنین (ع)، کلمات معنای حقیقی خود را از مکان وام می‌گیرند و شعار‌ها به پیام‌هایی با ابعاد روحی و فرهنگی بدل می‌شوند که فراتر از مرز‌های جغرافیایی و سیاسی پرواز می‌کنند.

سفر رئیس‌جمهور پزشکیان به نجف اشرف هم‌زمان با انتقال پیکر پاک رهبر معظم انقلاب جهت تشییع در نجف و کربلا، و در برهه‌ای حساس که منطقه با چالش‌های بزرگ و تحولات شتابان دست‌وپنجه نرم می‌کند، بُعدی مضاعف به این استقبال بخشید، نجف با جایگاه رفیع دینی و تمدنی خود، خواست تا به شیوه خاص خود مراتب احترام و تکریم خود را به مهمانان عالی‌رتبه جمهوری اسلامی ایران ابراز دارد؛ کشوری که روابطی تاریخی، انسانی و دینی عمیقی با عراق دارد.

از سوی دیگر، استقبال از سید عباس عراقچی، وزیر امور خارجه با ندای «لبیک یا حسین»، دلالت‌هایی بس عمیق‌تر از یک خوش‌آمدگویی سیاسی متعارف داشت، طنین‌انداز شدن این شعار حسینی در آستانه بارگاه امیرالمؤمنین (ع)، نشان‌دهنده یکپارچگی وجدان جمعی دو ملت است؛ ملتی که نهضت حسینی را نماد کرامت، عدالت و ایستادگی بر اصول می‌داند، ارزش‌هایی که همچنان به عنوان مظهر همگرایی و پیوند میان ملت‌های منطقه به شمار می‌رود.

در واقع، آنچه در نجف رخ داد تنها استقبال از مسئولان ایرانی نبود، بلکه پاسداشت رابطه‌ای بود که طی دهه‌ها تعامل انسانی، فرهنگی و دینی قوام یافته است، قرن‌هاست که حوزه‌ها و شهر‌های نجف، قم، مشهد، اصفهان و تهران با رشته‌های مستحکم علم، دین و اندیشه به یکدیگر متصل بوده‌اند و علما و متفکران این دیار، در ساختن فضایی تمدنی و مشترک فراتر از مرز‌های سیاسی هم‌پیمان گشته‌اند.

شعار‌های «علی ویاک علی» و «لبیک یا حسین» که پیش از آیین تشییع رهبر شهید امت اسلامی در استقبال از پزشکیان و عراقچی طنین‌انداز شد، ترجمانی مردمی از این تاریخ طولانی است، این فریاد‌ها نه از سوی نهاد‌های رسمی یا برنامه‌ریزی‌های سازمانی، بلکه از ژرفای قلوب مردم نجف برآمد که همواره عادت کرده‌اند احساسات خود را با صداقت و بی‌ریا ابراز کنند، ارزش حقیقی این صحنه‌ها نیز در همین نکته نهفته است، چرا که نشان‌دهنده جایگاه و نفوذ معنوی جمهوری اسلامی در دل‌های بخش وسیعی از ارادتمندان به اهل‌بیت (ع) است.

در جهانی که حوادث با شتاب پیش می‌روند و ائتلاف‌ها و مواضع دگرگون می‌شوند، این جلوه‌های صادقانه مردمی هستند که با گویایی بیشتر، حقیقت روابط میان ملت‌ها را بازگو می‌کنند، از این رو، استقبال گرم از مسعود پزشکیان و عباس عراقچی در نجف اشرف که هم‌زمان با تشییع پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب صورت گرفت، یک ایستگاه گذرا در سفر رسمی نبود، بلکه پیامی آشکار بود مبنی بر اینکه پیوند‌های استوار بر عقیده، محبت و احترام متقابل، مستحکم‌تر از تمامی دگرگونی‌های سیاسی است.

نجف این بار با زبان شعار سخن گفت، اما پیامی روشن به گوش همگان رساند، اینکه محبت جامع میان آحاد امت اسلامی نیازی به بیانیه‌های رسمی ندارد و طنین «علی ویاک علی» و «لبیک یا حسین» نمادی از وفاداری متقابل و تجدید عهد با ارزش‌هایی است که مایه‌ی وحدت و همبستگی هستند، نه تفرقه و جدایی... چرا که جدایی میان ایران و عراق غیرممکن است.

انتهای پیام/ ۱۳۴